Zaterdag 24/08/2019

games top 5

Naar de hel en terug met de videogames van de week

De asgrauwe straten van Milaan in pixelgraphics gehesen: maak kennis met 'Milanoir'. Beeld Devolver Digital

Minstens twee games die we deze week in handen kregen, brengen de speler recht naar de hel. Maar er zit ook een introspectief pareltje tussen, en een krachtige jeugdherinnering uit het lunapark.

Milanoir (★★★☆☆)

Vijanden met lange pornosnorren, helden met geföhnde coiffures, jeans met brede pijpen, smalle leren jekjes, blaffer achter de broeksriem: maak kennis met de Milanese maffia uit de jaren 70, die met veel gewelddadige slapstick tot leven komt in de hardgekookte pixelgraphicgame Milanoir. Qua opzet - blijven schieten tot iedereen ligt leeg te bloeden - is de game erg schatplichtig aan moderne klassieker Hotline Miami, al is het perspectief (eerder een faux-3D-zijaanzicht dan het vogelperspectief van die zonet genoemde titel) wel lichtjes anders. Maar het cynisme en het in helrode vierkantjes geserveerde bloed roepen wel min of meer dezelfde sfeer op.

De makers van
Milanoir, het lichtjes vanzelfsprekend zélf in Milaan gevestigde Italo Games, noemen hun game een hommage aan de klassieke misdaadfilms die in de seventies werden gemaakt in hun land. Cultfilmps met titels als Caliber 9 en Almost Human, die een kleine kwarteeuw geleden ook al werden gepersifleerd in de videoclip van het Beastie Boys-nummer Sabotage.

'Milanoir' haalde zijn inspiratie bij Italiaanse gangsterfilms uit de jaren 70. Beeld Devolver Digital

De schietactie in Milanoir is bij momenten behoorlijk frenetiek, met een pittige moeilijkheidsgraad, die niet bij te stellen valt. Sommige dingen werken daarin (zoals het dekkingssysteem), andere (zoals een kaatsschot dat u kan doen afschampen op verkeersborden) minder. Maar het is over de hele lijn een opzwepende actiegame, met een plot die vol verrassingen en verraad zit, en met eenvoudige blokjesgraphics die er niettemin goed in slagen om de asgrauwe straten van de Italiaanse stad geloofwaardig in beeld te brengen.

Uit voor PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch en pc.

De schietpartijen kunnen behoorlijk frenetiek zijn in 'Milanoir.' Beeld Devolver Digital

Old Man's Journey (★★★★☆)

Dat uw verweerde zeeman in Old Man's Journey de belangrijkste reis van zijn leven vooral over land onderneemt, zet meteen de toon: dit is een game waarin de trip een beetje ongemakkelijk moest zijn. De hoogst originele puzzelgameplay waarop het spel drijft heeft bovendien iets metaforisch: door de heuvelruggen in het decor wat bij te trekken zodat er een pad ontstaat, trekt de door u bestuurde ouwe vent stilaan ook zijn door eenzaamheid vermolmde leven weer in de haak.

Een introspective reis met bloedmooie decors: dat krijgt u geserveerd in 'Old Man's Journey'. Beeld Broken Rules

Het geheimzinnige doel dat uw ongeveer twee uur durende trip drijft - een brief die u aan het begin van de game besteld krijgt door een postbode op een fiets - wordt stilaan duidelijk naarmate de vele stopplaatsen die u aandoet ook herinneringen doen opwellen. Het is een terugblik op een leven vanuit het oogpunt van iemand die in het laatste bedrijf ervan zit. Het mooie aan Old Man's Journey is ook dat de game zijn protagonist niet spaart: stilaan dringt het bijtende besef door van de crimineel verkeerde keuzes die hij in zijn jonge jaren heeft gemaakt. Uw relatie met hem wordt stilaan wat ambigu, maar er groeit ook begrip, en u gaat net als hijzelf hopen dat het eindpunt van de tocht verlossing brengt.

De puzzels worden wel wat repetitief (naar het einde toe hebt u bijvoorbeeld nèt iets te veel schapen naar een andere wei gejaagd), maar dit is niet het soort games die u een verrassing achter iedere hoek probeert te leveren: wat telt is de introspectieve, nonverbale ervaring van de reis.

Pas uit voor PlayStation 4. Ook voor Nintendo Switch, pc, iOS en Android.

Uw hoofdpersonage is een zeeman, dus dit soort taferelen waren een beetje onvermijdelijk in 'Old Man's Journey'. Maar het merendeel van de tocht voltrekt zich over land. Beeld Broken Rules

Agony (★★☆☆☆)

Agony als een horrorgame omschrijven is de game schromelijk tekortdoen. Horrorverhalen spelen zich af in een gewone, plausibele wereld die plots door gruwel wordt doorprikt. In deze Poolse game, daarentegen, duikt u diep in een wereld die op zich gemaakt lijkt te zijn uit duisternis, viezigheid en bloed; zoals een schilderij van Francis Bacon of William Blake, of de cover van een death metal-album. Een game die u recht in een poel vol dampende, lillende gore kiepert, en u daarna nog met een knarsende grijns een paar keer kopje-onder duwt.

Uw personage zijn wereld is niet plotseling in een hel veranderd, hij zìt gewoon in de hel. En die wordt in
Agony (letterlijk: "afzien") in beeld gebracht als een wereld waarin ramen vervaardigd uit afgekloven lichamen van gestorvenen, trappen van mensenvlees, forniquerende demonen, opgevreten baby's en aan het plafond bengelende kinderlijkjes de norm zijn. De hel die in Agony wordt getoond lijkt precies te zijn ontworpen om u bij iedere stap verder in de waanzin te duwen.

