Vrijdag 18/10/2019

Holocaust

De 'laatste' Vlaamse negationist: "Natuurlijk waren er gaskamers: voor de desinfectie van kleren"

Siegfried Verbeke: 'Een bij wet opgelegde mening doet mij revolteren.' Beeld Thomas Legreve

Negationisme moet kunnen, zegt Etienne Vermeersch, meteen collectief verketterd op sociale media. Siegfried Verbeke is onze laatste bekende negationist, bekocht zijn mening met 15 maanden gevangenis en volhardt: "Waarheid bestaat niet, de filosofen zijn daar allang achter."

In zijn kantoortje achter zijn copycenter langs de Antwerpse Italiëlei opent hij een meterslange rij wanddeuren. Boeken, dvd's, archiefdozen. "Dit is de grootste revisionistische bibliotheek van Europa. Allemaal illegaal. Ik kan hiervoor opnieuw in de gevangenis vliegen."

Siegfried Verbeke (74) stapt met een trekbeweging, hij heeft parkinson en een hartkwaal, overgehouden aan de 15 maanden die hij midden jaren 2000 doorbracht in de gevangenissen van Ieper, Wortel, Hasselt en het Duitse Heidelberg. In het wereldwijde subwereldje van negationisten geldt hij met zijn inmiddels opgedoekte vzw Vrij Historisch Onderzoek nog altijd als een martelaar, een van de meest toegewijde verspreiders van de verboden boodschap.

Op zijn oude dag mocht hij het meemaken dat filosoof Etienne Vermeersch in De Zondag een pleidooi hield voor het opbergen van de negationismewet uit 1995: "Negationisme, waardoor je niet mag zeggen dat de Holocaust niet heeft plaatsgevonden, mag niet verboden zijn."

Je verwacht een vleugje triomf op dat oude gezicht, een gebalde vuist. Niets daarvan.

U zat in de gevangenis, de man naast u zat voor drugs, de ander omdat hij iemand had vermoord. Wat was uw uitleg?
Siegfried Verbeke: "Ja, dan geloven ze je niet. Denken ze dat je een verklikker bent. Dat is lastig, op zo'n leeftijd. De gevangenis in Ieper was overbevolkt, ik moest op de grond slapen. Iedereen zat joints te roken en pillen te vermalen. De cipiers vonden dat goed, zo sliep iedereen rustig.

"De meeste gedetineerden zijn kleine dieven, straatarm. Ik won hun vertrouwen door sigaretten en blikjes sardines uit te delen. Van Auschwitz hadden ze nog nooit gehoord. In Ieper hebben ze wel een liedje voor mij gecomponeerd. (lacht) 'Siehfried in de hoaze koamer'! Op z'n West-Vlaams. Dat was ook mijn bijnaam, Siehfried hoaze koamer."

Beeld Thomas Legreve

Hoe wordt een mens revisionist?
"Mijn vader had Duitse ouders. Verkoper van porselein. Hij droomde van een koperen plaat op zijn voordeur, Mijnheer Verbeke. Hij heeft zich doodgewerkt en is gestorven toen ik 10 was. We waren begin jaren 50, mijn moeder had het niet breed en zat met zes kinderen: Olaf, Herbert, Herwig, Siegfried, Reinhild en Ingrid.

"Ik zat eerst bij de jezuïeten, kwam na de dood van mijn vader op de katholieke bisschoppenschool terecht. Ik zag daar de huichelarij, de pedofiele pastoors. Ik was 12 en ben daar Vlaams-nationalist en extremist geworden. Er was een jongen, twee jaar ouder dan ik, afkomstig uit Limburg. Zijn vader was als 'zwarte' doodgeschoten. Hij was klein en dik, lelijk. Droeg ook nog zo'n onnozel brilleke, twee confituurpotjes. Hij werd gepest, achter aan in de klas gezet. Hij zocht het zelf, met zijn zwarte uniform, zijn riem, zijn bottinekes. Hij kreeg geregeld slaag van de pastoors, met een houten lineaal op zijn hoofd. Hij onderging dat, gaf geen krimp. Ik kreeg enorm veel respect."

Daar is het begonnen?
"Vlaams-nationalisme was na de oorlog een verboden gedachte, dat trok mij aan. Die jongen, Piet, heeft mij bij het Algemeen Dietsch Jeugdverbond gebracht. In discussies kregen wij te horen: 'En gulle, met die zes miljoen joden die ge hebt vergast!' Piet zei: 'Er is juist niemand vergast!' Ik zei tegen hem dat we op deze manier niemand zouden overtuigen, de bewijslast was verpletterend. De foto's van bergen naakte lijken in Bergen-Belsen alleen al. Ik vond dat we eerder moesten proberen te argumenteren dat het er minder waren geweest. Nee, zei Piet: 'Er zijn géén joden vergast!' Ik zei: 'Allee Piet, komaan.'

