Woensdag 16/10/2019

Wielrennen Belgisch kampioenschap

Van Avermaet: ‘Al te vaak ontgoocheld na zo’n BK’

Greg Van Avermaet bereidt het BK en de Tour voor in Zwitserland. Beeld Photo News

Respect? Tonnen. Maar angst? Neen, dat boezemt de nieuwe, jonge generatie Greg Van Avermaet niet in. Ook al groeit ze boven zijn hoofd uit. ‘Ik geniet mee van de weelde, maar kijk alleen naar mezelf. Ik sta er nog altijd.’

Hoe zou Greg Van Avermaet (34) zich nu voelen? Dat vroeg Hugo Camps zich af in zijn column voor Het Laatste Nieuws nadat Wout van Aert de tijdrit in de Dauphiné had gewonnen. “Jarenlang nummer één van het Belgische cyclisme, nu halverwege het wielerseizoen door een knaap verdrongen in adoratie.” Van Avermaet lacht: “Ik voel me prima. Dank u.”

Is die bezorgdheid terecht?

Greg van Avermaet: "Alle lof en appreciatie voor Van Aert, Evenepoel, Lambrecht en co. Supertalenten zijn het. Ze zetten prestaties neer waar we als Belgische wielerliefhebbers trots op moeten zijn. Laat ons genieten van het momentum. Niet te veel temperen of relativeren, een beetje chauvinisme en euforie mogen. 

“Ik reed met Evenepoel de Hammer Series Limburg. Indrukwekkend was hij daar. Die jongen heeft inhoud, een grote moteur. Je kunt alleen maar hopen dat hij goed wordt begeleid en het maximale rendement uit zijn kwaliteiten puurt. Gun hem vooral de nodige tijd, spring omzichtig met hem om. 

“Van Aert is een totaal ander verhaal. Hij staat verder in zijn carrière, heeft al wat bij elkaar gefietst, kan om met de hoge verwachtingen. Maar een tijdrit én een massaspurt winnen op WorldTour-niveau? Dat had ik niet meteen van hem verwacht. Chapeau, met andere woorden. Verder zie ik geen enkele reden om me daar persoonlijk druk in te maken.”

Doet het op je 34ste niet van je afbijten? Zo van: ‘Hey gasten, ik hoor er nog altijd bij.’

“Ik denk niet zo concurrent-gericht. Ik haal mijn motivatie niet uit anderen, ik kijk alleen naar mezelf. Ben ik daar te rustig in? Mogelijk. Maar ik weet perfect wat ik kan en niet kan. Wat Van Aert realiseerde in de Dauphiné is niet voor mij weggelegd, dus moet ik me daarbij ook niet in vraag stellen. Ik sta nog altijd zesde op de UCI-ranking, mooi tussen het kruim. Op míjn terrein blijf ik mijn plaats hebben bij de besten ter wereld. Straks ook in de Tour, het najaar en op het WK, daar ben ik van overtuigd. Dat ‘verdrongen gevoel' valt dus goed mee. 

“Ik besef dat ik keihard heb moeten werken om aan de top te geraken en dat ook zal moeten doen om er te blijven. Voor niets gaat de zon op. Ik kan mezelf niet veranderen. Anders had ik voor een carrière à la Tom Boonen gekozen: koersen beginnen winnen vanaf mijn 24ste, 25ste. Het prille succes waar elke renner van droomt. Jammer genoeg zat dat er niet in. Maar ik ben blij met hoe het tot dusver is gelopen en tevreden met mijn palmares.”

Van Avermaet woont een infosessie bij over de Spelen van 2020 in Tokio. Beeld Photo News

Philippe Gilbert (36) heeft het dit voorjaar bewezen in Parijs-Roubaix: op klassieke monumenten winnen staat geen leeftijd.

"Dus heb ik nog enkele mooie jaren in het verschiet. Regelmaat is altijd mijn grote troef geweest. Die ben ik nog niet kwijt. Mijn resultaten in het voorjaar bewijzen het. Oké, die grote zege ontbrak. (grijnst) Maar die ontbrak ook bij Wout van Aert.”

Zondag is er het BK in Gent. Is dat een wedstrijd waar je naar uitkijkt?

"Ja. Waarom niet? Het zou alleen eens mogen lukken voor mij. Ik ben al iets te vaak onvoldaan of ontgoocheld teruggekeerd van zo'n BK. Telkens kleeft er wel een verhaaltje aan vast. Véél evidenter om die leemte op mijn erelijst op te vullen dan pakweg de Ronde van Vlaanderen of een wereldtitel, zou je denken. Niet dus. 

“Een rare wedstrijd is het. Fysiek zwaar, tactisch ingewikkeld, ondanks het beperkte deelnemersveld en bescheiden niveau. Anders gecontroleerd ook. In de Dauphiné of de Ronde van Zwitserland start je met twintig teams van zeven renners. Nu krijg je een vijftal ploegen van twintig pionnen, waarbij werkelijk iedereen aan de start verschijnt met de achterliggende gedachte: als ik het tot Belgisch kampioen kan schoppen, is mijn carrière geslaagd. Dat maakt het zo speciaal.”

Zelf krijg je, meer dan de voorbije jaren, een 'miniclubje' in steun.

(knikt) “Van Keirsbulck heeft Zwitserland gereden, Van Hooydonck en Van Hoecke de Baloise Belgium Tour met de nationale ploeg. En dan is er nog Pauwels. Vier gemotiveerde, perfect bruikbare pionnen. Ze mogen ons niet onderschatten.”

