Maandag 30/11/2020

ColumnDe Schaal van Mulders

Misschien ben ik ook wel een god in het diepst van mijn aderen

Bij café Het kanon schonken ze zo rijkelijk picon in het bière dat je al in ‘God mode’ kwam na twee glazen.Beeld Wannes Nimmegeers

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

Een vriendin van mij maakte de vleermuisziekte door zonder het te weten. Ze liet bloed prikken omdat ze zich moe voelde. Voorts had ze geen klachten; toch bleek haar bloed tjokvol antistoffen tegen Covid-19 te zitten.

Ze loopt nu in God mode door de wereld. God mode was vroeger, en misschien ook nu nog, de onsterfelijkheid die je in een videogame kon krijgen door een cheat code in te voeren. Je liep dan onkwetsbaar door ruïnes en straten. Geen granaat of vlammenwerper kon je deren, terwijl je zelf vrolijk anderen de ingewanden uit de buik kon knallen.

Zo ongeveer voelt die vriendin zich nu. Er speelt een glimlach om haar lippen als zij mensen bij het betreden van winkels neurotisch handgel ziet tappen. Wel blijft zij trouw haar mondmasker dragen en houdt zij de nodige afstand. Zij is een welopgevoed meisje, dat aan tafel nooit de saus van haar mes likt.

Een paar weken eerder was zij nog op bezoek bij mij gekomen. Dus dacht ik: ik laat zelf maar eens bloed trekken. Misschien ben ik ook wel een god in het diepst van mijn aderen. De dokter, een jonge gast met sluike haren, waarschuwde mij: “Die test kost 30 à 40 euro. Het ziekenfonds komt hiervoor niet tussen.”

Ik antwoordde dat ik al geld had uitgegeven aan dwazere dingen.

Hij grinnikte en zei: “Don’t we all.” Ik stelde mij drinkgelagen voor en bordelen, maar de arts begon zijn passie voor videogames te belijden. “Soms koop je er een waarvan je denkt dat het wow zal zijn. En dan blijkt het lelijk tegen te vallen.”

Dingen die wow lijken, maar dan lelijk tegenvallen: de jonge dokter en ik waren het er over eens dat dat het ware drama van de wereld is. Ik begon hem sympathiek te vinden. Ik hou van mensen die gepassioneerd zijn. Waardoor zij gepassioneerd zijn, is bijzaak – al vind ik porno uit de oude doos net iets boeiender dan de napoleontische veldslagen.

Twee dagen later mocht ik naar de dokter bellen voor de uitslag. De wetenschap verliest de laatste tijd van haar pluimen, en toch mogen we haar verdiensten niet uit het oog verliezen. Ik blijf het wonderbaarlijk vinden dat artsen je gezondheid kunnen lezen in schimmige dingen zoals neutrofiele segmenten en triglyceriden. Leukocyten heb ik altijd nog tof gevonden.

Helaas stond er naast Sars-Cov-2 ijskoud: negatief. Ik heb geen antistoffen in mijn bloed, tegen Covid noch tegen hondsdolheid noch tegen liefdesverdriet. Ik voel mij op slag een stuk vogelvrijer. Sinds het begin van de pandemie ben ik, om het leefbaar te houden, ervan uitgegaan dat ik de ziekte stiekem al doorgemaakt had. Nu moet ik terug naar af. Daar gaat mijn God mode. Ik kan mij niet herinneren al eens eerder zo teleurgesteld geweest te zijn omdat ik door iets niet ben aangestoken.

De zon schijnt en alle terrassen zijn gesloten. Door de straten schrijden gelukkig wel nog leukocyte vrouwen. Café Het kanon maakte bekend er na dertig jaar mee op te houden. Dat vind ik jammer, net nu ik hun Picon bière ben gaan waarderen. Ze schonken zo rijkelijk picon in het bière dat je al in God mode kwam na twee glazen.

Iemand hoest, hoog in de lucht passeert een straaljager. Het wordt moeilijk om mij onkwetsbaar te wanen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234