Dinsdag 24/11/2020

AchtergrondWielrennen

‘Wout en Mathieu kunnen geen vrienden meer zijn’: hoe Van der Poel en Van Aert elkaars rivalen werden

Wout van Aert werd tweede na Van der Poel op het WK veldrijden bij de junioren (2012). De Fransman Quinten Jauregui, die nu bij AG2R rijdt, werd derde.Beeld Photo News

Hun carrières zijn onlosmakelijk met mekaar verbonden. Of ze het nu willen of niet, Wout van Aert (26) en Mathieu van der Poel (25) zullen mekaar blijven tegenkomen. Hun concurrentiestrijd begon al in hun prille jeugd en zal nog vele jaren doorgaan. De Ronde van Vlaanderen was maar een voorlopige climax.

Veldrijder Daan Soete (25) is een jaar of 8, of 9 wanneer hij in de buurt van Breda zijn eerste crosje gaat rijden. Jonge Vlaamse rennertjes die begin jaren 2000 willen crossen, moeten de grens met Nederland oversteken, want in eigen land zijn er geen wedstrijden. Het is in die periode dat Soete Wout van Aert leert kennen: de twee worden beste vrienden. “Die wedstrijden waren super plezant”, vertelt Soete. “We koersten 20 minuutjes en daarna speelden we samen in het bos. Ik, Wout, de broers Sweeck…”

Uiteraard wordt er gekoerst om te winnen, per leeftijd. In de lichting van 1995 is er één die altijd wint: Mathieu van der Poel. Zo goed als letterlijk altijd. “Hij was ongenaakbaar”, zegt Soete. “Wij wisten toen natuurlijk niet welke carrière Mathieu zou maken. Wisten wij veel dat hij een fenomeen zou worden. Wij keken vooral naar zijn fiets. Hij had een echte Trek, met wielen van carbon, en eigen tubes. Dat had niemand anders. Daar waren we allemaal een beetje jaloers op.”

“Verliezen bestond niet voor Mathieu”, zegt mama Corinne over die periode. “En de weinige keren dat het toch gebeurde, was hij niet te doen: dan was het huilen, roepen en boos zijn. Mathieu heeft echt moeten leren verliezen.”

Van der Poel is het megatalent, de jongen die alle goeie genen van vader Adrie en opa Raymond Poulidor heeft geërfd. Geboren om te koersen. Van Aert, die een jaar ouder is, volgt een heel ander traject. Wie de atleet vandaag ziet, kan het amper geloven, maar hij is een klein en mager ventje dat alleen opvalt door zijn verbetenheid. Wanneer hij fietst, fietst hij alsof zijn leven ervan afhangt. Winnen doet hij niet. “Dat heeft lang geduurd”, zegt Van Aert daarover. “Toen ik vijftien jaar was, was ik nog altijd klein. Ik had minder kracht dan de jongens van mijn leeftijd en ik moest knokken om te volgen. Mathieu van der Poel stond toen al bekend als een supertalent. Zelf dacht ik niet aan een profcarrière, dat leek niet realistisch.”

‘Waar is Woutje naar toe?’

In zijn tweede jaar als junior — hij moet nog 18 worden — verandert er iets. Van Aert krijgt een enorme groeischeut. Op een dik jaar tijd komen er vijftien centimeter en acht kilo spieren bij. Laurens Sweeck schrikt zich een hoedje. “Ik ben een jaar ouder en had dus een jaar niet tegen hem gekoerst, omdat ik in een hogere categorie reed. En toen zag ik hem terug: het was een totale metamorfose. Waar was Woutje naar toe?”

Niet veel later kan Van Aert voor de allereerste keer de grote Van der Poel kloppen, in de cross in Ruddervoorde. Het echte kantelmoment is het WK voor junioren in Koksijde in januari 2012. Driekwartier lang drijft Van Aert Van der Poel tot het uiterste. “Achteraf kan je zeggen dat het hun eerste grote duel was”, zegt vader Adrie van der Poel. “Het was Mathieu zijn allereerste WK, hij was doodnerveus. Het heeft een halve koers geduurd voor ik hem weer rustig kreeg. Uiteindelijk is hij naar Van Aert gereden, heeft een handvol seconden voorsprong genomen en die heeft hij kunnen houden.”

