Donderdag 16/09/2021
Eden Hazard juicht op het WK 2018. Beeld AFP
Eden Hazard juicht op het WK 2018.Beeld AFP

De schaduwcoachFrederik De Backer

Verloren in kinderkuiten en vreselijk positiespel, hunkerend naar die ene splijtende pass

Frederik De Backer ziet wat u niet ziet tijdens het EK. Vandaag: ter introductie.

Toon mij een dribbel en ik toon u een gebroken scheen. Dat instinct moet je hebben. Die onverzettelijkheid. Hier komt niemand langs. Dus toen mijn neefje onlangs bij zijn verjaardagsfeestje even iets aardigs uit de voeten dacht te schudden, aarzelde ik geen seconde. Neermaaien. Een door wanhoop ingegeven schijnbeweging mocht niet meer baten, en in de armen van zijn gefnuikte actie stierven meteen ook zijn laatste voetbalaspiraties. Nog voor hij snikkend uit de haag tevoorschijn was gekropen, zat ik alweer aan de tuintafel, het hemd tot navelhoogte van zweet doordrenkt, aan een brochette te lurken. “Je kunt er geen reet van, knul”, riep ik hem vaderlijk toe, tussen ui en vleesje in, waarna ik de beschaamde moeder sommeerde zijn WO-map te halen, want met wat geluk viel er nog wel een klerk van te maken.

Kortom, ik heb er kijk op. Ook zónder taart tref je me vaak aan langs de lijn, me verliezend in kinderkuiten en vreselijk positiespel, hunkerend naar die ene splijtende pass die de hummeltjes van de tegenpartij met de hoofden tegen elkaar knalt en doet verlangen naar een troostend brikje chocomelk. Eén jochie met een kapbeweging, één ventje met de nek om een bal in de kruising te koppen, één pocketpsychopaat met een ijselijke grijns om de lippen wanneer zijn noppen een thorax doorklieven, en mijn dag is goed. De woorden ‘twee doelpunten, twaalf hechtingen’ in mijn notitieboekje proeven, en ik kan er weer een weekje tegen.

Je hebt dan onvermijdelijk lui, meestal zich ternauwernood staande houdend tegen een klamme toog, die denken: ach man, dat weet ik toch allemaal veel beter. Zij dwalen. Een jarenlange studie bracht mij tot deze duizelingwekkende hoogten van voetbalintellect. Honderden boeken heb ik gelezen, duizenden wedstrijden bekeken, miljoenen inworpen ondergaan. Dat soort trainers-van-het-wakke-bierkaartje denkt, wanneer een linksbuiten al voor de vierde keer een bal het stadion uit poeiert, dat die er niets van bakt. Ik daarentegen knik goedkeurend. Hij speelt met de verwachtingen, hij danst zich een weg naar een moreel Hiroshima: straks dartelt hij langs de rechtsback, terloops een bemoedigend tikje tegen de bips uitdelend, en krult de bal in de 92ste minuut knusjes in de winkelhaak. 1-0. Zoals in mijn boekje stond, en niet op de bodem van een pintglas.

En dus kijk ik uit naar dit EK, want als ik zelf dan toch op mijn hoogtepunt moet zijn gestopt, uitgewuifd door driekwart kilo merguez, laat de jongere generatie nu dan maar schitteren. De Kevins, de Thibauts, de Romelu’s. Ik werp me graag op als adviseur voor onze jongens, als assistent van onze bondscoach, en als schapenhoeder voor de supporters.

Het land kan op beide oren slapen, ik leid ons naar de cup.

null Beeld DM
Beeld DM
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234