Dinsdag 02/06/2020
Jordan's coach Vital Borkelmans speaks to his players during the Group B FIFA World Cup 2022 and the 2023 AFC Asian Cup qualifying football match between Jordan and Australia in the Jordanian capital Amman on November 14, 2019. (Photo by AFP)

Internationaal voetbal

Vital Borkelmans: ‘Het hoefde niet, maar wij leverden 40 procent in’

Jordan's coach Vital Borkelmans speaks to his players during the Group B FIFA World Cup 2022 and the 2023 AFC Asian Cup qualifying football match between Jordan and Australia in the Jordanian capital Amman on November 14, 2019. (Photo by AFP)Beeld AFP

Vital Borkelmans (56) bereidde de Jordaanse nationale ploeg voor op een cruciaal WK-kwalificatieduel met Koeweit, toen in het Midden-Oosten de coronacrisis toesloeg. De Jordaanse bondscoach bakt nu thuis in de Lembeekse bossen zijn eigen brood.

In een groep met Australië, Nepal en Koeweit behoudt Jordanië nog alle kansen op WK-kwalificatie, maar in maart haalde Covid-19 ook voor Vital Borkelmans alles overhoop. “Normaal gezien speelden we op 31 maart in Koeweit”, vertelt Borkelmans. “Maar corona sloeg in Azië eerder toe dan in Europa. Alles werd daar al vroeg geannuleerd. Normaal gezien gingen we net als de Rode Duivels vanaf 21 maart naar Qatar, voor een stage en een oefenduel tegen Irak, maar ook dat werd al vrij snel geschrapt. Het was allemaal niet simpel, want de competitie was pas op 5 maart weer gestart in Jordanië. Na één speeldag werd alles stilgelegd.”

Wanneer vertrok je zelf uit Jordanië?

“Op 13 maart heb ik mijn hele staf huiswaarts gestuurd, de veertiende ben ik zelf terug naar België gekomen. Heel Jordanië was toen al in lockdown. En dan bedoel ik: een volledige lockdown. Alleen voor de allernoodzakelijkste dingen mocht er nog met de auto gereden worden. Op donderdag luidden om 18 uur de sirenes, van dan tot zaterdag 10 uur mocht niemand nog buiten. Die aanpak rendeerde, want tot nu toe vielen er slechts vijf doden in Jordanië. Als ik dan zie hoe het zonnige weekend hier sommige mensen weer aanzette tot barbecues met een hele groep, dan denk ik: ‘nemen ze het hier nog altijd niet serieus?’”

Wat betekent deze crisis voor jouw nationaal elftal?

“Het is een ramp. Tachtig procent van mijn internationals voetbalt in Jordanië zelf, de rest in Koeweit of Saoedi-Arabië. Vorig jaar werd de competitie in Jordanië al stilgelegd omdat ze vanuit de federatie helemaal gereorganiseerd moest worden. De federatie moest de clubs geld toestoppen, werkelijk alle problemen kwamen bij de bond terecht, zoiets had ik nog nooit gezien. De laatste competitiematch werd gespeeld in mei vorig jaar.”

Wat doe je als bondscoach in zo’n situatie?

“Van dan af trainde ik met mijn staf de nationale ploeg als een club. Met 30 tot 32 jongens hadden we soms drie oefensessies per dag. Héél leerrijk, want ik moest rekening houden met de plaatselijke omstandigheden. Tijdens de ramadan konden we bijvoorbeeld maar trainen om 11 uur ’s avonds, we hebben zelfs een match gespeeld om middernacht. Maar het resultaat was wel dat het niveau van de internationals serieus opgekrikt werd. Een aantal jongens konden daarvan profiteren, met mooie transfers naar grotere competities in de regio.”

Heeft de huidige crisis consequenties voor jouw job als bondscoach?

