Vrijdag 23/08/2019
Giraf.

Biologie

Ook bij dieren is homofilie schering en inslag: deze dieren spannen de kroon

Giraf. Beeld Belga

De regenboog-Pride die zich afgelopen weekend van Amsterdam en omstreken meester heeft gemaakt, strekt zich ook uit tot de populaire dierentuin Artis. We krijgen er een speciale rondleiding langs de vele dieren met een lhbti-plusje.

Aangeboren of aangeleerd: de lhbti’ers in de mensenwereld hebben het hoe dan ook niet helemaal van zichzelf. Meer dan 1.500 soorten dieren, vooral vogels en zoogdieren, zitten in hetzelfde schuitje. In alle opzichten. Op het vlak van seks, natuurlijk, maar ook uit praktische overwegingen.

Die notie is bepaald niet nieuw, zegt ­Artis-bioloog Charlotte Vermeulen. “Aristoteles had het al over homoseksuele hyena’s.” Waarbij ze wel de kanttekening wil maken dat hij zich zou kunnen hebben vergist: het geslachtsdeel van de vrouwelijke hyena lijkt sprekend op dat van een mannetje. Zie die maar eens uit elkaar te houden, als Griekse filosoof.

Sindsdien zijn er vele wetenschappelijke studies gedaan naar lhbti-gedrag onder dieren. In de preutse jaren 50 moffelde men de evidente resultaten daarvan liever beschaamd onder het tapijt, zegt Vermeulen. Nu noemt Artis man en paard.

Nuchtere blik

Waar wij mensen ons soms verliezen in onmogelijke liefdes en dito seks, kiezen de dieren wat dit betreft voor een meer pragmatische invalshoek. Bij de zwanen bijvoorbeeld, is het niet ongebruikelijk dat een broedend man-vrouwkoppel zich uit het nest laat verdrijven door twee mannetjes. Die verdedigen het nest namelijk fanatieker. De overlevingskans voor de betreffende kuikens kan stijgen met tot wel 80 procent.

Een olifant in Artis. De mannetjes oefenen het paren eerst op elkaar voordat ze zich aan een vrouwtje wagen. Beeld EPA

Ook de zwarte driebandanemoonvis –gek genoeg overwegend oranje van kleur met een paar hagelwitte accenten, vinnen als flaporen en een nogal stuurse oogopslag – kijkt met een nuchtere blik naar de toekomst. Ze worden allemaal geboren als man en vormen een groepje met een vrouw. Als zij doodgaat, verandert de dominantste onder hen pragmatisch van geslacht. Kwestie van een paar weken. Gaat zij dood, dan ondergaat de op dat moment vigerende macho hetzelfde proces.

Homoseksueel gezien spant de giraf misschien wel de kroon. Aan zijn hangjongere-fase komt geen vrouwtje te pas en 94 procent van het seksuele giraffengedrag is ‘een exclusief mannending’. Exhibitionistisch zijn ze kennelijk niet: de langnekken staan vandaag in hun buitenverblijf voornamelijk loom en ravissant te zijn. De brutaalste probeert met zijn fotogenieke lange tong boven het hek uit een blaadje te snoepen van de naburige boom.

Een penis van 27 kilo

Bij de olifanten komt de rondleiding ten einde. Gelukkig heeft onze gids nog adem over, want je weet niet wat je hoort. Olifantenseks zal voor de meeste mensen toch al onvoorstelbaar zijn, de harde feiten maken het nog wonderlijker.

Het vrouwtje heeft weliswaar een vagina, maar die bevindt zich ergens onder haar buik. Op de logische plek, onder haar staart, zit haar anus. Alsof dat niet ingewikkeld genoeg is, loopt de vagina van de vrouwtjes-olifant in een s-bocht naar haar baarmoeder.

De natuur heeft de mannetjes-olifant een penis toegekend die – 1,5 meter lang en 20 tot 27 kilo zwaar – ook in een S-bocht loopt. Komt wel goed dan, zou je denken. Maar olifanten wegen pakweg 5.000 kilo, en bij het paren moeten ze die S-bochten op hun achterpoten met elkaar in vereniging zien te brengen. Om geen blauwtje te lopen bij de vrouwtjes oefenen de mannetjes dit gedoe alvast met elkaar. Homoseks? Je zou het zo kunnen noemen, maar dan denkelijk toch zonder de passie die menselijke homostellen aan deze activiteit ontlenen.

Beeld Getty Images

Warm Pride-gevoel

Machtig interessant, vindt ook Frank (53) uit Amsterdam. Hij gaat in oktober naar het Golden Eagle Hunting Festival. Hij houdt van folklore en reist daarom af naar Mongolië, waar de adelaar zich tijdens een langzaam uitstervende traditie van zijn beste kant laat zien. Of dat mogelijk ook ‘de verkeerde kant’ is? Daar is hij dus vandaag niet achtergekomen.

Hij was zaterdag nog bij de Pride en heeft genoten van deze wandeling. Als we straks weer onder een haag van regenboogvlaggen naar huis lopen, zal onwillekeurig de vraag zich opdringen of de zojuist besproken dieren dat warme Pride-gevoel nou ook zullen koesteren: zijn ze trots op hun identiteit?

We zullen blijven zitten met deze kwestie. Ook Frank kan hierover dus geen uitsluitsel geven. “Maar het is wel prettig om te zien dat we zeker niet onnatuurlijk zijn.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden