Zaterdag 24/08/2019

Games

Dit zijn de vijf meest opwindende videogames van de week

Het betoverende 'Fe'. Beeld Electronic Arts

Protagonisten die op zoek zijn naar een morzeltje geluk, een precaire situatie proberen te overleven, of gewoon wat rust in hun hoofd najagen: behoeftes van het hart vormen het leidmotief doorheen de vijf nieuwe videogames die ons deze week opvielen.

Fe (★★★★☆)

Een gamehuis met een miljardenomzet dat een degelijke, alle kamers van de speler zijn hart betredende indiegame maakt: het kan! Electronic Arts, het huis van Battlefield en Fifa, slaagde daar twee jaar geleden al een eerste keer in met het precieuze Unravel, en herhaalt die charge nu met Fe, de eerste game die uitkomt onder het structurele EA Originals-indielabel. Visueel gooit Fe, met de kleurrijke gloed in zijn decors, registers open die we onder meer al hebben gezien in games als Ori and the Blind Forest, maar de tour de force die de game uithaalt zit hem elders: in de harmonie die zijn decors, zijn creaturen en zijn gameplay uitstralen, bijvoorbeeld.

'Fe' is, na 'Unravel', de tweede indiegame die door gamereus Electronic Arts wordt uitgegeven. Beeld Electronic Arts

Er schuilt een unieke, lyrische, ontwapenende kwaliteit in alles wat u doet en tegenkomt in de sprookjesachtige omgevingen van Fe: van andere wezens die uw onbestemde wezentje charmeert met zijn gezang tot entiteiten uit de rijke flora die u tegenkomt, en die u op de klassieke manier - want in het diepst van zijn hart is Fe een vrij basale 3D-platformgame - vooruit of hogerop helpen in de levels. Eerder dan een boodschap draagt Fe een gevoel uit: u loopt verloren, in dit decor, in deze vertelling, potentieel zelfs in het leven. Maar probeer tijdens uw queeste ook een beetje te genieten van al het moois rondom u.

Er hangt een kleurrijke gloed over alles wat u tegenkomt in 'Fe'. Beeld Electronic Arts

Uit voor PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch en pc.

Owlboy (★★★☆☆)

Wanneer we het over indiegames hebben, worden titels als Braid en Limbo - terecht - als de pioniers in die beweging gezien. Maar als de ontwikkeling van Owlboy niet in de gigantische sores was beland die de Noorse makers tegenkwamen, en waardoor de game liefst negen jaar na zijn aankondiging eindelijk op pc verscheen in 2016, was deze titel een van de eerste geweest. Het is echter ontstellend hoe deze lang in een productiehel verbleven game, nu hij ook de sprong naar de huiskamer heeft gemaakt, toch nog erg modern aanvoelt in het huidige indieklimaat. Dat komt vooral door de uitstekende beeldvoering die de makers aan de dag legden: de pixelgraphics met klare lijnen errond geven personages en decors een unieke laag vernis mee, en de compositie van de decors is bij momenten betoverend.

Elf jaar na zijn aankondiging is 'Owlboy' eindelijk te spelen op een console. Beeld Soedesco

Owlboy behoort eigenlijk tot een genre dat we al in decennia niet meer op een console hebben gezien: dat van de arcade-adventure, dat in gelijke delen uit exploratie, puzzeloplossing en eenvoudige actie bestaat. Het verhaal - de jonge Otus, zoals de titel het al zegt half mens, half uil,moet zijn volk helpen beschermen tegen piraten - is kinderlijk eenvoudig, maar de kracht van Owlboy zit hem in de details en de spelmechanieken. In uw sympathiek klunzige protagonist, bijvoorbeeld. Of in de keuze van vrienden die u laat meevliegen, zodat u telkens de juiste projectielen voor de juiste doeleinden afvuurt. Owlboy ziet er in het begin misleidend gewoontjes uit, maar laat u gaandeweg zijn ware dieptes zien.

Let vooral op de compositie van Owlboy's achtergronden. Beeld Soedesco

Pas verschenen voor Nintendo Switch, Playstation 4 en Xbox One. Ook uit voor pc.

