Dinsdag 22/10/2019

De schaal van Mulders

Het is wennen om een wezen in huis te hebben dat op elegante wijze dingen vernielt

Kitten Harry. Beeld Jean-Paul Mulders

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

Boris Johnson doet rare dingen met zijn vriendin en in de krant staat een stuk met als titel ‘Schering en inslag’: waarom zowel mannen als vrouwen hun schaamhaar wegscheren. De zomer is aangebroken en we hebben een reinheids­obsessie. Ik bak brood, het kwik rijst tot boven de dertig graden. Tot overmaat van ramp haal ik een kitten in huis dat meer verlatings­angst heeft dan ik.

De kitten is grijs en heeft het talent om iedereen te ontwapenen. We moeten er een naam voor kiezen. Eerst denk ik aan Oidipoes, zoals de kat van wijlen junk en dichter Jotie T’Hooft heette. Maar je maakt je belachelijk als je dat in de tuin staat te roepen. Bovendien moeten de namen van ras­poezen dit jaar met de letter H beginnen. Dus wordt het Harry: schrijver, tovenaar en prins van Sussex.

Het is wennen om een wezen in huis te hebben dat op elegante wijze dingen vernielt. “Harry!” roep ik berispend als de prins van Sussex zijn nagels wet aan de kokos­mat die op de trap ligt. “Het is maar een trap hè, papa”, zegt dan mijn zesjarige dochter. Ze zet mij op mijn plaats in mijn volwassenheid, met mijn verkeers­belasting en vlijt die de wereld om zeep helpt.

“Het is waar, kindje”, zeg ik. “Het is maar een trap.” Zoals een auto maar een auto is en diamanten diamanten. Minder mooi dan stukjes gekleurd glas die je aantreft in puin van bouwvallen. Zo oud ben ik niet dat een kitten mijn hart niet meer kan verwarmen. Dat zou even erg zijn als je geloof verliezen in de liefde of kussen­gevechten.

Harry miauwt klaaglijk en kruipt in holtes achter reisgidsen met exotische bestemmingen. Hij glijdt op zijn buik tussen de stofvlokken onder de kast die op sommige plekken ook katten genoemd worden. Hij verdwijnt in de keuken achter de lade met potten en pannen. Ik vind dat raar, tot ik opeens besef: hij zoekt een doorgang naar het huis waaruit hij weggehaald is. Ergens moet er een gat zijn, zegt zijn instinct, dat leidt naar de wereld van vroeger. Het is een gat dat ik ook al vaak tevergeefs gezocht heb. Ik wil de katten terugzien van toen ik klein was en mijn vader die hen naar musketiers vernoemde. Porthos, Athos, Aramis en d’Artagnan – die laatste een dijk van een roep­naam.

Kitten Harry. Beeld Jean-Paul Mulders

Harry heeft het geluk van een korte aandachts­spanne. Al snel is hij het moe om naar vroeger te zoeken. Hij vlijt zich op mijn bureau, in de gloed van de laptop. Hij speelt met zijn staart. Met een paperclip. Met de scalp van een Playmobil-mannetje. Dan hoor ik voor het eerst dat geweldige geluid dat helend werkt volgens sommige wetenschappers, met zijn frequentie tussen de 27 en 44 hertz. ‘De kat’, herinner ik mij een raadselachtige zin­snede, ‘is de enige kat­achtige die circulair kan spinnen. De leeuw, de luipaard en de tijger doen het ook en zelfs de nevel­panter – maar alleen bij het uitademen.’ Het is zo’n weetje waarmee je scoort bij crazy cat ladies.

Met zijn circulaire spinnen geneest Harry oude wonden en geeft mij sprankelende nieuwe inzichten: bijvoorbeeld dat de micro­scoop op mijn werkplank minder boeit dan de doorzichtige zak waar hij in zit.

Daar kan hij urenlang mee ritselen.

Boris Johnson, intussen, zegt in een interview dat hij in zijn vrije tijd knutselt aan dubbeldeks­bussen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234