Maandag 14/10/2019

Game Top 5

De 5 videogames van de week

Looft de heer in de beginsequentie van 'Far Cry 5', de eerste ware blockbustergame van dit jaar. Beeld Ubisoft

Een blockbustertrip door Redneck County. Maar ook een vr-aanradertje, een gratis onlineshooter die een Hollywoodsaus over zich kreeg, en twee - nu ja - een blik waardige indiegames. Ga ervoor in het videogame-aanbod van deze week.

Far Cry 5 (★★★★☆)

Tijdens de persvoorstelling van de nieuwe blockbustergame Far Cry 5 vertelde Dan Hay, de creatieve kracht achter de titel, hoe hij zijn wonderjaren beleefde in die vreselijke jaren 80, toen de wereld aan de rand van de afgrond leek te staan. Dat hij dat gevoel de laatste jaren weer voelde opborrelen, en dat hij - en, zo bleek tijdens een paar rondjes toogpraat, ook andere leden van het designteam achter de franchise - uiteindelijk tot het idee kwam om een game te maken die zich in het hedendaagse Amerika afspeelt. Met als centrale slechterik de leider van een sekte in het binnenland van de staat Montana. Met een decor waarin doomsday preppers zichzelf hebben ingegraven in hun bunker, klaar voor het einde der tijden. Met een groepering die een eigen vrijstaat in het midden van de V.S. heeft gesticht. Allemaal omdat hij zelf het gevoel had dat de wereld zoals we hem kennen op ieder moment het hoekje om kan gaan.

Lulverhaaltje natuurlijk, dat vooral werd verzonnen om wat tegengas te geven tegen de lichtjes negatieve pr die de game de afgelopen maanden al tijdens zijn ontwikkeling over zich heen kreeg. Nadat u het verhaal van Far Cry 5 hebt doorgespeeld, begrijpt u die vroege kritieken ook. Dit is een game die u als eenzaam éénmansleger tegenover een groepering zet die zich in alles gedraagt als een haatgroep, zonder dat het verhaal van het spel op ook maar één enkel moment een waarachtig, eerlijk standpunt inneemt over het hedendaagse, verdeelde Amerika waarin dat soort bendes welig tiert.

De sekte die u het hoofd moet bieden in 'Far Cry 5' bestaat uit leider Joseph Seed en diens broers en zus John, Jacob en Faith. Beeld Ubisoft

Maar hier is dan de centrale vraag: moét dat? Hoeveel Hollywoodfilms kiezen er niet een potentieel maatschappelijk en politiek beladen kwestie gewoon als setting, zonder daar noodzakelijk context bij te willen leveren? Far Cry 5 toont vooral de ambitie om aan te schuiven bij dat soort producties: een brok actie-entertainment met hoogstens een plausibele setting, en een geloofwaardig stel slechteriken.

En oh boy, als u entertainment zoekt, zit u bijzonder goed bij Far Cry 5. Om iedere hoek zijn er wel wat moorddadige rednecks om mee in strijd te gaan, de honderden over het landschap uitgestrooide verhaal- en zijmissies hebben ongeveer dezelfde duur en intensiteit, er zitten ook wolven en grizzlyberen achter uw vege lijf aan, en het wordt pas echt lollig wanneer u een van die beesten (jaja, òòk een beer!) kunt africhten als compagnon de route.

Far Cry 5 heeft de mechanieken van een first person shooter à la Call of Duty, maar de formule van de inmiddels al veertien jaar oude reeks reikt verder dan dat. Exploreren en zoeken naar wapens en andere middelen speelt een grote rol; gelukkig is het landschap - Big Sky Country, zoals de inwoners het zelf noemen - dus ook om even bij stil te staan. De gewelddadige confrontaties hebben de panache (en ook de bloeddorstigheid) van een action flick, en het verhaal grijpt u op een paar onverwachte momenten stevig bij het nekvel.

