Woensdag 06/07/2022

ColumnDe Schaal van Mulders

Begroeten complotdenkers elkaar zoals de motorrijders vroeger?

null Beeld rv
Beeld rv

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

Jean-Paul Mulders

“Kijk niet naar de hindernis,” zei de rij-instructeur bij wie ik een slipcursus volgde, “maar altijd naar de uitweg.” Hij was een norse kerel die eruitzag alsof hij dringend aan een wilde glijpartij toe was. Zijn woorden ben ik nooit vergeten.

Ook buiten het wegverkeer probeer ik niet te crashen tegen obstakels zoals de vluchtigheid van liefde of het zeuren van mijn tennisarm. Liever bak ik met de kinderen speculoos in de vorm van hartjes en varkens.

Soms ook waag ik mij naar buiten, waar alles er meestal nog bij ligt zoals ik het daar de laatste keer achterliet. Een flauwe zon doet haar best om over schilferende gevels een gloed van verwachting te leggen. Ik wandel op mijn gemak naar het huis van mijn vriend de antivaxer, die risotto heeft klaargemaakt voor ons. Op een kaasrasp raspt hij Parmezaanse kaas. Dat vind ik een tongbreker, maar niet zo’n moeilijke als: ‘de knappe kapper knipt en kapt knap, maar de knecht van de knappe kapper knipt en kapt knapper dan de knappe kapper knipt en kapt’.

Mijn dochter van negen is gek op zulke dingen. Zij is er nu echter niet en ik word verondersteld de volwassene uit te hangen. Mijn vriend raspt vlijtig verder, tot het stompje kaas in zijn hand gevaarlijk klein wordt. Ik kijk angstvallig naar zijn vingertoppen die bliksemsnel blijven raspen. Gelukkig zijn er nog dagen waarop er geen bloed vloeit.

Mijn vriend vertelt over een rattenvanger die hij moest ontbieden wegens ongedierte in de kelder. De rattenvanger leek zelf op een rat en vond dat je de rat niet mag onderschatten.

Op de radio gaat het intussen over vrijheidskonvooien, wat ik een aanranding van de taal vind. Het voert mijn verbeelding naar driemasters die met hagelwitte zeilen door de golven klieven. In werkelijkheid blijkt het een morsige kolonne busjes en kampeerwagens, met chemische toiletten vol gistend en borrelend ongenoegen.

“Heerst er ook onderling wantrouwen tussen complotdenkers?”, plaag ik mijn vriend. “Of voelen jullie de warme gloed van de zielsverwantschap? Begroet je elkaar zoals de motorrijders vroeger, die een hand opstaken als ze een andere motorrijder kruisten? Ik vond dat mooi, maar je ziet het nog zelden. Het is zo druk geworden op de weg dat ze hun handen nooit meer op het stuur zouden kunnen houden.”

Mijn vriend lacht schamper. Hij knijpt zijn ogen tot spleetjes en laat zijn stem samenzweerderig zakken: “Wist je dat de vrouw van de Franse president eigenlijk een verbouwde man is?”

Et alors?, wil ik zeggen. Maar je weet nooit of hij zoiets meent of er post-ironisch de draak mee steekt.

Je kunt veel van de wereld zeggen, maar niet dat het een saaie plek is geworden. Gisteren nog lagen we wakker van het virus, nu zijn we bang voor de thermostaat en zwaait Poetin naar ons vanuit de verte. “De invasie kan vandaag al plaatsvinden”, waarschuwen de Amerikanen halverwege de week. De Russische ambassadeur bij de Europese Unie, ook een Vladimir, reageert laconiek: “Oorlogen in Europa beginnen zelden op woensdag”. Dat vind ik fijne humor over iets dat niet om te lachen is.

Mijn vriend ontkurkt een fles en schenkt klare wijn in. Ik hef het glas en klink op de uitweg.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234