Woensdag 27/05/2020

Back to bed

Games 'stelen' vaak beeldtaal van kunst en media

Back to Bed haalde de mosterd bij kunstwerken van Magritte en Dali (linksboven), Cuphead liet zich inspireren door cartoons uit de jaren 30, genre Popeye, (linksonder) en Blues and Bullets haalde een Sin City-achtige graphic novel-stijl boven.Beeld rv

In Back to Bed gidst de speler een slaapwandelend personage door een wereld die geïnspireerd is door surrealistische schilderijen van Salvador Dali en René Magritte. Gamemakers stelen wel vaker elementen uit de beeldtaal van andere kunstvormen en media.

Alsof u in Salvador Dali's Volharding der herinnering bent terechtgekomen, maar er niet meer uit geraakt: dat is de beste omschrijving voor wat er gebeurt in Back to Bed. De game werd vorig jaar door een groepje Deense jongelingen gemaakt voor smartphones, vanuit een studentenproject, met zo'n 10.000 euro aan crowdfunding-gelden, en is ondertussen zo succesvol is geworden dat er nu ook een versie voor de PlayStation-consoles verscheen. De speler bestuurt het onderbewuste van het slaapwandelende hoofdpersonage Bob, en moet de surrealistische omgeving op de juiste manier zien te navigeren om hem wakker te krijgen.

De visuele invloeden waarop Back to Bed werd gecreëerd komen uit verscheidene werken van surrealistische schilders Salvador Dali en René Magritte, en de bouwwerken waardoor de speler zijn personage moet doen laveren hebben heel wat weg van de constructies in prenten van M.C. Escher. Die visuele stijl paste volgens Klaus Pedersen, een van de makers, perfect in het gameconcept dat ze hadden bedacht. "De hele game moest eruitzien als een droom", zei hij vorig jaar op de Nordic Game Convention in het Zweedse Malmö. "Precies waar het om draait bij het surrealisme: het was een geweldige match."

Eigen verleden

Er zijn nog meer gamemakers die voor de visuele stijl van hun game gretig leentjebuur spelen bij andere media en kunstvormen. Cuphead, bijvoorbeeld, een schietspelletje dat binnenkort op de Xbox One-console verschijnt, lijkt op een speelbare Max Fleischer-cartoon uit de jaren 30, genre Betty Boop en Popeye. Blues and Bullets haalt een Sin City-achtige graphic novel-stijl boven. Sommige gamemakers delven in het eigen verleden van hun medium, en gebruikten de blokjesgraphics van games uit de jaren 80 in titels als Westerado en Broforce. En in Never Alone, een game die eind vorig jaar verscheen, is het materiaal waarop de visuele presentatie van de game gebaseerd is een reeks illustraties uit oude volksverhalen van Inuit-volkeren in de Amerikaanse staat Alaska.

Gamemakers die voor de visuele stijl van hun producties buiten hun eigen medium kijken, zijn meestal van het 'indie'-soort: ze werken onafhankelijk van grote gamehuizen en brengen hun spellen zelf op de markt. Maar ook die moeten verkopen, en dus opvallen bij het publiek: iets waarvoor een visuele stijl die ook buiten het videogameswereldje bekend is, bijzonder handig kan zijn.

Al moet de beeldtaal in kwestie natuurlijk ook gelijklopen met het spelconcept. En met de emotionele toonaard van de game. Zie bijvoorbeeld Child of Light, een game die vorig jaar uitkwam, en wiens visuele stijl lijkt op kinderboekillustraties uit de late negentiende eeuw. "Die illustraties uit de 'Golden Age of Illustration' waren heel fantasierijk en dromerig", zei Patrick Plourde, bedenker van de game. "Dat maakte ze ideaal als visueel fundament. Het was ook de beste visuele taal om de symboliek van mijn game - die van sprookjes - naar buiten te brengen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234