“Contractueel is er geen probleem. Na de Asia Cup van vorig jaar heb ik voor vier jaar bijgetekend, tot 2023. Er is heel veel wederzijds respect tussen mezelf en de mensen van de Jordaanse bond, mijn baas prins Ali op kop. Toen duidelijk werd dat dit even zou duren, heb ik mijn hele staf aangesproken. Mijn assistent Stéphane Van Der Heyden, met wie ik een band heb zoals destijds met Marc Wilmots, maar ook mijn Tunesische fysiektrainer Karim Malouche en mijn keeperstrainer Alex Vencel, die in 1993 het doel van de VTS verdedigde in de barragewedstrijden tegen de Rode Duivels voor het WK van 1994. We beslisten allemaal samen om veertig procent van ons loon in te leveren. Prins Ali was verrast, hij zei nog dat het niet hoefde. Maar wij vonden dat iedereen in deze moeilijke tijden zijn steentje moest bijdragen.”

Heb je enig idee wanneer je terug naar Jordanië kan?

“Ik heb net van de rechterhand van de prins vernomen dat de luchthavens in Jordanië weer open zouden gaan op 23 mei. We zijn nu aan het bekijken of er dan weer getraind kan worden, om na een paar weken voorbereiding de competitie weer op te starten in juni, zonder publiek. Voor de nationale ploeg zijn alle wedstrijden afgelast tot oktober, maar hopelijk kunnen we dan ook weer gaan trainen. Daarbij kunnen we rekenen op onze samenwerking met de Belgische dokter Pieter D’Hooghe, die in Qatar in het medisch centrum Aspetar naam en faam verwierf.”

Hoe vult de bondscoach van Jordanië hier zijn dagen zonder voetbal?

“Het is allemaal niet evident. Mijn vrouw Karla heeft haar kapsalon moeten sluiten. Maar ik verveel me niet. We werken veel in de tuin. En elke dag bak ik vers brood. Soms ook sandwiches. (lacht) En ik kan je zeggen: het smaakt nog goed ook.”

Hoe schat jij als gewezen assistent-bondscoach van de Rode Duivels de gevolgen van een jaar uitstel van het EK voor de nationale ploeg in?

“Iedereen heeft het over de verdediging die weer een jaartje ouder wordt, maar dan verwijs ik naar Daniël Van Buyten, die de nationale ploeg op het WK in Brazilië op zijn 36ste nog grote diensten bewees aan de zijde van Vincent Kompany. Alderweireld, Vertonghen, Vermaelen én Kompany – als hij fit is – zullen er volgend jaar ook nog staan, daar twijfel ik niet aan. Er is ook back-up. Ik geloof sterk in Boyata, maar ook in Denayer, die het goed doet bij een grote club als Lyon. Ik vind dat we ons geen zorgen moeten maken.

“Aanvallend al zeker niet, want daar beschikken we over jongens die tot de besten van de wereld behoren. Ik doe mijn hoed af voor Romelu Lukaku, die zoveel kritiek gekregen heeft. Ik wist hoe enorm die jongen ervoor leefde. Ook bij de nationale ploeg zat hij elke dag video’s van de allerbeste spitsen te bekijken. En na de training bleef hij nog na, vaak om die ene beweging met een overstap te maken en dan in de verste hoek af te werken. Zo zie je hem nu vaak scoren, maar daar werkte hij in 2013 al aan. Hij heeft iedereen de mond gesnoerd, met zijn voeten.”

Zijn broer Jordan haalde onlangs uit naar Marc Wilmots, van wiens aanpak hij geen hoge pet op had tijdens het EK 2016.

“Daar wil ik niet te veel commentaar op geven. Behalve dat we toen misschien te veel door de vingers gekeken hebben voor Jordan. Hij zou beter een voorbeeld nemen aan zijn broer.”

Intussen heeft Olivier Deschacht een jaar bijgetekend bij Zulte Waregem. Hij gaat nog voetballen op zijn 40ste en zit jou zo als nummer twee, na Timmy Simons, onder de oudste Belgische veldspelers op de hielen.

“Mooi. Oli is ook zo iemand die zich goed verzorgt, zoals Timmy. Als hij geblesseerd is, moet je er eens op letten hoe snel hij terugkomt. Je moet zorgen dat je fysiek goed blijft, want als je dat even loslaat en terug moet opstarten, doet dat op die leeftijd veel pijn aan je lichaam. Oli is dezelfde als Timmy en ik. Ik gun het hem van harte.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234