Donderdag 12/12/2019

Games

Van heerlijk vreemd tot wat gekriebel in de marge: dit zijn de vijf opvallendste games van deze week

Veel weirdo's sieren de videogames van deze week, kijk maar naar 'Chuchel'. Beeld Amanita Design

Veel rare maar koddige figuren sieren de nieuwe videogames die ons deze week opvielen. Zoals een paar wezens van onbestemde, zelfs een beetje plantaardige aard. Er zit een mislukte comeback tussen. En voor zij die liever niet met sprookjescreaturen bezig zijn: nog maar eens een racegame.

Chuchel (★★★★☆)

Uw protagonist in Chuchel is een op zijn zachtst gezegd nogal klungelachtig figuur. Dat gebeurt niet zo vaak in videogames, waarin het verschil meestal net wordt gemaakt door de uitstekende vaardigheden van het spelerpersonage. Maar het past uitstekend bij de slapstickachtige ervaring die deze nieuwe indieklepper probeert te leveren.

De bijna plantaardige wezens van 'Chuchel'. Beeld Amanita Design

Chuchel is de derde grote productie van het Tsjechische kwaliteitshuisje Amanita Design, dat eerder al schitterde met Machinarium (2009), Botanicula (2012) en het Samorost-trilogietje (2003-2016). Een duidelijke lijn die doorheen die games loopt is de aparte, bijna plantaardige visuele stijl die de makers aan hun games hebben gegeven. En die wordt voortgezet door Chuchel. Bij momenten, terwijl u de logische puzzels van het spel probeert te overbruggen, krijgt u een bijzondere zintuiglijke ervaring geserveerd. Het wollige hoofdpersonage komt bijvoorbeeld in huidplooien en lichaamsopeningen van andere fantasiedieren terecht, en is bijzonder kneedbaar door de aparte fysica die het spel drijft.

Qua genre valt Chuchel het makkelijkste te catalogiseren als een point-and-click-adventuregame, maar er zitten elementen in die ook weer helemaal niet kloppen met die beschrijving. Het feit dat er erg weinig te pointen en clicken valt, bijvoorbeeld. In tegenstelling tot andere games in dit genre, waarin de decors worden volgestouwd met elementen die de speler maar moet zien te vinden, hebben de achtergronden van Chuchel het minimalisme van een kinderboek. Dat betekent ook dat de interacties meestal nogal oppervlakkig zijn: het vinden van de juiste oplossing is vaak eerder een kwestie van trial-and-error dan van logisch inzicht.

Maar logica is duidelijk niet datgene waarop Chuchel mikt: de game moet het eerder hebben van zijn ronduit fantastische animaties en zijn surreële esthetiek, en daar hoort ook een zekere eigenzinnigheid in de puzzels bij.

Uit voor pc en Mac.

De puzzels in 'Chuchel' zijn eerder een kwestie van trial-and-error, maar soms wijzen ze ook zichzelf uit. Beeld Amanita Design

Kirby Star Allies (★★★☆☆)

Snel: noem drie Nintendo-totemfiguren. Zit Kirby erbij? Wellicht niet, want de roze, vraatzuchtige bubblegum op pootjes is zo'n beetje het vergeten, niet-zo-coole broertje van bekendere sujets als Mario, Donkey Kong en Yoshi. Niettemin heeft hij al een palmares van meer dan een kwarteeuw aan games op zijn naam staan, en werd hij de afgelopen twee jaar zelfs iets te vaak naar voren geschoven in nieuwe games van de Japanse spellenmaker.

In de nieuwe 'Kirby' probeert het hoofdpersonage vriendjes te maken van vijanden. Beeld Nintendo

Daar wordt met Kirby Star Allies een relatief krachtige nieuwe titel bijgeschoven. Net als de games waarin Nintendo's referentiefiguren meestal aantreden is deze nieuwe Switch-titel weer een 2D-platformavontuur. Maar het voordeel van zo'n 'mindere' reeks is dat de ontwikkelaars die Nintendo ervoor heeft ingeschakeld er keihard mee kunnen experimenteren. Met zachte elementen uit het role playing game-genre, bijvoorbeeld. Zowel de protagonist als de vrienden die hij maakt kunnen bepaalde wapens en krachten worden toebedeeld, die een verschillend effect hebben op verschillende vijanden en obstakels. Een voorbeeld: u pikt een kracht op waarmee u een stevige waterstraal naar de vier windstreken kunt blazen. Wel, die is natuurlijk bijzonder efficiënt tegen brandende tegenstanders, maar niet zo tegen een bom: daar is dan weer vuurkracht voor nodig om ze vanop een veilige afstand te detoneren.

Aan het begin van de game beschikt u over Kirby's al sinds 1992 bestaande kracht om tegenstanders op te slokken en uit te spuwen. Maar daar komt u in Kirby Star Allies niet ver mee (precies dat heeft ondergetekende namelijk eventjes geprobeerd): u hebt vrienden nodig. En die maakt u met een nieuw kernelement dat Kirby Star Allies toevoegt aan de mix: hartjes waarmee u voormalige vijanden kunt betoveren tot ze nieuwe vrienden zijn.

Het is een interessante trouvaille, die de game – zowel in uw eentje als samen met medespelers – een pak spannender maakt. Maar de grote ster van de game blijft nog steeds het zoals altijd superieure leveldesign dat Nintendo ook weer in deze nieuwe titel stak.

