Woensdag 13/11/2019

Voetbal

Voetballen voor San Marino, dat is vakantie nemen om op je donder te krijgen

Het kwaliteitsverschil tussen San Marino en België, gevat in één beeld. Beeld Photo News

De meest ondankbare job – of eerder hobby – ter wereld? Doelman van San Marino, dwergrepubliek met 33.400 inwoners. Waarom vlogen 23 San Marinese voetballers vrijwillig naar België om voor de zoveelste keer op hun donder te krijgen? We vroegen het aan hen.

27 minuten en 39 seconden, zo lang moet het Koning Boudewijnstadion donderdagavond wachten op het onvermijdbare in een match tussen België (nummer één op de FIFA-ranking) en San Marino (hekkensluiter op plaats 210). Romelu Lukaku trapt de bal niet erg onhoudbaar binnen in de korte hoek en leidt met die vijftigste interlandgoal het begin in van een doelpuntenfestijn. Uiteindelijk zullen de netten negen keer trillen.

Nochtans weet doelman Simone Benedettini maar al te goed wat het inhoudt om ‘de bus te parkeren’ (in voetballingo: een verdedigingsmuur optrekken). In het dagelijkse leven rijdt hij rond voor het bustransportbedrijf van zijn vader en oom. Verdedigers als Christian Brolli – what’s in a name? – hadden dat parkeerlesje helaas iets minder goed begrepen.

Vakantiedagen

“Niemand verliest graag op die manier, maar een land als België mag niet de maatstaf zijn voor ons”, zegt international Adolfo Hirsch de dag na de wedstrijd. Hirsch, die in de tweede helft in de aanval mocht opdraven, heeft natuurlijk een punt. De twee beste spelers van San Marino spelen in de Italiaanse Serie C. Van de hoofdmoot, bestaande uit arbeiders, studenten, een buschauffeur en een bioboer, kun je nog minder verwachten dat ze voetbalsterren als Mertens en Hazard het vuur aan de schenen leggen. “Sommigen onder ons moeten zelfs vakantiedagen opnemen om hier te kunnen zijn.”

Adolfo Hirsch in actie tegen de Rode Duivels. Beeld EPA

Wat is dan de maatstaf voor San Marino? In de voorbije Nations League, de Europese competitie die werd opgezet om vaker ploegen van hetzelfde niveau tegen elkaar te laten spelen, kwam de dwergrepubliek uit tegen andere staartploegen als Moldavië, Luxemburg en Wit-Rusland. San Marino eindigde met nul punten en het doelsaldo van -16 werd enkel vormgegeven door tegengoals.

Het palmares van het nationale voetbalteam van San Marino leest dan ook als een rouwkaartje. 667 goals tegen, 23 voor. In de 137 EK- of WK-kwalificatiewedstrijden die de ploeg speelde sinds 1990 kregen de spelers liefst 43 keer (ruim 30 procent) een pandoering om de oren die erger is dan de 5-0-forfaitscore. In de overige wedstrijden was het nog maar de vraag of de andere ploeg echt het gaspedaal induwde.

Het ontlokte voormalig bondscoach Giampaolo Mazza ooit de volgende leuze: “Verliezen is onze lotsbestemming.” Een erg goede peptalk voor de wedstrijd lijkt het niet. Toch heeft die extreme underdogmentaliteit natuurlijk ook een voordeel: we durven te wedden dat de spelers van Turkije (‘93), Letland (‘01) of Estland (‘14) een pak slechter sliepen nadat San Marino een gelijkspel uit de brand wisten te slepen dan dat de San Marinezen dat donderdagnacht deden. 

Zelfs een goal tegen krijgen van San Marino voelt voor een tegenstander als een blamage, getuige daarvan de hilarische reactie tijdens de 4-1-nederlaag tegen Noorwegen in 2016. Het licht ging letterlijk even uit in de Noorse televisiestudio toen Mattia Stefanelli de bordjes gelijk hing in de tweede helft.

Non-matchen

“De wil en fierheid om er te zijn, los van het resultaat, voedt het vuur van diegenen die op het veld de eer van de kleinste republiek ter wereld verdedigen”, staat op de site van voetbalbond Federazione Sammarinese Giuoco Calcio te lezen. 

Hoewel die ‘kleinste republiek’ niet helemaal klopt – dat is namelijk het eiland Nauru in de Stille Oceaan – bevestigt Hirsch volmondig. “Het is zowel een last als een zegen: wie droomt er niet van om een veld te delen met spelers als Hazard, Ibrahimovic of Lewandowski?” De gemiddelde provincievoetballer of caférecreant in België zou zijn kleine teen afstaan om negentig minuten horendol gedraaid te worden door Eden Hazard.

Anderzijds durven commentatoren weleens het bestaansrecht van een ploeg als San Marino in twijfel te trekken, of toch hun plekje tussen de grote jongens. Zo schreef Ludo Vandewalle, chef voetbal bij Het Nieuwsblad, onlangs dat wedstrijden tegen het ‘Madurodam van het Europese voetbal’ niet meer van deze tijd zijn. Ook clubvoorzitters zien hun dure vogels liever niet opdraven voor non-matchen, zoals Karl-Heinz Rummenigge (Bayern München) ooit zei. Parels voor de zwijnen.

Quizklassieker

“Ook onder de San Marinezen zijn er zeker mensen die het zien als tijd- en geldverlies, maar de vele voetballiefhebbers laten de 99,9 procent kans op verlies niet aan hun hart komen. Zelfs geen 9-0-nederlaag”, zegt Massimo Visemoli van de supportersclub Brigata Mai 1 Gioia. De weinige lichtpuntjes werden volgens hem gevierd als wereldtitels. Zoals de 1-0 van Davide Gualtieri in 1993 tegen de Engelsen: een shocker na 8,3 seconden in Wembley, een stadion waar de bevolking van San Marino drie keer in past. Of de 0-0 tegen Estland in 2014, waarna San Marino eventjes naar een ‘ongeziene’ plek 179 op de FIFA-ranking schoot. “Een levenslange herinnering”, zegt ook Hirsch.

Ongeloof en extase na de goal van San Marino-speler Mattia Stefanelli tegen Noorwegen in 2016. Beeld Photo News

Eén keer wisten de San Marinezen zelfs te winnen: 1-0 in een oefenmatch tegen Liechtenstein in 2004. Bij doelpuntenmaker Andy Selva, dankzij de drie goals in zijn carrière tegen België een klassieker op voetbalquizzen, schoten tijdens zijn afscheidsinterview op lokale zender San Marino RTV tranen in de ogen toen die wedstrijd ter sprake kwam.

En als de San Marinezen écht een wereldtitel willen vieren, kijken ze gewoon naar de buren, lacht Visemoli. “We volgen het Italiaanse voetbal op de voet. Bij de laatste wereldtitel van de Squadra Azzurra (in 2006, MM) stond ook San Marino op zijn kop.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234