Voor deze vijfde aflevering uit de reeks hebben de makers eindelijk de verhaalstructuur aangevat die ze al enkele afleveringen geleden voor ogen hadden, zo vertelden ze ondergetekende: gewoon géén structuur. Uw voortgang in deze crapuleuze hillbilly-speeltuin bepaalt wanneer sommige verhaalsequenties worden aangestoken, zodat een bepaalde verhaalwending bij de ene speler na vijf uur kan komen, terwijl de andere hem pas na een uur of tien zal zien. De verhalende gedeeltes zitten erg ver uitgespreid binnen dat nieuwe systeempje, zodat de narratieve ervaring van Far Cry 5 een beetje verwatert. Maar het is iedere keer een plezier om de oorspronkelijke context van de gebeurtenissen nog eens terug te zien verschijnen. En de waarlijk krankzinnige aard van sekteleider Joseph Seed (de makers huurden een echte 'deprogrammer' van geïndoctrineerde sekteleden in om hem op de juiste manier te portretteren!) zal u nog wel eventjes bijblijven na het doorspelen van de game.

Uit op PlayStation 4, Xbox One en pc.

De game heeft de panache van een Amerikaanse actiefilm. Beeld Ubisoft

Superhot VR (★★★★☆)

Na een lange gistingstijd in de net iets te diepe krochten van de PlayStation Store krijgt de PlayStationversie van Superhot VR eindelijk ook een winkellancering. Het concept is even eenvoudig als ingenieus: de wereld waarin u terechtkomt beweegt alleen maar wanneer u beweegt. En dat verleent aan deze first person shooter, in een heel rudimentaire stijl met alleen rood, zwart, geel en wit, de kwaliteit van een puzzelspel: het maakt helemaal niet uit hoe snel u de telegeniek aan gruzelementen vliegende aanvallers neerschiet, maar hoe bedachtzaam. 

Timing en positie worden belangrijk, terwijl het hele behendigheidselement gewoon uit de mix wordt gehaald. Het geeft u als speler ook een bijzonder krachtig gevoel, want ineens beschikt u over de bovenmenselijke reflexen van een actieheld uit Hongkongse actiefilms (of, iets dichter bij huis, Neo uit The Matrix).

'Superhot' is een bijna perfecte match met vr. Beeld Superhot Team

Superhot, oorspronkelijk een erg eenvoudige indietitel van Poolse makelij, lijkt overigens te zijn gemaakt voor VR: de eenvoudige gamewereld zorgt ervoor dat u geen prikkel-overload krijgt, en door de staccato manier van bewegen komt ook het spook van de bewegingsmisselijkheid niet zo snel piepen. Spelers die daaraan lijden, en die daardoor liever van het hele vr-ding afblijven, hebben hier een knaller die precies op hun maat is gemaakt.

Nu uit voor PlayStation 4 (met PlayStation VR). Ook versies voor pc (met Oculus Rift of HTC Vive).

De tijd - en de kogels - bewegen alleen maar wanneer u beweegt. Beeld Superhot Team

World of Tanks 1.0 (★★★☆☆)

Een opzwepende schietervaring voor spelers die niet zo de hypersnelle reflexen hebben om het lang uit te zingen in een Call of Duty of Battlefield: dat is wat de onlinesensatie World of Tanks nu al een jaar of negen probeert te leveren. De gratis speelbare titel, waarin een fractie van de tientallen miljoenen spelers de boel rechthouden door af en toe een nieuwe tank te kopen, werd een moderne schietklassieker dankzij zijn epische tankveldslagen waarin tot dertig spelers tegelijkertijd tegen een andere equipe van dertig aan het knallen konden.

Wargaming, het Wit-Russische bedrijf achter de game, werd er in geen tijd een powerhouse door in de videogame-industrie, maar ging daarna een beetje in de mist met opvolgers
World of Warplanes en World of Warships. De afgelopen jaren concentreerde het bedrijf zich echter weer op zijn kernproduct, en dat is ook te merken aan deze versie 1.0: alles ziet er vooral visueel enorm gelikt uit. Nèt niet zo mooi als een Battlefield of een Call of Duty, hoewel de makers dat wel blijven volhouden, maar wèl meer dan goed genoeg om aan te schuiven als het interactieve Hollywood-esk entertainment dat games met een budget van tientallen miljoenen euro's pogen te zijn.

