Dinsdag 11/05/2021

ColumnDe Schaal van Mulders

Het is een hoop schoonheid, voor een wezen waar zeven op de tien Belgen bang voor zijn

null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

Ik passeer langs de Vooruit die dreigt op te houden de Vooruit te zijn. Voor naamsveranderingen voel ik de weerzin die ik ook heb voor clowns, of voor konijnen ter grootte van een mens die voor een winkel staan te huppelen om volk naar binnen te lokken. Je weet dat het zelden echt vrolijk wordt.

In Japan schijnen straten geen namen te hebben. Dat zou ik wel missen. Het fijne aan straatnamen is dat ze de goede dingen in de wereld vergroten en de minder fijne wegmoffelen. In mijn stad is er een Gelukstraat en een Zomerliefdestraat, maar je vindt in de wereld geen stad met een Vaginale­schimmel­plein.

Ik vraag mij af waarom het bronwater niet van naam is veranderd toen de SP destijds de sp.a is geworden. Voor de rest probeer ik de waan van de dag te schuwen. ‘Wat vanzelf komt, gaat ook vanzelf weer weg’, is zo’n beetje mijn motto geworden. Water stroomt, ­harten tochten en wat nat was, zal doorgaans ook weer opdrogen. Het zijn processen die ik mij niet wil aan­trekken.

Soms is er iets wat ik mij wel moet aantrekken. Mijn dochter bijvoorbeeld, die roept dat er een spin op het plafond van haar kamer zit. Net toen ze wou gaan slapen. Bij nader inzien blijken het zelfs twee spinnen te zijn. Ik ben zo’n halfzachte die respect voelt voor al wat leeft, behalve voor muggen en dingen die van naam veranderen. Dus trek ik naar boven met een glas en een kartonnetje, om de spinnen te vangen en uit het raam te zetten. Ze verstijven als ik mijn blik op ze laat rusten. Wat zouden zulke schepsels met acht poten en acht ogen dan van je denken? Ik hoop dat ze elkaar in de peilloze donkerte kunnen terugvinden. Misschien verwekken ze beneden talrijke kleine spinnen.

Ik denk aan Sebastiaan, de spin van Annie M.G. Schmidt, en aan de woorden van een vriendin die al vaak spinnen door een microscoop gezien heeft. Ze was verwonderd over de pracht van die beelden. De ogen, bijvoorbeeld, deden haar denken aan perfect geslepen, donkere edelstenen. “Op de harige poten die met het blote oog dof en bruin lijken, zag ik tot mijn verbazing vele glinsterende kleuren. Het mooie symmetrische patroon van de spin­tepels deed mij dan weer denken aan kantwerk.”

Dat is een hoop schoonheid, voor een wezen waar zeven op de tien Belgen bang voor zijn. Als de onschuldigen van hart slapen, wil ik wel eens weten of het klopt dat spinnen altijd met twee zijn. Zoals wel vaker, vind ik al vlug een site die er plezier in schept de romantiek te verwijzen naar het rijk der fabelen. ‘Spinnen zijn solisten’, lees ik. ‘Alleen wanneer het paartijd is, zijn ze even samen. Daarna trekt iedereen zich weer in zijn eigen web terug. Het is voor een mannetje trouwens niet zo eenvoudig om een vrouwtje te vinden. De vrouwtjes zitten vaak verstopt achter kasten en in kieren.’

Het paren zelf is ook een ingewikkelde bezigheid. Ze kunnen het niet zomaar doen met alle spinnen, maar alleen met spinnen van hun eigen soort. Een ­wetenschapper vergeleek het geslachts­orgaan van een mannetjesspin met een Yale-sleutel. Hij moet passen in het slot dat het geslacht van het vrouwtje is.

Dat vind ik mooi gezegd, en het ­verzoent je met je status van primaat. Mensen klagen, terwijl spinnen altíjd in lockdown zijn met een kuisheidsgordel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234