De reacties van Van Aert en Van der Poel na dat WK voor junioren in 2012

Wout tussen de ‘Hollanders’

Van der Poel is de verdiende winnaar, maar vanaf dan is Van Aert ook een factor in de cross. “Ik herinner me dat we die avond samen zaten te eten met de Belgische ploeg”, vertelt de latere kampioen Niels Albert. “De sfeer was niet top, want de ‘Hollanders’ wonnen alles, bij de beloften had Lars van der Haar ook goud gepakt. Maar Wout kreeg van iedereen felicitaties voor zijn goeie wedstrijd.”

Volgens toenmalig bondscoach Rudy De Bie is Van Aert daar een volwaardige uitdager geworden. “De perceptie veranderde helemaal: vanaf de beloften was Wout een topper. Ik was onder de indruk. Hoe hij met zijn materiaal, voeding en voorbereiding bezig was: dat had ik bij Sven Nys en Bart Wellens niet gezien. Toen Mathieu en hij samen bij de beloften reden, was het elke week prijs: het ging heel vaak tussen hen twee.”

Mathieu van der Poel eind 2014 als belofte tussen de profs

Rivaliteit op WK’s

Hun carrière verloopt quasi parallel. Ze debuteren in hetzelfde seizoen bij de profs, 18 en 19 jaar oud, en allebei komen ze binnen via de grote poort. Van der Poel wint begin oktober de Superprestigecross in Gieten, geen maand later pakt Van Aert uit met winst op de Koppenberg. “En toch deden ze elk hun ding”, zegt Albert, die dan trainer is geworden van Van Aert. “Mathieu was altijd explosiever. Dat probeerden we niet te kopiëren. Wout was beter op de langere inspanning. Dus trainden we daar op. We probeerden met langere aanvallen het verschil te maken.”

De rivaliteit, want dat is het nu, komt het felst tot uiting op de WK’s. In Tabor wint Van der Poel de eerste grote confrontatie, voor Van Aert. We zijn 2015. “Wout en Mathieu kunnen dan geen vrienden meer zijn”, zegt Soete. “Als je voor goud koerst bij de profs mag je mekaar niks meer gunnen. Dan moet je mekaar willen afmaken. Want als jij die drang niet hebt, en de ander wel, dan win je niet.”

Van der Poel pakt in 2015 zijn eerste wereldtitel bij de elites. Van Aert wordt tweede op 15 seconden.Beeld Photo News

Bitsig

De relatie tussen de twee wordt afstandelijk. Ze geven nog een paar keer samen een interview, maar het is niet van harte. Van Aert laat weten dat het voor hem “niet meer hoeft” in de toekomst. Van der Poel vindt het prima: “Ik zit daar ook niet op te wachten.”

In de jaren die volgen neemt de Nederlander de bovenhand in het veld, maar Van Aert wint de mooiste prijzen: hij wordt drie keer op rij wereldkampioen. Rond de WK’s in Bieles in 2017 en Valkenburg in 2018 wordt de sfeer bitsig, wanneer vanuit het kamp van Van der Poel twee keer insinuaties komen over de medische begeleiding van Van Aert. Opvallend: de renner zelf doet daar niet aan mee. “Ik moet toegeven dat ik daar misschien emotioneler in sta”, zegt Adrie van der Poel. “Het gaat om mijn zoon, en als die verliest, ben ik in de eerste plaats zijn vader.”

Tussen vader Van der Poel en vader Van Aert zal het niet meer goed komen, maar tot openlijke ruzie komt het nooit. Omdat de twee renners altijd beleefd blijven en er een basisrespect blijft. Ook Adrie van der Poel, de meest extraverte van het stel, bewondert in sommige opzichten de concurrent van zijn zoon: “Met Van Aert heb je nooit gedaan. Hij heeft karakter van hier tot in Tokio.”

