Maandag 26/07/2021

De schaduwcoachFrederik De Backer

Wie zich in de buurt waagde van deze Stephen O'Donnell, werd nooit meer teruggezien

Stephen O'Donnell. Beeld Pool via REUTERS
Stephen O'Donnell.Beeld Pool via REUTERS

Frederik De Backer ziet wat u niet ziet tijdens het EK. Vandaag: Stephen O’Donnell.

Je moet het de Schotten nageven: gevoel voor humor hebben ze wel. Waar Frankrijk voor de lelie koos, betreft het hier een land met een distel als nationaal symbool. Waar de Belg met de sax voorgoed ’s werelds seksleven heeft veranderd, blaast de Schot zich potdoof in een schaap met pijpen. Eenmaal weer bij bewustzijn krijgt hij het gehele binnenwerk van dat beest voorgeschoteld, gevolgd door een in frietvet gedoopte Snickers. Krachtvoer heet dat.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat deze sympathieke, zij het in alle opzichten abjecte sneltevredenheid zich niet beperkt tot tuinzetel, ledikant en watercloset. Want Schotland mocht naar het EK, en besloot Stephen O’Donnell mee te nemen.

Stephen O’Donnell: een naam als een dode schoenlapper, en warempel, qua voetballend vermogen zal het niet veel schelen. Het is moeilijk om bij een internationaal toernooi niet te vervallen in pseudoracistische clichés zoals in de voorgaande alinea’s, maar Schotland-Tsjechië, dat klinkt in geen enkele taal als voetbal. Tsjechië heeft het, bij de hand meegesleurd door Pavel Nedved, in het verleden niet onaardig gedaan, maar het blijft meer polka dan samba.

Drie passen ver in een polka en men kan Stephen O’Donnell afvoeren.

Een scheepsramp op noppen. Negenenzeventig minuten lang heeft hij zijn akker staan rooien. Wie of wat zich ook in zijn buurt waagde – de bal, een tegenspeler, een greintje talent – werd nooit meer teruggezien. Op een gegeven moment dribbelde hij zichzélf, daar op dat kerkhof aan de rechterkant. Een andere keer liep hij zijn eigen ploegmaat van de sokken, net toen die eindelijk een keer de bal had en de kans kreeg iets moois de nek om te wringen. Stabat Scotia.

Stephen O’Donnell, Jezus Christus, ze hadden net zo goed mij kunnen oproepen. Je moet maar hopen dat hij gevoel voor humor heeft, dan heb je er nog wat aan op de bus. Tegen alle wensen van de chauffeur in het trapje afdalen, twee rollen papier in de afvoer duwen en dan keihard zitten schijten met de deur open. Lachen!

En dat vergeet men steeds vaker in het moderne voetbal. Dat het soms ook gewoon eens om te lachen mag zijn. Méér landen zouden het moeten doen; een beenhouwer de kiel van het lijf scheuren, hem in een paar potsierlijk lange kousen hijsen en dan een maand lang doen alsof het een voetballer is.

Stephen O’Donnell: het gehakt hangt nóg in zijn haar.

Pas op, ik zie het graag voorbijkomen, zo’n geheel van aanleg gespeende krotter. Het is ook gewoon aandoenlijk: iets heel erg slecht doen, maar wel heel erg hard. Alles op karakter. Eén zo’n krabbenkoker krikt het moreel van een heel continent op: als je iets maar hevig genoeg doet, krijg je er ooit erkenning voor.

Stephen O’Donnell houdt de pen in mijn hand.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234