'Agony' is een game die u recht in een poel vol dampende, lillende gore kiepert, en u daarna nog met een knarsende grijns een paar keer kopje-onder duwt. Beeld Koch Media

De enige die uw protagonist er weer uit kan krijgen is de Rode Godin. Maar de tocht is natuurlijk lang en vol bijbels geween en tandengeknars. Bezitnemen van de geest van andere ongelukkigen, of bij momenten die van een zwakkere demon, is de belangrijkste macht die u over uw omgeving hebt, maar het merendeel van het spel bestaat uit het ontwijken van gedrochten, wat omgevingspuzzels, en wat gekleffer op platformen. Die gameplay voelt wat uit de haak, en de game is bovendien behoorlijk ruw in zijn afwerking. Zeer jammer: het opzet was uitstekend. Maar er klinken veel te veel valse noten in deze symfonie van botten, bloed en vlees om hem aan te raden als een ervaring waarmee u een paar avonden wilt vullen.

Uit voor PlayStation 4, Xbox One en pc.

Intense gruwelen troef in 'Agony'. Beeld Koch Media

Street Fighter 30th Anniversary Collection (★★★☆☆)

Als u destijds in het lunapark niet genoeg kon krijgen van het rammelen op Street Fighter II of een van diens nazaten, is deze 30th Anniversary Collection iets als een kermis die permanent in het dorp blijft. Het is vooral een feest voor ware fans van de vechtreeks, waarin liefst twaalf versies van de drie eerste games uit Capcoms serie in hun klassieke glorie op uw moderne tv worden weergegeven. Met inbegrip van artefacten van archeologische aard, zoals designdocumenten en conceptschetsen die op het scherm kunnen worden tentoongespreid.

Al die verschillende versies (van
Street Fighter II alleen al zitten er een vijftal tussen) zijn natuurlijk alleen maar goed voor de ware connaisseurs. Maar ook als u gewoon bij die ene specifieke lunaparkgame uit uw jeugd blijft is Street Fighter 30th Anniversary Collection een waardevolle titel. Een waarin de allerbeste versies van de games - de lunaparkedities die tussen 1987 en 1999 verschenen - naar een modern tv-scherm worden gebracht, en de weergave zo authentiek mag zijn als u zelf wilt: u kunt bij aanvang kiezen uit verschillende beeldratio's en gesimuleerde schermlijnen.

De drie eerste 'Street Fighters', met al hun afgeleide titels, staan allemaal samen op 'Street Fighter 30th Anniversary Collection'. Beeld Capcom

In Mortal Kombat kunt u misschien hoofden van de romp trekken, maar deze titel maakt opnieuw duidelijk dat Street Fighter de onbetwiste koning der beat 'em up-games is. Het zijn, ook in hun modernere versies, games waarin slagen en schoppen precies de juiste impact hebben, en u iedere keer als u een van de spellen herbegint uw finesses in het spel weer wat hebt aangescherpt. Het zijn klassiekers die, met deze set, op een verdiende manier werden gefêteerd.

Uit voor PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch en pc.

'Street Fighter II' spelen wordt, ondanks het feit dat de game al langer dan een kwarteeuw bestaat, nooit belegen. Beeld Capcom

Dark Souls Remastered (★★☆☆☆)

Laat ons beginnen met het lof dat Dark Souls, acht jaar na zijn release, nog altijd verdient. Ja, de duistere fantasytrilogie die grootmeester Hidetaka Miyazaki tussen 2011 en 2016 naar de console bracht (plus voorloper Demon's Souls en excursie Bloodborne) zijn games met een gruwelijk hoge moeilijkheidsgraad. U zult dus, in deze zopas geremasterde versie van het ijkpunt van de reeks, bijzonder vaak sterven. En de vijanden die u daarstraks met veel moeite hebt verslagen, lopen bij het hervatten van de aanval weer gewoon rond. 

Maar tegelijkertijd is
Dark Souls een game waarin volharding en inzicht u stilletjes naar de overwinning helpen: stilaan valt uw begrip van het achterliggende systeem van variabelen samen met uw groeiende behendigheid in de zwaardgevechten, en gaat u toch grotere en grotere overwinningen boeken.

Met deze remaster kan u een zeven jaar oude instantklassieker opnieuw spelen op moderne hardware. Beeld Bandai Namco

Dark Souls Remastered is dus, voor spelers die niet vies zijn van een uitdaging, een mooie kans om die moderne klassieker op de videogamehardware van vandaag te spelen. Maar het is helaas ook een remaster die niet helemaal geslaagd is. Framerate-fetisjisten zullen blij zijn met de snedigheid waarin de game loopt, maar voor de rest ligt Dark Souls Remastered in hetzelfde bedje ziek als alle andere heruitgaves van gameklassiekers: alles is een beetje bijgevijld, maar een paar elementen - zoals vooral weer de animaties - zetten een paar evolutionaire stappen terug. 

De visuele opkalefatering neemt zelfs iets weg van de magie die destijds van Dark Souls uitging: die game was toen ook visueel een winnaar omdat de tenebrale sfeer van de decors goed samenviel met de nog beperkte mogelijkheden van de consoles uit zijn tijd. Door alles hier en daar wat te verscherpen, laat Dark Souls Remastered net wat meer naden in de ervaring zien.

Uit voor PlayStation 4, Xbox One en pc.

'Dark Souls Remastered' is geen game voor iedereen door zijn hoge moeilijkheidsgraad, maar zijn duistere sfeertje grijpt u wel meteen bij de keel. Beeld Bandai Namco
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden