Maandag 28/11/2022

InterviewUsain Bolt

Usain Bolt: ‘Ik wil een Grammy winnen en een platina plaat’

Op een atletiekbaan in het Nederlandse Utrecht trekt Usain Bolt de sprint aan, de jeugd volgt. Beeld Daniel Rosenthal/ de Volkskrant
Op een atletiekbaan in het Nederlandse Utrecht trekt Usain Bolt de sprint aan, de jeugd volgt.Beeld Daniel Rosenthal/ de Volkskrant

Usain Bolt was dinsdag aanwezig op een atletiekbaan in Utrecht. Van zijn flitsende souplesse is weinig meer over. Hij trekt één halfbakken spurt tussen een groep kinderen. Voor echte snelheid is hij te oud.

Erik van Lakerveld

In de verte, midden op de atletiekbaan in de Utrechtse wijk Overvecht, zit Usain Bolt. Hij geeft, zittend op een stoeltje een televisie-interview. Een paar opgewonden kinderen staan aan het hek te kijken naar de oud-kampioen. Een van hen zegt wat er meer zullen denken: ‘Hij is wel een beetje dik.’

Echt dik is Bolt trouwens niet, maar vijf jaar nadat hij zijn laatste race liep is hij duidelijk niet meer zo afgetraind als voorheen. Tegelijkertijd hangt het aura van een groot kampioen nog altijd om zijn rijzige gestalte. Het wereldrecord van 9,58 is nog steeds in zijn handen. Hij werd driemaal olympisch kampioen op de 100 meter en even vaak op de 200 meter. Op diezelfde afstanden verzamelde hij zeven wereldtitels.

Van zijn oude flitsende sprint is weinig meer te zien. Dinsdagmiddag trekt hij één ingehouden spurtje met een groep van zo’n veertig kinderen. Want daarom is hij in Utrecht, voor een evenement van Jeugdfonds Sport en Cultuur en verzekeraar Allianz, de sponsor van Bolt. Het is een strak georganiseerde middag. Ouders mogen niet blijven kijken. Selfies met de Jamaicaan zijn niet de bedoeling.

De dag staat in het teken van bewegen, maar zelf rent Bolt tegenwoordig het liefst zo weinig mogelijk, vertelt hij. Af en toe stapt hij nog op de loopband, maar de laatste tijd kiest hij vaker voor de hometrainer. ‘Ik heb nog een tijdje buiten bij mij in de buurt gefietst, maar dat werd te zwaar.’ Hij is 36 jaar en, naar eigen zeggen, oud en versleten.

Je landgenote Shelly-Ann Fraser-Pryce is een paar maanden jonger en won bij de afgelopen WK in Eugene haar vijfde wereldtitel op de 100 meter. En jij voelt je te oud?

‘Dat is anders. Ik weet niet hoe, maar het is duidelijk anders. Ik word echt oud. Zij is een klasse apart. Dat iemand zo hard kan werken en trainen op dat niveau, zoveel jaren lang, dat is mooi. Maar voor mij was het vijf jaar geleden tijd om te gaan.’

De carrière van Fraser-Pryce omspant inmiddels meer dan veertien jaar. Is zij niet een groter atleet dan jij?

‘Nee, dat zou ik nou ook weer niet zeggen. Ik ben blij dat ze het zo goed doet. We hebben veel contact. Toen ze vorige maand in Monaco 10,62 liep, stuurde ik haar een berichtje: wat is er mis met jou? Tijd om thuis te komen, grapte ik. Ze zegt zelf nog een jaar door te gaan. We zullen zien. Ik denk dat ze doorgaat tot de Spelen.’

Bij de mannen hebben de Jamaicanen aan slagkracht ingeboet na jouw vertrek. Hoe komt dat?

‘Ik heb mijn rol gespeeld en heb het aan de anderen gelaten. Ik weet niet waarom het niet beter is gegaan. Er komen wel een paar jongeren aan. Neem Oblique Seville. Hij werd vierde op de WK. Hij zou op de volgende Olympische Spelen een medaillekandidaat kunnen zijn.’

Terwijl de kinderen een sportmiddag voorgeschoteld krijgen met allerlei verschillende estafettevormen, trekt Bolt zich terug in een veredelde bouwkeet aan de rand van de tartanbaan. Hij heeft het koud, ondanks de loeiende verwarming. Weggedoken in een grote witte trui, met een zwarte figuratieve hardloper erop, geeft hij een reeks van tienminuteninterviews.

