Zaterdag 14/12/2019

Column De schaal van Mulders

‘Stop een stel kaarten in mijn kist’, waren de laatste woorden van komiek Chico Marx. ‘En een blondine’

Chico Marx in vrouwelijk gezelschap. Beeld BELGAIMAGE

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen. 

Wat ik graag doe, als ik geen andere katten moet geselen, is de laatste woorden van beroemde mensen lezen. Je verwacht dat, in zo’n zin die moeizaam wordt gestameld, de ­wijsheid van een heel leven zit verzameld. Soms valt dat mee. Soms valt dat tegen.

De saaiste laatste woorden zijn deze die aan de medische zorgen ­gerelateerd zijn. “Ow fuck!”, siste de schrijver Roald Dahl, nadat een ­verpleegster hem met een naald een pijnlijke prik gaf. De Franse schrijver Paul Claudel wilde dan weer weten: “Dokter, denkt u dat het de worst ­geweest kan zijn?”

Dat valt een beetje tegen. Liever lees ik woorden van mensen die helemaal klaar waren om het nirvana binnen te treden. “Vergeet niet een spel kaarten in mijn kist te stoppen”, schijnt komiek Chico Marx gezegd te hebben. “En een blondine.”

Sommigen worden romantischer dan ze in hun hele leven geweest zijn. “Bertie”, prevelde Queen Victoria teder. Het was gericht aan haar man die haar veertig jaar eerder in het graf was voorgegaan. De lang vergeten Amerikaanse president Rutherford B. Hayes zei dat hij wist dat hij ging waar Lucy was, de vrouw met wie hij wettig getrouwd was. Hoe ontroerend is dat?

Alledaagser waren de laatste woorden van Vladimir Lenin, die Rusland het communisme ten geschenke had gegeven. Hij zei “brave hond!” tegen het huisdier dat hem een dood vogeltje bracht. Geneesheer Joseph Henry Green voelde aan zijn eigen pols toen de dood hem overviel. Hij keek op en zei verbaasd: “Het is gestopt!”

Niet alleen revolutionairen en ­schoenlappers, ook wetenschappers blazen laatste adems uit. Soms zeggen ze daar zelfs iets bij dat doet denken aan ­schitterende vergezichten. De ­verwondering die ze hier op aarde hadden, stopt blijkbaar niet als ze het zwarte fluweel ingaan.

“Ik was als een jongen die op het strand speelt en zich vermaakt door een nog mooiere steen of schelp te vinden, terwijl de grote oceaan van de waarheid onontdekt voor mij lag.” De laatste woorden van Isaac Newton zijn zo mooi dat sommigen beweren dat ze hem in de mond gelegd zijn. In zijn hele leven zou de grote geleerde nooit een kust of strand gezien hebben.

“It’s very beautiful over there”, zei dan weer Thomas Edison. Hij bedacht onder meer de gloeilamp en de ­fonograaf, en ving op zijn sterfbed een glimp op van een prachtige overkant.

‘Oh wow’

Intrigerender nog vind ik de laatste woorden van Steve Jobs, wijlen het ­opperhoofd van Apple. Hij stond aan de wieg van de computer en de iPad, maar was soms minder vriendelijk voor medemensen. Hij noemde een computer Lisa, terwijl hij zijn gelijk­namige dochter jarenlang weigerde te erkennen. Jobs zag er volgens boze tongen ook geen graten in zijn Mercedes zonder nummerplaat te parkeren op gehandicaptenplaatsen.

In het aanschijn van de dood lijkt ­echter ook hij teerhartiger te zijn ­geworden. Eén voor één keek hij de vrienden en verwanten aan die bij zijn sterfbed waren verzameld. Toen zag hij iets achter hen, en prevelde ­duidelijk hoorbaar: “Oh wow. Oh wow. Oh wow!” voor hij weggleed in een diepe coma.

Ik stel mij voor dat hij op dat moment het universum kon doorschouwen, glashelder als de nieuwste smartphone.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234