Donderdag 06/08/2020
Beeld REUTERS

ColumnDe schaal van Mulders

Mijn fietsgezellin kent de reuk niet van insecten die met een loep verschroeid worden

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.  

De zon zakt weg achter de huizen. We fietsen door een straat waarin een vreemde reuk hangt.

De reuk doet mij denken aan insecten die ik als kind roosterde met een ­vergrootglas. Je kon het licht van de zon concentreren tot een stip waarin alles verschroeide. Met die stip ging je op zoek naar mieren, torren of een zeldzame duizendpoot. Die kronkelde dan en probeerde weg te geraken, maar bleef uiteindelijk liggen en ­verwekte een zielig rookpluimpje.

Kinderen kunnen wreed zijn. Het was Nagasaki in de voortuin.

In die tijd bracht mijn grootvader soms ‘vette darmen’ voor mij mee van bij de slager. Die ingewanden van ­varkens werden gebraden met boter in een pannetje. Ik was acht en ik smulde.

Mijn fietsgezellin kent de reuk niet van vette darmen, noch van insecten die met een vergrootglas verschroeid ­worden. Zij moet denken aan duiven waarvan de pennen zijn uitgetrokken. Haar grootvader roosterde duiven boven een gaspit om de laatste stukjes pen te verwijderen alvorens het dier bereid kon worden. Zij zegt dat ­precies die reuk hier nu in de straat hangt.

Over kleuren en smaken valt niet te twisten, evenmin als over geuren en herinneringen. Ik hou het bij ­verschroeide insecten. Hun pantsers zijn gemaakt van een stof die chitine genoemd wordt. Zij boden geen ­bescherming tegen het Nagasaki uit mijn vergrootglas. Niets is tragischer dan een verdediging die tekortschiet.

(C8H13NO5)n is van chitine de chemische formule. Ik hou van de beknoptheid van zulke notaties. Ik zie graag hoe water H2O en drinkbare alcohol het weinig beroezende C2H5OH wordt. Chitine doet mij denken aan ­kinine en chloroquinine, C18H26CIN3 als chemische formule. Donald Trump neemt dat in, in de hoop zichzelf tegen corona te beschermen. Het zou jammer zijn mocht hij het krijgen, maar op een ironische manier ook ­verdelend en eerlijk.

De president zal bezwijken aan een virus. In een van de kieren en spleten van het internet las ik dat Nostradamus dat voorspeld heeft. Je leest ­echter zoveel dat de Franse apotheker georakeld zou hebben. Het is ­wetenschappelijk niet verantwoord: de toekomst glashelder doorschouwen maar dat verwoorden in wazige ­kwatrijnen. Sommige zijn zo rekbaar dat ze zowel kunnen gaan over schuursponzen als over toren­gebouwen. Toch blijft het boeien, zeker in tijden waarin de geneeskunde ook maar wat wauwelt en met de mond vol tanden staat. Dan vinden ­sommigen in sterrenwichelarij een ­alternatief voor de falende toverkunst die we wetenschap noemen.

Mijn gezellin en ik fietsen voort, ­terwijl wij denken aan wijlen onze grootvaders. Ze waren goed voor ons maar wreed voor duiven en voor ­varkens. Zo ging dat in die dagen. Het was de tijd waarin het woord vegan ­alleen maar op onbegrip kon botsen, zoals trouwens ook het woord lockdown of genderfluïde. De vrouwen twijfelden niet, maar droegen ­doorzichtige haarkapjes. Zij trokken bouillon en kookten koeientongen.

In de haven komen wij bij een kerkje dat helaas potdicht blijkt. Een geur van wiet waait mij tegemoet als twee jongens voorbijwandelen. Ik hoest en denk aan opium voor het volk.

De zon gaat onder. God heeft geen zin om uitleg te verschaffen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234