Dinsdag 03/08/2021

WedstrijdverslagGiro d'Italia

Weergaloze Campenaerts wint in de Giro

Campenaerts. Beeld AFP
Campenaerts.Beeld AFP

Waar leidt dit naartoe, kon je je stilaan afvragen. Zo gul in zijn energieverbruik, zo genereus woekerend met zijn krachten. Maar kijk. Zondag, in Gorizia, zette Victor Campenaerts (29) dan toch eindelijk een grote stap in zijn ‘transformatie’.

Hard work pays off. Voor Campenaerts is dat ‘harde werk’ een understatement. Hoe vaak hij de voorbije weken en maanden al voor het offensief koos: we zijn er de tel bij kwijtgeraakt. Vruchteloos, keer op keer. Finishend met een brede glimlach. Maar waar bleef die verdiende compensatie?

Toch volhardde de Kristallen Fiets-laureaat 2018 en regerende werelduurrecordhouder. Zijn metamorfose van toptijdrijder tot ‘gewone’ wegcoureur is een proces. En in processen moet je staalhard blijven geloven, leerde Vincent Kompany ons. Iets meer dan twee jaar en twee maanden na zijn laatste chronozege in Tirreno-Adriatico staan er toch maar mooi twee niet-tijdritoverwinningen op zijn palmares. De vierde etappe in de Ronde van België 2019 gaf al aan dat het pad, dat hij wilde bewandelen, geen dood spoor zou worden. Zondag kwam daar zowaar ook ritwinst in de Ronde van Italië bij.

Hemelsluizen open

De hemelsluizen gingen open boven Gorizia, pal op de Italiaans-Sloveense grens. Even voordien, op exact 22 kilometer van de finish, was Campenaerts met Torres Barcelo en Riesebeek weggereden uit de lange vlucht van vijftien met vier Belgen. En onze landgenoot bleef in de zondvloed maar pompen uit zijn schijnbaar onuitputtelijk krachtenreservoir. Op de steile Gornje Cerovo zelfs met een maximum van 510 watt, wat Torres Barcelo de kop kostte.

Wat volgde, was een beklijvend duel. Zaterdag hadden ze nog hun banden aangehaald, vertelde Campenaerts. “Oscar en ik kenden elkaar van de vlucht vorig jaar in de GP Vermarc in Rotselaar. Zowat de hele Zoncolan-klim lang voerden we een boeiend gesprek.” Nu knepen ze elkaar langzaam dood. De sprint met twee werd er een van levende lijken. Daarin begaf de taaie Nederlander, wat aan de finish leidde tot uitzinnige taferelen. Wisniowski en Walscheid, die zich mee in de ontsnapping hadden genesteld, deelden in een orgie van vreugde. “Dit is niet mijn succes, maar dat van het collectief”, benadrukte Campenaerts, die vijf vingers in de lucht stak, verwijzend naar het Qhubeka-symbool op shirt en helm “Het wordt vanavond echt wel cosy. Knus. Dit gaan we met zijn allen vieren.”

Ubuntu

Een knotsgekke finale, beaamde Campenaerts, terwijl hij zich gulzig laafde aan zijn fles prosecco. Maar veel belangrijker vond hij de startfase van die vijftiende etappe. Meteen na het hijsen van de vlag, versnelde hij. “De ploeg had al twee ritzeges binnen. Alles wat er nog zou bijkomen, was pure surplus. Toch waren we erop gebrand om iets moois uit deze rit te halen. ‘Ubuntu’ is onze leuze. Letterlijk vertaald uit het Zuid-Afrikaans: “Ik ben omdat wij zijn”.

Koersen doen we als één team, één blok. Dat bleek ook vandaag. We reden het pak aan stukken. Die dramatische crash zorgde even voor een neutralisatie. Ik hoop dat alle slachtoffers het goed stellen of op zijn minst snel beter worden. Maar na de herstart kopieerden we ons offensief perfect. Met drie waren we in de kopgroep de best vertegenwoordigde ploeg.”

Voor de verbaasde niet-Belgische media herhaalde Campenaerts nog maar eens wat hem precies tot een make-over had gedwongen. “De ongelooflijke prestaties van Ganna, Van Aert en Evenepoel maakten het voor mij almaar moeilijker om te scoren in het tijdrijden. Ik ben ervan overtuigd dat Wout en Remco ons land straks op een fantastische manier zullen vertegenwoordigen in de olympische tijdrit in Tokio. Ze zijn allebei medaillekandidaat. Mijn doel is nu om een agressievere, offensievere renner te worden. Ik heb me enorm geamuseerd in de klassiekers. Maar een zege als deze miste ik toch wel. Ik moet hier nog in groeien. Op een dag wil ik goed uit de verf komen in de Ronde van Vlaanderen. 260 kilometer lang: dat kan ik nog niet. Een koers à la Dwars door Vlaanderen, van 180 kilometer, ligt me voorlopig beter. Hier waren het er 140. Dan kan ik gewoon van begin tot einde met het hol open rijden.”

Wereldverbeteraars

Dat hij dat opvallend bevrijd doet, merkte onze Britse collega Daniel Friebe van ‘The Cycling Podcast’ en ITV Cycling op. Met veel minder druk, angst en hoge verwachtingen. Campenaerts knikte. Maar wees tegelijk op de felle overlevingsstrijd die Qhubeka-ASSOS heeft moeten leveren. “Op een bepaald moment twijfelden we allemaal of we nog wel prof zouden kunnen blijven. Dat het uiteindelijk toch goed kwam, maakt iedereen extreem gelukkig. We dienen een hoger doel, willen de wereld en levens veranderen met fietsen. Dat is belangrijk. Maar minstens even belangrijk is de continuïteit van dit project. Voorlopig hebben we geen sponsor voor 2022. Het zou leuk zijn om er één te vinden. Drie ritzeges in de Giro: dat is toch een statement. Zou dit niets kunnen losweken?”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234