In 2016 pakte Van Aert zijn eerste wereldtitel bij de profs. Van der Poel, hier nog in het wiel, kon hem mede door pech niet bedreigen en finishte pas als vijfde.Beeld BELGA
Van Aert voor Van der Poel en Kevin Pauwels na het spektakelrijke WK in Bieles (Luxemburg), 2017.Beeld Photo News

Wegcoureurs

Hun zonen kunnen mekaar niet meer ontwijken, want vanaf nu komen ze mekaar ook tegen op de weg. “In de Ronde van België 2015 heb ik ze voor het eerst iets spectaculairs zien doen in een wegkoers”, vertelt Adrie. “Die snotneuzen mochten van de grote ploegen niet vooraan rijden, maar op de Stockeu zijn ze samen naar de kopgroep gereden. Weer zij twee samen.”

En zo gaat het door. Wint de Nederlander in 2019 zijn eerste klassiekers, dan blinkt de Belg uit in de Tour. Wint Van Aert dit jaar in Milaan-Sanremo zijn eerste Monument, dan slaat Van der Poel twee maanden later terug in de Ronde van Vlaanderen. “Die twee gaan tot het einde van hun carrière tegen mekaar blijven koersen”, beseft Adrie van der Poel.

Matteu Trentin haalt het van Van der Poel en Van Aert op het EK wielrennen in 2018.Beeld Photo News

Keikoppen

De grootste clashes zullen wellicht voor de weg zijn. Als veldrijder is Van der Poel de betere van de twee: hij is explosiever en technischer. Van Aert kreeg de voorbije drie winters slaag, ondertussen ook op de WK’s. Maar op de weg moet hij niet onderdoen. Zijn motor is gigantisch. Wanneer de Kempenaar dit voorjaar minutenlang meer dan 500 watt duwt tijdens de fietsproef in de Container Cup (programma op VIER waarin sporters mekaar in 7 disciplines bekampen, red.), vallen ze bij de clan Van der Poel net niet van hun stoel. Dat zijn cijfers om bang van te worden. “Dat die twee zo’n verschrikkelijk hoog niveau halen, hebben ze ook aan mekaar te danken”, zegt Albert. “Het zijn twee keikoppen, en twee heel eergierige types. Ze ‘pushen’ mekaar vooruit. Omdat ze allebei de beste willen zijn.”

Vader Van der Poel gelooft dat het waar is. “Vijf, zes jaar geleden was er nog een hele reeks renners die qua kwaliteit net onder hen kwam. Dit weekend was er nog één, Alaphilippe, die mee kon. En als het er echt op aankwam, bleven zij over.”

Enkele cijfers in het veld en op de weg

In de eerste jaren sinds hun overstap naar de profs was Wout van Aert duidelijk dominanter in het veld dan Van der Poel. Mede door knieproblemen bij de Nederlander, schreef onze landgenoot tijdens zijn eerste drie seizoenen bij de grote jongens zes van de negen klassementen op zijn naam. De laatste drie seizoenen nam Van der Poel dan weer duidelijk de bovenhand, met maar liefst 88 overwinningen.

Op de weg boekte Van der Poel 27 overwinningen, Van Aert 17. Vooral dit seizoen was Van Aert duidelijk de betere, met zeges in onder meer de Strade Bianche, Milaan-Sanremo en de Tour. Van der Poel zette in extremis een flinke kers op de taart door de Ronde van Vlaanderen te winnen... ten koste van Van Aert. Beiden wonnen één Monument, Van Aert doet daar nog drie ritten in de Tour bij.

Conclusie

De naakte cijfers spreken duidelijk in het voordeel van Mathieu van der Poel. De Nederlander won een pak meer crossen, maar tot nu toe heeft Van Aert wel even veel wereldtitels op z’n palmares staan. Die lijn trekt onze landgenoot door op de weg, vooral dit seizoen. Ook daar heeft MVDP kwantitatief meer gewonnen, maar op vlak van kwaliteit doet Van Aert minstens even goed, misschien nog net iets beter. De finishfoto van de Ronde van Vlaanderen is misschien wel de beste weergave van het verschil tussen de twee rivalen.

Van Aert en Van der Poel samen op het podium van de Ronde van Vlaanderen.Beeld PRESSE SPORTS
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234