Night in the Woods (★★★☆☆)

De eenvoudige kinderboekenesthetiek van Night in the Woods zal een aantal spelers misschien wegjagen van de game, maar wie daar doorheen weet te prikken ontdekt een trage, behoedzame, verhalende game die een ware thematische schatkamer bevat voor spelers die alert zijn voor dat soort impulsen. Onderwerpen als angst voor de toekomst, ingehaald worden door gênante verledens en de soms vergeefse zoektocht naar een beetje geluk zijn de drijvende narratieve krachten in deze dierenfabel waarin uw hoofdpersonage, de katachtige Mae Borowski, terugkeert naar haar geboortedorp Possum Springs nadat ze de brui gaf aan haar universitaire studies. 

Het titelscherm van de betoverende fabel 'Night in the Woods'. Beeld Infinite Fall

Het lijkt misschien allemaal lieflijk, met dieren die menselijke trekjes vertonen, maar daaronder zitten bij momenten meerdere diepere lagen verscholen. We waren niet wild van de minigames in Night in the Woods, die onder meer wat spring- en mikwerk vereisen, maar vooral het op zich al trage ritme van de game nog wat verder afremmen. Maar zijn rake vertelling wroette de onzekere adolescent weer in ons boven.

'Night in the Woods' is een thematische schatkamer. Beeld Infinite Fall

Pas verschenen voor Nintendo Switch. Ook uit voor PlayStation 4, Xbox One en pc.

Alto's Odyssey (★★☆☆☆)

De Canadese studio Snowman, die ook de Belgische visuele designers Mathijs Demaeght en Esther Huybreghts in haar rangen telt, verraste twee jaar geleden met Alto's Adventure, een tweedimensionale snowboardgame die een onvolprezen zen-kwaliteit leverde in zijn gameplay: van bergwanden schuiven en hoge sprongetjes maken voelde zo lekker dat het vooral rust in uw hoofd bracht, een element waarop de makers nog verder bouwden met een extra modus waarin alle frictie werd weggewerkt, en u gewoon rustig een potje kon suizen.

'Alto's Odyssey' brengt het geruststellende gesuis van zijn voorganger terug, deze keer met woestijnzand. Beeld Snowman

Die zen-modus zit meteen ook al in Alto's Odyssey, het iets grootser opgezette vervolg op de game, dat u precies hetzelfde laat doen als de eersteling maar dan met een woestijndecor dat het sneeuwlandschap van de eerste vervangt. Die nieuwe achtergrond is rijker en mooier dan in de al succulente eerste game, met weer- en omgevingseffecten (zoals zonsondergangen en regen) die bij momenten voor visuele magie zorgen, er zitten een paar extra dimensies in de gameplay (die luchtballonnen!), en er klinkt constant het geruststellende geruisel van uw plank die door het zand stroeft. Het is vooral een esthetische sprong vooruit, maar qua gameplay is Alto's Odyssey vooral veel meer - én beter! - van hetzelfde.

Voorbeeld van de betoverende decors in 'Alto's Odyssey'. Beeld Snowman

Uit voor iOS.

Symmetry (★★☆☆☆)

Overleven is hot in videogames. Van de bitse survival tot de laatste man in PlayerUnknown's Battlegrounds tot rantsoensimulatoren als Impact Winter: personages in leven houden, zonder dat de hogere cenakels in Maslows piramide nog val tel zijn, is een populaire bezigheid geworden. Dat geldt ook voor Symmetry, een nieuwe menssimulator à la The Sims en Fallout Shelter, waarin er op twee vlakken moet worden omgegaan met de overlevenden van een ruimteschipcrash op een onherbergbare planeet. Niet alleen moet u het moreel van de protagonisten hoog zien te houden (à la SimCity weergegeven met eenvoudige smileys), maar uw personages gaan ook erg vlot de pijp uit als u ze niet constant in de gaten houdt, wat de game een opzwepende urgentie geeft.

'Symmetry' is een mens-simulator à la 'The Sims' en 'Fallout Shelter', maar met een stevig overlevingselement. Beeld IMGNPRO

Symmetry valt op door zijn vlotte interface, waarin u, ondanks de vele dingen die er te doen en de complexe verbanden daartussen, meteen snel uw weg vindt. Alleen zit er veel repetitie in de gebeurtenissen, en pakte de pastelkleurige neo-futuristische stijl van de game niet echt bij ons.

Vooral de vlotte interface van 'Symmetry' valt op. Beeld IMGNPRO

Uit voor PlayStation 4, Xbox One en pc.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden