Donderdag 09/04/2020

Videogames

Er zijn weinig goeie keuzes in corrupte-flik-simulator 'This is the Police'

Beeld Weappy

Heel wat videogames laten u het einde van hun verhaallijn bereiken als een 'goed' of 'kwaad' personage. Maar wat als de bedenkers van de game u al vanaf het begin opzadelen met een corrupte flik als protagonist, en u de opdracht voorschotelen om hem op iedere mogelijke manier een half miljoen bij elkaar te doen grijpen? Hoe politiegame 'This is the Police' de morele grijze zones op zoekt.

Gevaar afwenden vormt zowat de ruggengraat van het hele videogame-medium. Pac-Man die op de vlucht moest voor zijn spookachtige belagers. Massaslachtingen in 'Call of Duty' om niet zelf te worden doorzeefd door kogels. Het hoofdpersonage uit 'Heavy Rain' die zichzelf verwondt en moordt op commando om zijn ontvoerde zoon terug te krijgen. Er dreigt altijd, net als pakweg in een popcornfilm of een spannend boek, een identificeerbaar gevaar, en de speler moet zijn verstand en behendigheid in de schaal leggen om dat het hoofd te bieden.

In de nieuwe pc-game 'This is the Police' wordt daar nog een kleine stap verder in gezet: er is geen onmiddellijke fysieke dreiging voor uw personage, een corrupte politiecommissaris die aan het einde van zijn carrière zit, maar u moet hem wel uit de financiële rats helpen, door een half miljoen dollar bij elkaar te harken.

Beeld Weappy

Vieze zaakjes

Jack Boyd zijn voortbestaan wordt dus eerder op een alledaagse, structurele manier bedreigd. Geen epische strijd op leven en dood, wel het soort verlammende sores waarin iedere sterveling wel kan terechtkomen. Boyd zit namelijk zwaar in de problemen als u het geld tegen het einde van zijn laatste 180 dagen niet voor hem bij elkaar krijgt. En voor dat soort geld op die korte tijd lijkt het al makkelijker om binnenwegen - lees: nog méér corrupte zaakjes dan degene waarin hij al verwikkeld was - te kiezen dan alleen maar op een eerlijke manier uw brood te verdienen.

Om dat verhaal te vertellen trekt 'This is the Police' verschillende spelregisters open. De game vertelt zijn verhaal door middel van een via een voice-over gedebiteerde 'hard boiled'-vertelling en een reeks korte stripsequenties, waarna de speler à la minute allerhande beslissingen moet nemen in het bovenaanzicht van zijn politiedistrict.

Dat centrale managementspel, een soort 'SimCity met corrupte flikken', voltrekt zich op twee niveaus. U moet uw rechercheurs hun onderzoeken overzien naar moorden, overvallen en andere misdaden, patrouilles uitzetten naar problemen in de stad, en aan personeelsbeheer doen: het gewone politiewerk dus. Maar daarbovenop moet u tegelijkertijd ook uw vieze zaakjes regelen. En dat gebeurt gewoon in hetzelfde scherm als hetgene waarin u uw 'professionele' beslissingen neemt.

Beeld Weappy

Partijen sussen

De keuzes die u doorheen de ongeveer twintig uur 'This is the Police' maakt zijn meestal praktisch, maar soms ook moreel of psychologisch van aard. Los nog van de mate waarin u toegeeft aan corruptie, moet u bij momenten gewoon uw hart of verstand gebruiken, ook in het gewone politiewerk. Zoals wanneer er ergens in het begin van de game een bedreiging komt vanuit een 'white supremacist'-groep, die de moord op zwarte politieagenten beraamt. De burgemeester vraagt u om eraan toe te geven en alle zwarte flikken in uw équipe gewoon te ontslaan, maar u kunt ook het tegenovergestelde doen - maar hen dus gevaar laten lopen. Hetzelfde gebeurt wanneer diezelfde schimmige burgervader u vraagt om een feministische manifestatie hardhandig neer te slaan.

'This is the Police' is een game waarin het er niet alleen om draait om het juiste te doen: tegelijkertijd moeten er ook een aantal partijen worden gesust. Zoals de zonet genoemde burgemeester, die politieke spelletjes speelt en Boyd daar niet in spaart. Bovendien is er, naarmate u meer en meer toegeeft aan de corruptie, ook een lokale maffiabaas die u naar zijn pijpen wil laten dansen.

Beeld Weappy

Grijze zones

Door de aard van de penibele situatie waarin uw hoofdpersonage zich bevindt, gaat u al snel naar het duiveltje op uw schouder luisteren. En dat maakt 'This Is the Police' ronduit uniek. Er zijn, zeker het afgelopen decennium, heel wat videogames op de markt gekomen waarin u als speler een paar hartverscheurende keuzes moest maken. Zie bijvoorbeeld 'Fallout' 3 en 4, de 'Mass Effect'-trilogie, de 'Fable'-reeks en de episodische gamevariant van 'The Walking Dead'. Het enige probleem met dat soort games is dat de keuzes waarvoor de makers u stellen meestal nogal binair zijn: vaak is er alleen de keuze tussen Moeder Teresa en Charles Manson.

Maar gamemakers zijn dat aan het beseffen, en zoeken verder en verder de grijswaarden tussen die twee op. Door voor een stuk hun auctoriële hand stevig door te drukken in hun game, en u als speler als het ware op te zadelen met een hoofdpersonage dat een niet al te fraai verleden heeft, zorgen de Wit-Russische makers van 'This is the Police' ervoor dat hun game behoorlijk dicht bij het middelpunt tussen die twee komt.

'This is the Police' is uit voor Windows en Mac OS X. Een PlayStation 4- en Xbox One-versie is in de maak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234