Woensdag 13/11/2019

facebook

Hoe Facebook mijn leven beter maakt  

Beeld Levi Jacobs

Facebook wordt vijftien jaar. Terwijl we in de eerste helft van dat anderhalve decennium lustig postten, porden en liketen, gaan de laatste jaren steeds meer stemmen op om dat duivelse profiel te verwijderen. Katrin Swartenbroux legt hier uit waarom ze geenszins van plan is de onheilsprofeten te volgen.

Wie aandacht tekortkomt in de schemerzone tussen oudjaar en valentijn kan altijd eens opperen om Facebook te verdedigen op café. Het sociale­mediabedrijf en zijn oprichter lijken vandaag wel de verpersoonlijking van alles wat fout is in de wereld. Zuckerberg zou een alien zijn, zijn bedrijf een dekmantel voor spionage. Volgens de hoog aangeschreven website Brobible is het ook geen bijster goede plek om dates te scoren. Of om het met hun eigen gevleugelde woorden te schrijven: ‘Facebook weakens a bro’s game through easy accessibility and a high volume of attention-deprived sluts.’ Dat staat er echt. Ik zou zeggen: googel het, maar die internet­gigant is naar het schijnt ook niet zo superkoosjer.

Pas op, ik snap de heisa wel: Facebook maakt het anderen heel makkelijk om data over zijn gebruikers te verzamelen (die leuke quizjes, weet je wel) maar grijpt vervolgens niet in als er foute dingen mee gebeuren. Het trackt je locatie, ook al staat die optie uitgevinkt. Die rechtszaken zijn echt niet oké. En toch word ik niet warm van bekende en minder bekende koppen die mensen massaal oproepen hun account te deleten. De app blijft prominent op mijn smartphone staan. Facebook heeft van mij immers een beter mens gemaakt – een uitspraak die niet zou misstaan als Facebook-statusupdate, in 2013, toen statusupdates nog een ding waren.

Niet dat ik vijftien jaar geleden een vreselijk mens was – puberteit is een geldig excuus – maar ik was bijvoorbeeld wel een ramp in het onthouden van verjaardagen of het onderhouden van contacten die zich verder dan mijn postcode bevonden. Het was aankomen op school en zien dat iedereen een kaartje bij zich had voor het populairste meisje van de klas dat me sowieso al niet echt moest. Het was een eerste vakantieliefje opdoen en, eens thuisgekomen, staren naar de onderbelichte kiekjes op mijn flip-phone, die nooit zou oplichten met zijn nummer.

In Facebook-tijden zou dat niet gebeurd zijn. In Facebook-tijden zou ik als eerste een ‘HBD <3 !!’ op de wall van Fleur hebben gepost, of meteen beseft hebben dat Robin in België eigenlijk al bezet was – of wie was anders die meid die ‘Hero’ van Enrique Iglesias op zijn wall post met xx’jes bij? Ik zou maar enkele goedgemikte clicks nodig gehad hebben om erachter te komen dat Sofie goed bevriend is met haar nichtjes, die bij Robin in de scoutsgroep zitten, waar zijn totem ‘Agoeti’ is.

Facebook brengt duidelijkheid in een sociaal leven dat soms heel overweldigend kan lijken. Ik wil niet zo ver gaan als zeggen dat het nachtenlang doorscrollen op profielen van chicks die de foto van mijn lief liketen me destijds van straat heeft gehouden, maar ik ben toch best oké terechtgekomen. Mijn naam staat in de krant. Op de goede manier.

Trouwens, mocht Facebook werkelijk de duivel zijn, dan zouden de mensen wier profielen ik binnenstebuiten heb gespit daar voor het lezen van dit artikel al van op de hoogte zijn geweest. Zuckie en de zijnen hebben er alle tools voor, maar laten gebruikers toch niet weten wie er naar hun profiel heeft gekeken, hoe lang ze op die profielpagina zijn gebleven en welke foto’s er open­geklikt werden. Ik weet niet wat jullie daarvan denken, maar ik vind dat best sympa.

Eindeloze dia-avonden

Het sociale medium mag dan wel veel tijd van ons hebben afgenomen – de live-update van een relationship status! Foto’s uit het godsgruwelijke jaar 2007! Kattenfilmpjes! – het heeft ons ook meer tijd teruggegeven. Een ‘hartje’ geldt tegenwoordig al als ‘Proficiat met jullie dochter, ik hoop dat alles goed gaat met de kersverse moeder. Jullie stralen allemaal, wat een mooi gezin!’ en je hoeft tegenwoordig geen dertig telefoontjes meer te doen voor een simpel etentje als jullie netjes een groeps­chat op Messenger aanmaken.