"Toen kwamen de jaren waarin Karel Dillen (de latere stichter van het Vlaams Blok, DDC) het boek van Maurice Bardèche vertaalde, het eerste boek dat de Holocaust in twijfel trok. Voor het eerst hoorden wij andere meningen."

Bardèche schreef dat de Duitse concentratie- en vernietigingskampen waren gebouwd met filmdecors uit Hollywood. Hij legde hiermee een ideologische grondslag voor latere doe-het-zelfhistorici die aanvoerden dat het allemaal propaganda was geweest. Berekeningen die moeten doen geloven dat de capaciteit van de crematoria in Auschwitz in wiskundige wanverhouding stond tot de gaskamers. Piet werd groot en boekenverkoper in de abdij van Averbode, Siegfried radicaliseerde.

Siegfried Verbeke: 'Een bij wet opgelegde waarheid, dat is wat mij doet revolteren.' Beeld Douglas De Coninck

U ging ooit met Skepp, de studiekring voor evaluatie van pseudowetenschap, een weddenschap aan. U wou u laten vergassen in Auschwitz I.
"Ik wou bewijzen dat het officiële verhaal over Zyklon B niet klopt. Dat was een in de kampen gebruikt desinfectiemiddel dat cyaanwaterstof vrijgeeft bij temperaturen vanaf 18 à 19 graden. Ik zei: als ik na een kwartier nog leef, win ik. Want volgens de getuigenissen waren de mensen na vijftien minuten dood. Ik wou bewijzen dat dat niet kon (rommelt in een van zijn kasten) Hier, ik heb de brieven nog van professor Willem Betz van Skepp."

Hij schreef dat hij de test niet kon aanvaarden omdat u uw leven in gevaar kon brengen. Hij was bekommerd om u.
"Ik heb nochtans voorgesteld om alles bij de notaris vast te leggen."

Het idee was dat u alleen in die ruimte zou zitten, terwijl iedereen weet dat de opwarming ontstaat als je een massa mensen met hun lichaamstemperaturen samenbrengt in een gesloten ruimte.
"Ik wou een beetje provoceren, dat is zo. Wat ik wou, was dat die professor te rade zou gaan bij zijn collega scheikunde: 'Hoe zit dat nu met Zyklon B?' Open discussie."

Zou het geen nuttiger experiment zijn om honderd negationisten in een echte gaskamer te brengen en te zien wat Zyklon B dan doet?
"Jazeker. We zijn daar ook mee bezig geweest. We vonden niet genoeg kandidaten."

Gaskamers hebben voor u nooit bestaan?
"Natuurlijk waren er gaskamers, honderden. Voor de desinfectie van de kleren van al die mensen die daar aankwamen. Maar gaskamers om mensen te doden, die hebben nooit bestaan, nee."

Als u voor de ruïnes staat van de vier crematoria in het verder intact gebleven Auschwitz-Birkenau, vraagt u zich dan nooit af waarom de nazi's enkel dat gedeelte hebben opgeblazen?
"De vraag is gesteld en wetenschappelijk beantwoord."

Als het toch een desinfectiekamer was?
"Ik ga u een brochuurke meegeven en dan kunt u dat thuis lezen, anders zijn we hier nog een kwartier bezig. Waar heb ik het gelaten?"

Hoeveel joden zijn er voor u omgekomen tijdens de oorlog?
"Een miljoen, ongeveer. Door de slechte omstandigheden in de kampen, de epidemieën. Niet door gaskamers."

Waar zijn die vele miljoenen anderen, van wie de deportatie is gedocumenteerd, naartoe?
"Verdwenen in het Rusland van Stalin, neem ik aan. Stalin was ook geen jodenvriend hè. Net zo min als de Polen en de Oekraïners. Er zijn gevallen bekend, van dood gewaande joden die jaren na de oorlog in Rusland zijn opgedoken. Oké, geen honderden, maar toch."

Beeld Thomas Legreve

Kijk hier, een foto van de gaskamer van Majdanek. Dit was volgens u een desinfectiekamer?
"Van Majdanek ken ik nu niet zoveel, u zou daarvoor het rapport-Rudolf moeten lezen. Ik heb dat hier nog ergens. (begint weer te graaien in een kast) Hier, een boek over Sobibór. Nog zo'n mythe."

Sobibór behoorde met Bechec en Treblinka tot de vernietigingskampen van Aktion Reinhard die aan het eind door de nazi's zijn toegedekt met aarde, wat ontkenning vergemakkelijkt.
"Dit waren doorgangskampen, meer niet. De mythe van doucheruimten waar gas uit de koppen kwam, dateerde al van voor de oorlog. Dat is bewezen."

Sobibór en de Himmelstrasse, waar gedeporteerden na aankomst meteen naar de gaskamer werden geleid, dat heeft voor u nooit bestaan?
"Neen, en die waarheid is niet meer tegen te houden, wat ze ook proberen. De Antwerpse politie heeft tien ton boeken in beslag genomen in mijn oude offsetdrukkerij in Borgerhout. Ze zijn met vrachtwagens gekomen om alles in te laden en te verbranden.

