Dinsdag 06/12/2022

InterviewRemco Evenepoel

Vermoeide Evenepoel sleept brons uit de brand op WK tijdrijden

Remco Evenepoel. Beeld Photo News
Remco Evenepoel.Beeld Photo News

Moe, meer moe, Evenepoel. De overtreffende trap van vermoeidheid. Remco Evenepoel hoopte na de zware Vuelta en lange reis op supercompensatie, maar die kwam er niet helemaal. Hij reed een van zijn beste tijdritten, maar niet de beste, dus moest hij tevreden zijn met brons. ‘Ik had vooraf gezegd dat ik niet teleurgesteld zou zijn en daar ga ik mij aan houden.’

Bram Vandecapelle

Wie!? Foss!? De half verbaasde, half verbouwereerde blik van Remco Evenepoel moet u er zelf bij denken. Of even op internet surfen, want het filmpje waarop Evenepoel meteen na de streep verneemt wie er wereldkampioen is geworden, wordt een gif en meme die nog lang de ronde zal doen op de sociale media.

Niets mis met die reactie overigens. Het was niet onrespectvol of denigrerend, gewoon oprechte verbazing. In de Ronde van de Algarve had hij diezelfde Foss nog 1:11 aan de broek gesmeerd op een tijdrit van dezelfde afstand. “Tijdens de tijdrit was de naam Foss ook nooit gevallen in de radiocommunicatie, wel die van Küng en Ganna...”

Trouwens hoe reageerde u toen u Foss zag winnen? Zelfs vader Alf Foss had slechts vijf euro ingezet op de regenboogtrui van zoonlief.

Wat Evenepoel wel juist had voorspeld, was waar het verschil zou gemaakt worden: De klim in de tweede ronde. Evenepoel hoopte daar zijn klimmersbenen van de Vuelta te gebruiken. “Om dan in de resterende zes kilometer de ketting helemaal naar rechts te leggen en volle gas richting de finish te rijden.”

Hij heeft dat gedaan, alleen was Stefan Küng op de klim nog sterker en Foss nog meer ontketend in de laatste kilometers. “In het begin van de tweede ronde had ik ook even een slecht moment. De wind was plots gaan liggen, maar als ik kijk naar mijn splittijden ben ik zeker niet ingestort in de tweede ronde. Dat Tobias daar nog kon versnellen, wil zeggen dat hij de wereldtitel verdient.”

Het was voor Evenepoel dan ook niet moeilijk om te berusten in de uitslag. Al smaakt die bronzen medaille wel zuur, zeker als je na vijf nederlagen op rij tegen Ganna eindelijk hebt afgerekend met de Italiaan, maar dat niet volstaat voor de wereldtitel. “Ik moet tevreden zijn. Ik heb mijn wattages bekeken en ik heb een van mijn beste tijdritten gereden. Het was een pak beter dan de tijdrit in de Vuelta, die ik won. De tijdrit in de Ronde van de Algarve was nog beter, maar dat was aan het begin van het seizoen. Nu zijn we aan het einde van het seizoen en ik voel de vermoeidheid in mijn benen.”

Niet alleen in zijn benen. De jetlag is nog niet volledig verteerd in het Belgische kamp. Terwijl zaterdagavond in Schepdaal het tv-scherm werd ingepalmd door Lego Masters, ging aan de andere kant van de planeet het licht aan in de studio van Yves Lampaert en Evenepoel. Het was dan vijf uur ’s ochtends Australische tijd. Vroeg. Te vroeg, maar eenmaal het licht aan is in het hoofd krijg je het niet snel meer uit. Het was ook niet de eerste keer deze week. “Elke avond zaten Remco en ik al om negen uur te knikkebollen in de zetel”, aldus Lampaert.

Evenepoel is moe. De energieke jongeman van de PizzaHut-reclames is ver zoek. Zijn gezicht oogt grauw. De oogkassen zitten dieper dan normaal en zijn omgeven door wallen, ook zijn lippen zijn uitgedroogd. Het was al zichtbaar tijdens de persconferentie van vrijdag, toen Lampaert naast hem wel leek te blinken in zijn vel. Het was ook zichtbaar op de persconferentie na de tijdrit. De blos op de wangen van Foss en Küng was bij Evenepoel niet te zien.

Vrijdag lachtte Evenepoel die waarneming nog wat weg, maar zondag kon hij niet anders dan toegeven. “Je hebt gelijk. Ik heb mij net even in de spiegel gezien en ik zie er echt moe uit. De lange reis en de vermoeidheid van de Vuelta hebben op mij ingehakt. Dringend nood aan veel slaap. Ik zou hier nu al in slaap kunnen vallen aan deze tafel”, aldus Evenepoel.

De vermoeidheid wil Evenepoel niet gebruiken als excuus. De Vuelta evenmin. Gezien de omstandigheden is het ook gewoon knap dat hij nog een derde plaats uit de brand heeft gesleept. Tien seconden sneller en hij was gewoon wereldkampioen geworden. En we hadden van een mythische prestatie gesproken. Nu spreken we van een prima prestatie. De wereldtitel tijdrijden zal ten vroegste voor volgend jaar in Glasgow zijn, tenzij de Tour er voor zorgt dat hij opnieuw uitgeput aan de start zal staan van de regenboograce tegen de klok.

Een wereldtitel is nog steeds moeilijk. “Ik wil nu even goed slapen en op de trainingen van de mooie Australische natuur genieten en dan hoop ik zondag klaar te zijn voor de wegrit.” Het zal niet meer als de grote favoriet zijn, maar dat maakt hem niet minder gevaarlijk.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234