Het parcours lijkt niet meteen jouw ding.

“Klassieker dan Les Lacs de l'Eau d'Heure 2016 of Binche 2018. Maar echt lastig toont het profiel niet, neen. Het totale hoogteverschil is miniem en de kasseien komen te vroeg. De grote lus neemt ook dat typische kermiskoersgevoel weg. Meer dan ooit een loterij, dus. We kunnen hier weer honderd scenario's bedenken, maar niemand kent het juiste. Het wordt koersen op intuïtie. Alert zijn van bij de start, mee de wedstrijd bepalen en voldoende reserve overhouden om in de finale het verschil te kunnen maken.

“De huidige weelde in het Belgische wielrennen beperkt de groep topfavorieten niet langer tot ‘Phil’ en ik. Dat zie ik als een verademing. Die schaduwrol kan het aangenamer maken.”

Met welke intenties start je volgende week zaterdag in je zevende Tour?

“Aanvallen! Ik ga op zoek naar ritwinst, zeker de eerste tien dagen. Daar liggen mijn doelen. De Belgische Tour-start zorgt voor extra motivatie. Drukke bedoening, maar het is de eerste en wellicht ook laatste keer in mijn leven dat ik zoiets zal meemaken. Ik ga zo veel mogelijk van de sfeer proberen te genieten. Het wordt ook de eerste Tour ooit voor onze hoofdsponsor CCC. Een belangrijke mijlpaal. Dat alles schudt me wakker. Er zijn een paar etappes die me moeten liggen, leuke overgangsritten, net lastig genoeg om de sprinters eruit te gooien.”

Epernay en Colmar op respectievelijk dag drie en vijf. Finales die je minutieus hebt verkend.

“De laatste 70, 80 kilometer, ja. Vooral in Epernay ligt een hele mooie aankomst. Ook in de ploegentijdrit in Brussel willen we een sterke prestatie neerzetten. Zonde wel dat een authentiek Vlaamse etappe bij die Belgische Grand Départ ontbreekt. Ze doen in de eerste rit wel Muur en Bosberg aan, maar die vallen heel vroeg. Tja, ASO is Flanders Classics niet, hé. Later volgt nog het Centraal Massief, waar ik mijn twee Tour-ritten heb gewonnen. Ik klim behoorlijk, wat mijn overlevingskansen in een vlucht doet toenemen. Eerst wordt het zaak om de ploeg in de juiste flow te brengen en die drie weken aan te houden. We hebben geen kopman voor het klassement.”

Vorig jaar droeg Van Avermaet enkele dagen de gele leiderstrui in de Tour. Beeld REUTERS

Is dat een voordeel of een nadeel?

"Een nadeel. Zelf kan ik een team geen hele Tour dragen en heb ik daar altijd van kunnen profiteren. Alleen al door me in de buurt van Richie Porte te houden zat ik in een luxepositie. Ik pakte weinig of geen wind. Af en toe moest ik een klein beetje werken. Maar daar sterf je niet van. Het nam bij ons allebei de druk weg en zorgde voor een goed evenwicht binnen de ploeg.”

Riskeer je niet in een gat te vallen na de eerste tien dagen?

“Ja, zeker. Je zag vorig jaar al welke impact het uitvallen van de kopman kan hebben op de ploeg. ‘Jongens, ga jullie kans maar’, klonk het na de opgave van Porte. Jaaah, begin er maar aan. Als ze in de bergen eens stevig doortrekken, zijn we met zijn allen gelost. Je mag nog zoveel goede wil aan de dag leggen, dat gáát gewoon niet. Frustrerend. Vandaar mijn pleidooi: binnenrijven wat we kunnen, zo snel mogelijk. Anders zou het weleens een heel lange Tour kunnen worden.”

De ploeg moet hoe dan ook versterkt worden voor 2020. Zeker met het oog op de klassieke lente.

“Er is werk aan de winkel, dat klopt. We moeten groeien in de breedte. Een ploeg kneden waarmee we het hele jaar door op alle terreinen kunnen meestrijden. Zelf heb ik iemand nodig die in míjn wedstrijden mee de finales kan rijden. Dat ontbraken we in het voorjaar. Ik geef toe dat ik het misschien een beetje onderschat heb. De jongens deden hun uiterste best, maar het was net iets te weinig. Als er een groep van dertig, veertig renners overschoot, zat ik te vaak geïsoleerd. Dat mag volgend jaar niet meer gebeuren.”

Heb je zelf al suggesties gedaan?

“Neen. Dat laat ik aan Jim (Ochowicz, algemeen manager, JDK) over. Hij speurt de markt af, kijkt of de renner qua vraagprijs past binnen het beschikbare budget en kaart vervolgens de naam bij me aan. Dan zal ik er wel mijn mening over geven.”

Heb je het gevoel dat je de komende weken iets goed te maken hebt?

“Ja. Vanuit de druk die ik me standaard opleg. Ik wil winnen, liefst zo veel mogelijk. Daar draait het namelijk om in topsport. Dramatisch slecht was mijn voorjaar niet, maar ik was er ook niet onverdeeld gelukkig mee. De hoop was om een grote klassieker te pakken en dat is er niet van gekomen, dus probeer ik dat nu recht te trekken. Zonder de stellige garantie op succes, natuurlijk. Ik kan er alleen maar 100 proent mijn best voor doen. Zoals ik dat altijd al heb gedaan.”

BK wielrennen in Gent
Zondag vanaf 13.30 uur op Eén

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234