"Ik had een klusjesman, een conciërge, die nog iets op zijn strafblad had staan. Ze hebben hem maanden vastgehouden, tot hij zich in zijn cel heeft opgehangen."

Bent u al gaan kijken naar de opgravingen in Sobibór? Archeologen leggen sinds de zomer van 2013 het hele kamp bloot. Ze vonden de gaskamers en de Himmelstrasse. Wilt u foto's zien?
"Ik ga dat later eens bekijken."

Moet je hier boos om worden? De man opsluiten? Ons verkneukelen bij de gedachte dat hij een volgende detentie misschien niet overleeft? De Oostenrijkse revisionist Wolfgang Fröhlich zit al tien jaar in Oostenrijk in de gevangenis en kreeg er onlangs drie bovenop. De 79-jarige Horst Mahler, de vroegere advocaat van terreurgroep Rote Armee Fraktion, zit sinds 2009 in Duitsland in de gevangenis nadat hij zich tot het revisionisme bekeerde. Er zijn nog cases.

"Ze hebben het linkerbeen van Horst Mahler moeten amputeren en onlangs hebben ze hem vrijgelaten", merkt hij op, zonder veel gevoel. "Dat wilden ze natuurlijk niet, dat hij zou sterven in de gevangenis."

Was er ooit een moment waarop u zich in omgekeerde richting liet overtuigen? Dat u dacht: verdorie, ik had het mis?
"Zeker. Ik heb altijd geloofd dat de massamoord in de ravijn van Babi Jar, bij Kiev (waar eind september 1941 ruim 33.000 joden werden doodgeschoten, DDC), een mythe was. Onder revisionisten werd dat beschouwd als propaganda. Normaal hadden zoveel lijken in de grond een effect moeten hebben op de vegetatie.

"Onlangs heb ik in Washington via internet de hand kunnen leggen op de schriftelijke bevelen van de nazi's, zoals die door de Amerikanen in beslag zijn genomen. Dat grapke heeft mij 3.000 euro gekost. Blijkt nu dat er wél orders zijn gegeven om 30.000 joden te vermoorden. In drievoud zelfs, het staat zwart op wit.

"Dan kom ik op mijn standpunt terug. Zo zou het in beide richtingen moeten gaan. Dat is wat mij doet revolteren: een bij wet opgelegde waarheid. Waarheid bestaat niet, de filosofen zijn daar allang achter. Laat hier om de hoek een verkeersongeval gebeuren, vraag vijf mensen wat ze hebben gezien en je hebt vijf waarheden."

Beeld Thomas Legreve

Zijn er buiten uw klusjesman nog mensen de martelaarsdood gestorven?
"Peter Hendrickx, die met mij een tijdschrift uitgaf waarvoor we op het laatst nog zeventig abonnees hadden, heeft zich ook van kant gemaakt. Ik weet niet of het daarom was. Sinds hij er niet meer is, ben ik het rustiger aan gaan doen. Parkinson. De wetenschap ook dat boeken verbranden sinds internet zinloos is geworden. Elders in de wereld leeft het, meer dan ooit, maar in Vlaanderen zal ik nu ongeveer wel de laatste negationist zijn."

Denkt u nooit: misschien had ik, met zoveel miljoenen slachtoffers, een beetje empathischer moeten zijn?
"Het was oorlog. Ik ben opgegroeid naast de bij de Antwerpse pogrom van 1942 afgebrande synagoge. Mijn moeder heeft nog joodse buren laten onderduiken in ons souterrain.

"Mijn moeder en ikzelf zijn opgepakt door de Gestapo, omdat ze het foute antwoord gaf op de vraag: 'Bist du ein Arier?' Ik was een baby, dus ik herinner mij daar niets van. Mijn vader is 's avonds bij de Gestapo binnengestormd. Was hij er niet geweest, dan was ik misschien zelf in Auschwitz beland.

"Het is niet dat ik zeg dat de oorlog geen vreselijke tijd is geweest voor de joden, maar ze moeten mij niet zeggen dat iets zo is als het volgens mij niét zo is. Als je van iets overtuigd bent, moet je daar voor kunnen uitkomen. Ik verdedig tegenwoordig de islam, ga in tegen de prietpraat van Filip Dewinter over de Koran, 'het Boek van het Kwaad'. Ik schrijf brieven, maar niemand leest ze."

Hoeveel nazikampen hebt u ooit bezocht?
"Geen enkel. Ik heb dat niet nodig, ik heb boeken. Ik heb duizenden foto's, elke uithoek van dat kamp zit in mijn hoofd. Ik ben ook een provincialist. Ik reis niet zoveel. Tenzij die ene keer naar Manilla, toen ik zou gaan trouwen met mijn Filipijnse vrouw en de politie mij heeft opgepakt op Schiphol."

Wat als het leven over te doen was?
(denkt na) "Ik weet het niet. Ik weet wel dat ik mijn abonnement op 't Pallieterke ga opzeggen, want zelfs zij publiceren mijn brieven niet meer."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234