Zondag 27/09/2020

ColumnDe schaal van Mulders

De overheid heeft de neiging om persoonlijke vrijheid te beschermen als daarmee geld verdiend kan worden

Beeld rv

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

Van alle levensvormen op aarde ­behoort de brommer tot de taaiste en de moeilijkste om uit te roeien. Dat is mij de afgelopen maanden opgevallen. De mensen leken van straat geveegd, maar in de stadskernen bleven brommers af en aan rijden met jachtigheid en voedsel. Ze reden je net niet van je sokken en verdwenen spoorslags in een walm van uitlaatgassen.

Hoewel ik er ooit zelf een bezat, is mijn afkeer voor brommers een soort stokpaard aan het worden. Stokpaarden probeer ik te bekampen, want meestal zijn ze leuk voor hun berijder maar vervelend voor anderen. Mijn aversie wordt echter telkens weer ­aangescherpt als er een brommer voorbijknettert die de straat minutenlang doet stinken. Het doet mij denken aan de pret die wij als kind hadden. Met wasknijpers bevestigden we ­speelkaarten aan de vork van onze fiets, die tijdens het rijden een ­klepperend geluid voortbrachten.

Vervuilen omdat het moet, is één ding. Vervuilen voor het plezier is iets dat echt niet meer van deze tijd is. Het ergste zijn volgens wetenschappers de brommers die rijden op een mengsel van benzine en olie. Ze pompen de lucht vol met ultrafijnstof en kool­waterstoffen. Onderzoek wijst uit dat zo’n onnozel bromtuig meer vervuilt dan een volgeladen vrachtwagen. Vaak braakt het een lawaai uit dat zich tegen de pijngrens aanschurkt.

Waarom zijn die dingen dan toegelaten, kun je je afvragen. Dat heeft te maken met de neiging van de overheid om persoonlijke vrijheid te beschermen als daarmee geld verdiend kan worden. Filosofie Magazine zoekt het antwoord bij filosofen als John Stuart Mill en Friedrich Nietzsche. Er is een concept dat ‘de logica van het ­perspectivistische geweld’ genoemd wordt. Geweld wordt gemakkelijker afgekeurd als het met grotere middelen gepleegd wordt: ‘Sla je iemand met een vuist in het gezicht, dan heb je een probleem, dan ben je in overtreding. Gebruik je daarentegen niet één zichtbare vuist, maar zo’n vijfendertigduizend onzichtbare vuisten per ­kubieke centimeter, dan is het prima in orde.’

Uitlaatgassen zijn bedrieglijk ­onschuldig en vluchtig. Ze bezorgen je geen blauw oog, maar slechts een ­onzichtbaar ticketje voor kanker.

Je kunt je afvragen waarom mensen überhaupt willen rondrijden op een vervoermiddel dat asociaal is. Daarbij hoort ongetwijfeld rijplezier, maar niet zelden ook een fuck-yougehalte. De uitlaat zit zonder uitzondering aan de achterkant, zodat de rijder zelf geen last ondervindt van de gassen. Hij blaast die naar andere weggebruikers als een kushandje en is alweer weg als het begint te stinken. Brommers, aldus nog Filosofie Magazine, zijn in de lucht gestoken middelvingers. Het lijkt op de pret van een scheet die je pas ruikt als de dader is vertrokken.

In steden groeit inmiddels de afkeer voor dat soort pestgedrag. In Amsterdam, bijvoorbeeld, doken stickers op waarop een omgebouwde scooter te zien is. De uitlaat is omgebogen naar de voorkant, zodat de uitlaatgassen in het gezicht van de rijder terecht­komen. Bij de afbeelding staat: de ­eerlijke brommer.

Dat vind ik prachtig gevonden. De ­coronacrisis heeft de vanzelfsprekendheid van veel dingen in vraag gesteld. Geweld met veel kleine vuistjes hoort daarbij, al hebben ze op sommige plekken viezere varkens te wassen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234