Woensdag 27/05/2020

ColumnDe schaal van Mulders

Mensen die alleen in de auto zitten mét een mondkapje op, zijn dat dezelfden die een condoom omdoen als ze alleen in bed liggen?

Beeld AFP

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.   

De zon schijnt en ik loop door een straat vol mensen die zullen sterven. De meesten gelukkig vandaag nog niet. Het is raar hoe we dat zo cruciaal vinden: het verlet en het uitstel van executie. Ik moet denken aan een reclamespot van lang geleden, waarin een man die geëxecuteerd zou worden een laatste wens mag uiten. Hij is sluw en vraagt ‘oen Chokotoff’. Die smelt zo eindeloos langzaam dat de soldaten die de man moeten doodschieten van verveling in slaap vallen, zodat hij kan ontsnappen.

Magere Hein zo lang mogelijk verschalken: daar is het om te doen, in deze en in eigenlijk alle tijden. Het zo lang mogelijk uitzingen, hoewel je weet dat je uiteindelijk toch het onderspit zal delven. Zelf ben ik een mens en dus niet vrij van overlevings­instincten. Bij een vriendin die goed kan naaien, bestel ik daarom een handvol mondmaskers. Door de grote vraag kan ik het motief van de stof niet kiezen. Het mondmasker is rood met zwarte stippen. Het doet denken aan een zevenstippelig lieveheersbeest (wetenschappelijke benaming: Coccinella septempunctata) dat uit de kluiten is gewassen.

Vermomd als lieveheersbeest scharrel ik later rond in de supermarkt. Ik verzamel courgettes, andijvie en salami waar geen look in zit. Nu er dringender gevaar dreigt dan pesticiden, maal ik minder om biovoeding dan vroeger. Ik ben voorzichtig, maar niet bang of schrikachtig. Ik begrijp de mensen niet die ik alleen in de auto zie zitten, voorzien van een chirurgisch mondmasker. “Zijn dat dezelfden”, wil iemand weten, “die een condoom omdoen als ze alleen in bed liggen?”

Tenenbijters

Een kameraad van mij is intussen kwaad op Marc Van Ranst. Hij noemt hem een varken dat toevallig rechtop loopt. Mijn kameraad vindt dat ze het virus beter gewoon zijn werk hadden laten doen. “Nu ligt de economie op haar gat. Er zullen mensen sterven van armoede of zich uit wanhoop uit het raam werpen.”

Mijn vriend is voor de survival of the fittest. Hoewel in de natuur ontegensprekelijk aanwezig, hou ik persoonlijk niet zo van dat principe. Ik word juist weker in geval van oversterfte. Ik hou van levens die tegen beter weten in gered worden. Ik spaar zelfs het leven van de oorworm die ik zie rondscharrelen tussen de kruimels op mijn broodsnijplank. Ik vang hem met een blad en een glas en laat hem in de tuin ontsnappen. Dat verschaft mij een gevoel van overwinning en opluchting.

Oorwormen, ook wel ‘tenenbijters’ genoemd, behoren tot de orde van de heerlijk genaamde huidvleugeligen. ‘Omdat ze dikwijls in nauwe spleten aangetroffen worden’, meldt Wikipedia, ‘werd wel gedacht dat ze zich ophouden in de gehooropening van mensen. Ook deden er verhalen de ronde over oorwormen die zich door het trommelvlies heen aten en eitjes legden in de hersenen.’

De wetenschap verwijst die verhalen gelukkig naar het rijk der fabelen. ‘Oorwormen zijn geen wormen’, meldt mijn vindplaats droogjes, ‘en evenmin aangepast aan het verblijf in het oor van dieren of mensen.’

De werkelijkheid wijkt af van de mythe, zoals het leven afwijkt van je dromen en verwachtingen.

Het is later dan je denkt. En Chokotoffs smelten sneller dan in de reclame.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234