Donderdag 21/11/2019

Gamereview

'NBA 2K18': mooier en completer dan ooit, maar helaas niet makkelijker

Beeld 2K Games

Basketbalgames zijn notoir moeilijk, en met NBA 2K18 waren de makers van de officiële Amerikaanse basketbalgame duidelijk nog niet van plan om daar verandering in te brengen. Waarom zouden ze ook, wanneer jaarlijks 5 tot 6 miljoen fanatieke spelers terugkeren naar de winkel voor een nieuwe editie met uitgerekend méér finesses?

Wanneer ik mijn eerste matches speel in NBA 2K18, een game waarvan de makers zelf beweren dat hij een enorme visuele sprong voorwaarts maakt ten opzichte van nog maar vorig jaar, herinner ik me hoe goed ik tien jaar geleden NBA 2K8 er al vond uitzien. Iets aan het vaste camerastandpunt - bijna krek hetzelfde als de positie waar echte camera's staan rond een basketbalmatch - en die glanzende court creëert een soort gezichtsbegoocheling waardoor je al snel de indruk krijgt dat hetgene wat je op het scherm ziet bijna fotorealistisch is. Terwijl de makers me in de aanloop naar de release van NBA 2K18 op tal van elementen wezen waarin hun editie van vorig jaar tekortschoot: de truitjes slobberden teveel, de spiertonatie van de spelers zat niet juist, enzovoort.

Net zoals alle andere jaarlijkse edities van sportgames is NBA 2K18 gewoon een nieuwe iteratie op de vorige, met elementen die gedurende het afgelopen jaar zijn toegevoegd en bijgeschaafd. De artificiële intelligentie van de tegenstanders is bijvoorbeeld fors verbeterd, en reageert realistischer op de tactiek die u hanteert op het veld. Het zetten van een blok, om uw medespeler eventjes te bevrijden van zijn verdediger, is bijvoorbeeld ook weer verbeterd. Het zijn details, maar ze maken de game opnieuw een eind completer.

(lees verder onder de foto)

Beeld 2K Games

Feestelijk pakketje

Per definitie is NBA 2K18 een feestelijk gamepakketje voor de ware basketbalfan, dat meer dan één manier levert om virtueel plezier te halen uit de sport. U kunt bijvoorbeeld één speler een carrière doen doorspelen, constant dezelfde figuur spelend tussen negen AI-gedreven atleten. Maar u kunt ook een volledige ploeg besturen, Fifa-gewijs switchend van speler tot speler. U kunt ook de rol van de coach op zich nemen, en zelfs de manager van een ploeg, in een soort digitaal kwartetspel. Er is straatbasketbal, van één tegen één tot volle ploegen van vijf spelers tegen elkaar. U kunt met droomteams van basketballegendes uit verscheidene generaties binnen één ploeg spelen.

Voeg daar nog wat middelpuntvliedende elementen aan toe, zoals de hiphopsoundtrack (met, voor wie dat nieuws gemist zou hebben, een nummer van Belgisch artiest Woodie Smalls ertussen) en allerlei invloeden uit de straatcultuur, die erg goed de ambiance rond de sport samenvatten.

128 'moves'

Kortom: NBA 2K18 is een mooiere en completere game dan ooit. Maar helaas weer geen makkelijkere. Een paar keer, de afgelopen jaren, flirtte maker 2K Sports met het idee om de games wat toegankelijker te maken voor nieuwe spelers, maar ze keerden daar iedere keer op terug. Ook nu is er zachtjes gepriegeld aan de moeilijkheidsgraad: bij het zetten van een shot is er bijvoorbeeld geen ingewikkelde beweging met de duimstick meer nodig om effect op de bal te zetten. Maar dat betekent ook weer niet dat het makkelijk is: een raak shot zetten blijft kwestie van een perfect samenspel tussen kracht en timing.

Bovendien moet u, voordat u een beetje succes behaalt in de game, liefst 128 verschillende moves kennen. Veel daarvan zijn puur intuïtief en staan op dezelfde knoppen geprogrammeerd, waardoor u snel weg zult zijn met basisbewegingen als een rebound grijpen na een gemist schot, een dunk wagen of een dakgoot zetten op een bal die de tegenstander naar de ring wil doen vertrekken. Maar van andere bewegingen, zoals het toebrengen van een opzettelijke fout, moet u eerst het bestaan maar afweten.

NBA 2K18 is - zoals dat een nieuwe jaarversie betaamt - een game met meer finesses dan NBA 2K17, en die kneepjes hebben natuurlijk hun leercurve nodig om er écht mee weg te zijn.

Uit de buurt

De zwakke schakel van de game is de Story Mode, waarin uw spelerpersonage (dat - fijne trouvaille! - als bekende speler zichzelf vertolkt in een soort biopic) zijn carrière van de straat tot de grote stadions moet doorspelen. 

Dat verhaal puilt uit van de clichés, zit vol keuzes die geen echte consequenties hebben, en speelt zich bovendien af in een compleet overbodige grootstedelijke buurt die de makers rond het stadion en de trainingsfaciliteit hebben gebouwd, met onder meer ook een virtuele Foot Locker waar u tweeduizend verschillende schoenen kunt passen, en een kiosk waar u zelf uw t-shirt kunt ontwerpen. 

Ongetwijfeld zullen likkebaardende fans uren kunnen rondlopen in deze mini-Grand Theft Auto voor de basketbalfetisjist, maar wanneer u er een beetje afstand neemt merkt u meteen hoe schraal en oppervlakkig het allemaal is.

Dan liever nog wat meer tijd verliezen op de court. Want wie weet wordt u er na een paar tientallen uren wel een beetje goed in.

Beeld 2K Games
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234