De onlinesensatie komt in een nieuw visueel jasje. Beeld Wargaming

Vooral de muzikale score is een opsteker, met een waarachtig symfonisch orkest en met toevoeging van extra etnische sounds uit de streken waar de slagvelden zijn gesitueerd. Onze aanrader: neem het Noord-Amerikaanse slagveld, waar die soundtrack een paar Native American-invloeden draagt.

Er zijn nog nooit tankgevechten geweest op Amerikaanse bodem, zegt u? Klopt, maar het is niet zo erg: World of Tanks 1.0 is dolle (maar bedachtzame) schietpret, zonder dat er infanteristen aan gort hoeven te worden geknald. In zo'n kader mag oorlog toch nog iéts meer een lolletje zijn.

Nu uit voor pc.

De onlinegevechten zijn een pak epischer dankzij vernieuwde omgevingseffecten. Beeld Wargaming

Umiro (★★☆☆☆)

Sprookjesachtige puzzelgames met een verhaal: sinds Monument Valley zijn ze een genre op zich geworden. Een waaraan het enigmatische Umiro een nieuwe stap probeert te zetten. Het puzzelwerk bestaat deze keer niet uit het transformeren van de omgeving, maar het uitzetten van een goed getimed pad doorheen de doolhoven, zonder dat uw personages door vijanden worden geraakt wanneer u ze loslaat.

Het verhaal en de visuele setting brengen een paar Japanse Anime-invloeden binnen, maar de aanwezigheid van een
Monument Valley is niettemin groot. Het verbaast ons niet dat Umiro een commercieel geworden studentenproject is: het ligt op die studentikoze grens tussen hommage en plagiaat. Maar alles is wel goéd gepikt, en het amalgaam van invloeden dat ze bij elkaar harkten leidde tot een sympathieke puzzelgame waarin u toch wel enkele uren zoet zult zijn.

'Umiro': van studentenproject naar volwaardige indiegame. Beeld Devolver Digital

Nu uit voor iOS, Android en pc (via Steam).

Een pad uitzetten en daarna de doortocht timen: dat is de belangrijkste mechaniek in 'Umiro'. Beeld Devolver Digital

Earth Atlantis (★★☆☆☆)

Het is niet makkelijk, want de projectielen en vijanden komen snel. Maar kijk tijdens het spelen van Earth Atlantis toch eens af en toe naar de decors. Zien we daar een verzonken Amerikaans vrijheidsstandbeeld in de verte? En zijn die verroeste staketsels van gebouwen het voormalige New York? Earth Atlantis heeft iets van een ecoparabel, maar het is vooral een lekker klassieke 2D-shoot 'em up naar het model van oudjes als Blood Money en R-Type. In een onderwaterthema weliswaar, en met een luchtige maar bloedmooie visuele stijl in sepiatinten.

De allereerste versie van de game kwam afgelopen najaar al uit, maar was quasi onspeelbaar. Met een update hebben de makers wat meer balans gebracht in de gameplay, waardoor u nu wel een werkbare arcadegame aangereikt krijgt voor uw 15 euro. We hebben ooit al games van dit slag gespeeld die lekkerder spelen, maar voor zijn democratische prijs - en dus ook dat originele stijltje - kunt u het er zeker op wagen. Speel 'm bij voorkeur op de tv: op het mobiele schermpje van de Switch komen de details niet bepaald tot hun recht.

Let vooral op 'Earth Atlantis' zijn aandoenlijke sepiastijl. Beeld Headup Games

Nu uit voor Nintendo Switch. Versies voor PlayStation 4 en Xbox One zijn onderweg.

Als dàt geen 'Planet of the Apes'-knipoog is! Beeld Headup Games
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234