Maandag 28/11/2022

InterviewRemco Evenepoel

Wereldkampioen Remco Evenepoel: ‘Al mijn doelen van het jaar zijn behaald plus de wereldtitel. Beter wordt het niet meer’

Lijkbleek en zwaar vermoeid na zijn Vuelta-zege zette Remco Evenepoel tien dagen geleden voet aan wal in Australië. Met alle kleuren van de regenboog keert hij terug naar huis. De wereldkampioen doet uitgebreid zijn verhaal, onder meer over zijn tactische keuzes en de opvallende viering.

Bram Vandecapelle

Remco, is de wereldtitel al wat doorgedrongen?

“Ik kan het nog niet beschrijven. Dit is de mooiste koersdag van mijn leven. Na de eindzege in de Vuelta kwam ik naar Australië met het gevoel: alles mag, niks moet, maar natuurlijk droomde ik stiekem van de wereldtitel. Dat het is gelukt, is een hele dikke kers op een hele grote taart.”

Met Luik-Bastenaken-Luik won je een monument, met de Vuelta een grote ronde en nu ook de wereldtitel. De laatste die dat deed, was Eddy Merckx. Je voelt de vergelijking al komen...

“Laten we dat niet doen... Ook zonder die vergelijking besef ik hoe uniek mijn seizoen is. Mijn eerste zege in een monument en dan nog in eigen land. Dan de Clásica San Sebastián gevolgd door winst in de eerste grote ronde waar ik op volle kracht aan de start stond. Al mijn doelen van het jaar zijn behaald plus de wereldtitel er nog eens bij. Beter wordt het niet meer.”

Waarom is 2022 het seizoen waarin alles lukt?

“Omdat ik mijn lichaam eindelijk voor honderd procent ken. Na de Tirreno-Adriatico in maart had ik nog twijfels. Ik had moeite om de ideale balans te vinden tussen trainen en gewicht. Na de zege in Luik kwam de ommekeer. Ik kan nu ook beter met de druk om, ook al besef ik dat met deze trui nog meer druk op mij zal afkomen. Het is nu aan mij, mijn ploeg en mijn familie om daar zo goed mogelijk mee om te gaan.”

Maar eerst genieten?

“Zeker, en mijn ploegmaten, de bondscoaches en de volledige omkadering van Belgian Cycling bedanken voor de voorbije twee weken. Na een zware Vuelta en lange reis kwam ik redelijk vermoeid toe in Australië. Je merkte terecht op dat ik er moe en bleekjes uit zag. Dat ik hier nu toch in de regenboogtrui sta, is mede dankzij hen. Ook over de koers die we hebben gereden kan ik alleen maar enorm fier zijn. We waren vooraf het sterkste blok op papier, maar ook het sterkste blok in de koers. Chapeau aan de hele ploeg.”

Vooraf werden vragen gesteld over de samenwerking tussen jou en Van Aert. Mogen we de scepsis daaromtrent nu voorgoed opbergen?

“Ja. We hebben bewezen dat het de juiste beslissing was om met twee kopmannen te koersen.”

Na veertig kilometer koers keek je wel aan tegen een achterstand van anderhalve minuut. Hoe kwam dat?

“Een stom momentje. We moesten over een lange klim van zo’n twintig minuten. Ik wou zo weinig mogelijk gewicht meesleuren, dus ging ik net voor de voet van de klim nog mijn bidon afgeven aan de volgwagen en de bondscoach verwittigen dat mijn benen super aanvoelden. Alleen staken net op dat moment de Fransen de boel in de fik. Yves (Lampaert, red.) zei dat ik niet moest panikeren. De groep vooraan was te groot voor een vlotte samenwerking. Met Wout (Van Aert, red.) en Pieter (Serry, red.) hadden we ook de juiste pionnen mee.”

Jij kwam op zeventig kilometer van de streep op het voorplan. Hoe heb je dat beleefd?

“Ik voelde mij sterk en wou de groep uitdunnen, maar de Fransen met een sterke Bardet viseerden mijn wiel. Zaterdag in de koers van de dames had ik echter gezien dat je op de strook net voor de aankomst, waar Van Vleuten aanviel, veel snelheid kon maken. Ik probeerde het precies op die plek en enkel Loetsenko kon volgen.”

Vreesde je de Kazach?

“Het is een sterke coureur. Hij reed al eens top tien in de Tour. Ik hield dus wel rekening met hem, maar voelde al snel dat ik de betere was, want zijn kopbeurten werden steeds korter. Ik besloot dan alles of niks te spelen op de steile helling. Toen ik zag dat hij gelost was, was het vollebak richting de streep.”

Je had uiteindelijk twee minuten voorsprong en kon dus lang nadenken over het zegegebaar. Voor wie was de wijsvinger op de mond bedoeld?

“Ik wou daarmee zeggen dat de kritiek van vorig jaar na het WK in Leuven misschien onterecht was en we nu een mooie revanche hebben genomen.”

Dat mag gevierd worden. Hoe doet een 22-jarige geheelonthouder dat?

“Na de koers had ik echt geen honger, maar ’s avonds heb ik met plezier een hamburger met frieten verorberd.”

En echt niet één glas champagne?

“Neen. Als ik dat zou hebben gedaan, had ik allicht nadien moeten overgeven en was ik ziek geworden. Het zou toch zonde zijn om zo mijn eerste nacht als wereldkampioen te beleven.”

Wanneer zien we jouw regenboogtrui voor het eerst op de koers?

“Niet meer dit jaar. Ik wil nu van mijn off-seizoen genieten, maar zal het niet kunnen laten om deze week toch wat te gaan trainen in deze mooie trui.”

Houd wel zondag vrij, want de Brusselse burgemeester Philippe Close wil jou op 2 oktober fêteren op de Grote Markt.

“Mooi. Ik vind het leuk om in mijn stad gevierd te worden. Ik hoop dat het niet regent die dag en er veel volk zal zijn.”

Verwacht je even veel volk als met de Rode Duivels na hun derde plaats op het WK 2018?

“Ik hoop het. Het zou mooi zijn. Bij deze een warme oproep.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234