Uit voor Nintendo Switch.

Voormalige vijanden kunnen in 'Kirby Star Allies' naar keuze worden omgetoverd tot medestanders. Beeld Nintendo

TT Isle of Man: Ride on the Edge (★★☆☆)

Ah, dat betoverende eiland Man. Een groot deel van de kattenpopulatie heeft er, door een mutatie in het besloten ecosysteem, geen staart. Het parlement dat over lokale zaken gaat, werd in de middeleeuwen nog gesticht door Vikingen. Zware fraudeurs vluchtten er decennialang met hun zwart geld naartoe. En ieder jaar wordt er de Tourist Trophy Isle of Man gereden, een motorrace waarvan enkele circuits een deel van het eiland bestrijken. Het vormt het decor voor die éne nieuwe racegame die we nog net kunnen lijden in deze maanden van overvloed: een titel die als een van de weinige games van het moment volledig gericht is op het subgenre van de motorracer.

'TT Isle of Man': sjezen met zware motorfietsen. Beeld Bigben Interactive

Er is weinig opmerkelijks aan TT Isle of Man, maar er valt tegelijkertijd niet veel op aan te merken ook. Het decor vertoont de gebruikelijke straten en veldwegen met lieflijke boerderijen en cottages in de verte. Kylotonn, een Franse studio die gespecialiseerd is in racegames, slaagde erin om zowel de besturing en fysica van de motorfietsen als de visuele details in de decors op punt te krijgen. Het is, op alle gebieden, een verzorgde game. Een die niet meteen de grote kleppers van vorig jaar zal doen vergeten, zoals Forza Motorsport 7 en Project Cars 2. Maar wel een die vlotjes op de baan blijft voor wie het miste om nog eens een lekker op zijn flank hellende tuffer te besturen in een videogame.

Uit voor PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch en pc.

De decors van het betoverende eiland komen prima tot hun recht in 'TT Isle of Man'. Beeld Bigben Interactive

Shiny (★★☆☆☆)

Alles in de tweedimensionale platformgame Shiny hebben we al eens eerder gezien. Games waarin er op verschillende verdiepingen van plank naar plank moet worden gesprongen bestaan al ongeveer even lang als het medium bestaat, dus het is lastig om daar nog iets innovatiefs in te brengen. Maar het lijkt vooral alsof de Braziliaanse makers daar niet eens moeite voor hebben gedaan: Shiny levert een dosis hoogstens bijzonder oppervlakkig spring- en exploreerwerk af.

Lieflijke maar licht verweerde robots zwaaien de plak in 'Shiny'. Beeld Soedesco

De verroest-ijzerlook van de hele game, die wel héél sterk doet denken aan Wall-E, doet uw bloed evenmin kolken. En ook het verhaal – de robot die u bestuurt moet zijn soortgenoten gereboot krijgen voordat de planeet waarop ze leven wordt verwoest – ligt volledig in lijn met de zonet genoemde animatiefilmklassieker. Het is jammer, want we merken toch een paar elementen die de makers erg goéd deden. Het juiste sfeertje brengen met de juiste belichtingstechnieken, geluidseffecten en muziek, bijvoorbeeld. Maar in het ontwerp van de levels treedt de metaalmoeheid snel in.

Uit voor PlayStation 4, Xbox One en pc.

'Shiny' is een 2D-platformer van dertien in een dozijn, maar sfeervol is hij wel. Beeld Soedesco

Scribblenauts Showdown (★☆☆☆☆)

De ooit baanbrekende Scribblenauts-reeks verdient een veel betere comeback dan Scribblenauts Showdown, een oppervlakkig familiespelletje van dertien in een dozijn. Een waarin de kern van de originele games goeddeels verloren gaat, zelfs. De grote ster van de games was altijd de centrale 'parser'-taalsoftware die erachter zit: u vormt een woord, het object dat u vroeg, komt in het spel terecht, en vervolgens kunt u er de fysieke obstakels op een originele manier mee ronden. Een mechanisme blokkeren of een vijand wegwerken met een "oogarts", of een "dinosaurus": dat is – tot op zekere hoogte tenminste – best koddig.

'Scribblenauts Showdown' is een gemiste kans voor een comeback voor de serie, die in 2012 haar laatste grote aflevering kreeg. Beeld WB Games

Alleen draagt die koddigheid op zich al niet zo ver meer, en wordt ze in ongeveer een derde van de game ook nog eens gewoon niet gebruikt. De woordenschat van de game telt 30.000 woorden, en voegt voor het eerst bijvoeglijke naamwoorden toe, maar in plaats van daarvan de kern van de game te maken laten de ontwikkelaars het een beetje in de marge hangen.

Wat krijgt u dan wel? Veel doodgewone minispelletjes. Die gaan gewoon over timing en snel inzicht, als een Mario Party maar dan met gamefiguren waarvan u ondertussen allang vergeten bent dat ze bestaan. Scribblenauts Showdown is, op ieder gebied, een flauwe titel, en een gemiste kans om PlayStation 4- en Xbox One-spelers voor het eerst te laten kennismaken met deze ooit waarachtig sterke videogamereeks.

Uit voor PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch en pc.

De brede woordenschat van de game wordt in veel van de minispelletjes gewoon niet gebruikt. Beeld WB Games
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234