Vrijdag 22/11/2019

Wellesnietes Wiegendood

Is het verstandig om je baby bij je in bed te laten slapen?

Beeld Thinkstock

Een voor- en tegenstander gaan in duel over een hot issue. Kruisen deze week de degens: Sofie De Middelaer (31), mama van Ella (11 maanden), en Annelies Smolders (45), slaapexpert en klinisch psycholoog bij Huis Midori in Hasselt.

SOFIE DE MIDDELAER: ‘Bij ons in bed slaapt de baby veel rustiger’

“Je kind mee in bed nemen, daar dacht ik voor ik mama werd het mijne van. Dat zou bij ons niet gebeuren. Maar onze pasgeboren dochter bleek niet makkelijk in slaap te krijgen. Wakker wegleggen werkte niet en als we haar slapend in bed legden, werd ze snel weer wakker. Maar op onze arm sliep ze een paar uur aan een stuk. In het begin wisselden mijn man en ik elkaar af, ook ’s nachts. Na de borstvoeding nam hij de slapende Ella over en probeerde ik te slapen, terwijl hij wakker bleef met haar in zijn armen. Of hij probeerde Ella toch in haar bedje te leggen, waardoor ze wakker werd en we opnieuw konden beginnen. Na een tijdje was dat geen doen meer.”

“Tijdens de moeilijke eerste nachten had ik van een verpleegster of vroedvrouw al de tip gekregen om eens te proberen mijn dochter mee in bed te nemen. Ik had altijd gehoord dat samen slapen gevaarlijk is en dat ik mijn kind zo zou verwennen, maar ik zocht wat info op en las ervaringen van anderen, via borstvoedingsorganisatie La Leche League, publicaties van onderzoeker James McKenna en de Facebookgroep Veilig Samen Slapen. Gaandeweg voelde ik me veilig genoeg om echt naar de behoefte van mijn kind te luisteren.”

Sofie De Middelaer (links) en Annelies Smolders. Beeld Stefaan Temmerman

“Ella sliep meteen veel rustiger. Als ze wakker werd, sliep ze snel verder na een slokje of een handje dat voelde of mama nog naast haar lag. De eerste maanden had ze refluxklachten en doordat ik naast haar lag werd ik meteen wakker als ik hoorde dat er melk terugkwam. Ik kon haar dan direct rechtop helpen. En door het samen slapen vraagt borstvoeding veel minder inspanning: je merkt sneller dat je kind honger heeft, het moet niet eerst het hele huis wakker huilen, je legt het gewoon aan en slaapt verder.”

Samen wakker worden

“Het is ook heel mooi om getuige te zijn van Ella’s nachtelijke schaterlachjes in haar dromen, en om samen wakker te worden: het eerste wat ze doet, is lachen naar ons, met half gesloten ogen. Die geborgenheid kunnen bieden en ons gevoel volgen, naar de behoeften van ons kind luisteren: dat sterkt ons als ouders.”

“Als ik het opnieuw zou doen, zou ik er zelfs sneller mee beginnen. Het had ons heel wat uurtjes rondlopen met een huilende baby bespaard. Ik vind het wel heel jammer dat ik er zo’n zoektocht voor heb moeten ondernemen, zeker op een moment dat ik doodop was. En dat de enige richtlijnen die Kind en Gezin geeft richtlijnen zijn om het níét te doen. Tja, de mensen doen het toch, en dan dus op een onveilige manier.”

“Bij samen slapen moet je vooral letten op het voorkomen van verstikking. Wij houden ons aan de richtlijnen van McKenna. Dat wil zeggen dat ik mijn dekbed heb vervangen door een ongevulde deken die ik schuin opmaak, zodat Ella er niet onder kan belanden. Mijn hoofdkussen scherm ik af met mijn arm. We liggen in de veilige maternale houding: m’n knieën opgetrokken onder mijn baby en mijn bovenarm boven haar hoofd. Ik geef borstvoeding en ben dankzij hormonen alerter tijdens mijn slaap. Ik gebruik geen alcohol of versuffende medicatie en mijn man en ik roken niet. En Ella ligt nooit tussen ons in.”