Voorbij zijn ook de eindeloze dia-avonden (oké, zo oud ben ik nu ook weer niet) maar toch: de avonden waarop je vrienden na een jaloers­makende reis op je zetel ploften met een miserabel digitaal cameraatje in de hand waar jullie dan met een verkrampte nek moeten over buigen om te ooh’en en aah’en bij de Ngoc Son-tempel in 1,3 megapixel. Vandaag like je gewoon het mapje ‘Vietnam 2018!’ en geef je in het album zelf enkele strategisch uitgekozen foto’s een duimpje. Eventueel drop je nog wat ‘heart eyes’, maar als het dan aan de brunch weer eens uitvoerig over die onvergételijke ervaring moet gaan terwijl jij moet krabben voor een weekendje Oostduin­kerke, mag je zonder gêne het onderwerp van tafel vegen met ‘ik heb de foto’s gezien, Olivia, zag er fantastisch uit. Zou ik de butchers breakie of de pancakes nemen?’

Er wordt weleens gezegd dat sociale media ons vooral ongelukkiger maken, omdat we constant geconfronteerd worden met ‘de beste versie van iemands leven’, maar die persoon verwart Facebook (begrijpelijk, het is hetzelfde bedrijf) met Instagram. Ik word niet jaloers van updates over potjestraining of mensen die inchecken in het ziekenhuis, en wanneer mijn vrienden slimme artikels delen voel ik me vooral veel béter over mezelf, mijn keuzes en het feit dat ik geen contact heb onderhouden met bepaalde mensen uit het middelbaar nu ik kan zien wat voor mensen die mensen uit het middelbaar geworden zijn. Ik moet geen minuut uittrekken om Cynthia die overijverig Farmville speelt een kerstkaartje te schrijven, en hoef David die racistische memes blijkt te liken echt niet te sturen dat we ‘snel nog eens iets moeten gaan drinken’.

Akkoord, zonder Facebook zouden er geen krampachtige posts zijn van politici die je een blij of een boos gezichtje moet geven om aan te duiden wat je van het migratiebeleid vindt, noch ellenlange ‘meningen’ van minder geletterde kennissen over Verkiezingen/Vreemdelingen/ Vaccineren, maar je ziet iedereen tenminste wel kleur bekennen. Facebook mag je dan wel in een nieuwsbubbel hullen, de app doorprikt ook flink wat bubbels wanneer je Lobke van de hondenschool, die je in een offlinewereld enkel zou spreken over je hond, plots de pagina ‘Kris Peeters is de George Clooney van Vlaanderen, maar dan knapper ;););)’ ziet liken.

Alternatief universum

Facebook schept duidelijkheid, en laat het net dat zijn waar we zo nood aan hebben in deze wereld die bulkt van informatie. Laten we vooral niet vergeten dat Tinder zonder Facebook nóg meer tasten in het duister zou zijn. Vaarwel aan de zichtbare gemeenschappelijke vrienden van je Tinder-match bij wie je subtiel kunt polsen of-ie een accidentje met botox heeft gehad (slijt er wel uit) of dat hij werkelijk denkt dat zo’n scheef lachje sexy is (onverbeterlijk). Geloof me: dat aan de persoon zelf vragen doet het niet zo goed als openingszin.

Beeld Levi Jacobs

De beste manier waarop Facebook mijn ‘zijn’ beter helpt bestieren, zijn de events. Ik ben vooral fan van de ‘geïnteresseerd’-button, die je het idee doet entertainen een interessant leven te kunnen leiden als er niet zoiets bestond als slaap of slapeloos door je telefoon scrollen. In een alternatief universum is er een Katrin die haar vrije tijd vult met yoga op het dak van het MAS, de opening van een vers­markt, een workshop over hoe je planten levend te houden, een initiatie zeefdrukken, een albumvoorstelling en een indiefilm­avond. Yes I can.

Bovendien laat de optie je ook niet onbeleefd lijken wanneer je geen enkele intentie hebt om af te zakken naar Nederoverhuppelgem voor een cursus breien met kattenhaar van een oud-klasgenoot. Ik wou echt komen, ik was geïnteresseerd zoals je kunt zien, maar er is iets tussengekomen. Ik móést gewoon uitzoeken wie die chick was die de foto van mijn lief likete.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234