Sofie De Middelaers blog vindt u op tussendromenenleven.be.

ANNELIES SMOLDERS: ‘Het is veiliger om kinderen in hun eigen bed te leggen’

“In hetzelfde bed slapen. Ik zie er weinig voordelen in. Toch niet als het gaat over slaapkwaliteit. Zelfs het bed delen met je partner kan nefast zijn voor de rust, want je stoort elkaar eigenlijk altijd. Ook mensen die even oud zijn of menen dat ze allebei een ochtend- of avondtype zijn, slapen op andere manieren in, hebben een andere slaapcyclus en nemen tijdens de nacht andere houdingen aan. Die zogenaamde slaaparchitectuur verschilt nog meer tussen een volwassene en een kind. De kans dat zij elkaar gaan hinderen is dus nog groter. Ik vind dat een niet te onderschatten probleem. Een goede slaapkwaliteit is van levensbelang. Als je goed slaapt, geef je je lichaam de kans om te groeien en te herstellen en word je mentaal veerkrachtiger.”

“Ik ben geen expert op het vlak van wiegendood, maar ik stel mij ernstige vragen bij de veiligheid van het samen slapen met een baby. Als je slaapt, weet je eigenlijk niet wat voor gedrag je precies stelt. Je hebt mensen die voortdurend woelen, draaien en zelfs opstaan zonder dat ze zich daarvan bewust zijn. Dat lijkt mij toch allemaal behoorlijk risicovol. Het argument dat een jonge ouder eerder waakt dan slaapt en daardoor niet op zijn of haar kind zou rollen, houdt voor mij geen steek. Ik zie te veel jonge moeders en vaders die slaapgedepriveerd zijn. Dat zijn mensen die beschrijven hoe ze beginnen te knikkebollen achter hun computerscherm of van zichzelf schrikken als ze plots op een stoel in slaap vallen. Op een dag gaan zulke ouders ook in hun eigen bed in een diepere slaap belanden omdat hun lichaam dat tekort wil inhalen. Dat lijkt me erg gevaarlijk voor dat weerloze wezen naast hen. En dan heb ik het nog niet over situaties waarin ouders voor ze naar bed gaan een glas alcohol drinken of een slaappil nemen.”

“Ik kan wel begrip opbrengen voor ouders die beslissen om het bed met hun baby’tje te delen. Voor iemand die borstvoeding geeft, zal het inderdaad makkelijker zijn om zoon- of dochterlief dichtbij te hebben en niet te moeten opstaan. Toch zie ik het vooral als een kortetermijnwinst, een manier waarop vermoeide ouders proberen een heel klein beetje slaap te winnen. Daar staat tegenover dat veel slaapproblemen net begínnen met een baby in bed. Kinderen wennen ongelooflijk snel aan zo’n situatie, waardoor ouders na verloop van tijd een soort van slaappil van hun zoon of dochter worden en ze niet meer kunnen inslapen zonder dat ze dichtbij zijn. Zulke problemen kunnen best groot worden: ik begeleid mensen die nog elke nacht naast hun kind van twaalf liggen.”

“Gezond slaapgedrag moet je aanleren en wat mij betreft doe je dat best al heel snel na de geboorte door een kind in zijn of haar eigen bedje te leggen in zijn of haar eigen kamer. Ouders denken verkeerdelijk dat zoiets niet kan, dat ze dichtbij moeten blijven. Ik leer hen dat ze die nabijheid ook op andere manieren kunnen creëren. In mijn boek beschrijf ik bijvoorbeeld de minutenregel. Die houdt in dat ouders heel vaak de kamer van hun nog wakkere baby’tje binnengaan, om te tonen en te laten voelen dat ze er voor hem of haar zijn. Zo leert een kindje binnen een paar dagen al alleen inslapen.” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234