Alleen als er een cameraman of fotograaf is, gaat de trui weer even uit. Eronder zit het shirt met de sponsornaam. Hij mag al een tijd geen professioneel atleet meer zijn, hij weet hoe commercie werkt.

Jij was het uithangbord van de atletiek. En sindsdien is het uitkijken naar ‘de nieuwe Usain Bolt’. Zie jij zelf al een opvolger?

‘Ik had verwacht dat de Zuid-Afrikaanse 400-meterloper Wayde van Niekerk het zou worden, maar hij raakte geblesseerd in het jaar nadat ik stopte. Hij is wel teruggekomen dit jaar en is ook snel op de 200 meter. Ik denk dat hij een goede ambassadeur zou zijn.’

Moet het een sprinter zijn of kan het ook iemand als polsstokhoogspringer Mondo Duplantis zijn die de atletiek smoel geeft?

‘De meeste mensen focussen toch op de sprints. Ze vinden vaak de andere onderdelen ook wel leuk om te volgen, maar het is toch anders als het om ‘de snelste man op aarde’ gaat. Weet je, de olympische 100-metertitels zijn zo belangrijk. Die zijn zo groot dat het publiek denkt: you’re the one.’

Op de sprintnummers hebben sinds een jaar de superspikes hun intrede gedaan, modern schoeisel met een koolstofplaat en schuimrubber in de zool. Jij was daar erg kritisch over omdat het tijdwinst op zou leveren. En toch staat je wereldrecord van 9,58 nog. Werken die schoenen dan wel?

‘Serieus? Kom op! Sinds die spikes zijn er veel meer pr’s gelopen. Veel atleten zijn sneller geworden op die schoenen. Maar mijn wereldrecord is van een heel ander niveau. Ik denk dat Nike het perfect voor elkaar heeft, Puma en Adidas proberen hen in te halen. Over twee tot drie jaar zijn ze er. Tot dan zullen de Nike-atleten het beter doen.’

Vrees je het moment dat je record eraan gaat?

‘Ik wilde altijd de beste zijn, erboven uitsteken. Dat was altijd mijn doel. Niet de wereldrecords, maar de olympische titels. Dat is mijn erfenis. Wereldrecords worden verbroken, misschien niet vandaag of over vijf jaar, maar ooit komt er iemand. Schoenen veranderen, banen worden sneller. Dat ontwikkelt zich nu eenmaal. Mijn nalatenschap is dat ik tien jaar lang heb gedomineerd, als snelste man ter wereld.’


Usain Bolt mist de sport weleens, maar is blij met zijn erfenis. ‘Mijn nalatenschap is dat ik tien jaar lang heb gedomineerd, als snelste man ter wereld.’ Beeld Daniel Rosenthal / de Volkskrant
Usain Bolt mist de sport weleens, maar is blij met zijn erfenis. ‘Mijn nalatenschap is dat ik tien jaar lang heb gedomineerd, als snelste man ter wereld.’Beeld Daniel Rosenthal / de Volkskrant

Na zijn atletiekloopbaan volgde een korte voetbalcarrière. Bolt moet lachen als hij eraan herinnerd wordt. Als kind was hij weg van Ruud van Nistelrooij. Zoals de Nederlander bij Manchester United als spits keepers de verkeerde hoek in wist te sturen, dat wilde hij ook.

Het bleef beperkt tot een paar maanden bij de Australische club Central Coast Mariners, waarvoor hij oefenduels speelde. Een contract kreeg hij er niet. Misschien had het anders kunnen lopen als hij in Europa een poging had gewaagd, denkt hij. Nu speelt hij af en toe met vrienden een potje, om fit te blijven.

Geen atletiek en geen voetbal, hoe vul je je dagen nu?

‘Ik mis de sport weleens, maar ik heb kinderen en ben bezig met muziek. Daarin heb ik me doelen gesteld. Ik wil een Grammy winnen en een platinum plaat. Dat zal tijd, toewijding en werk vragen. Dat is nu mijn focus.’

Een Grammy winnen? Je ziet muziek dus ook als competitie?

‘Exact. Ik heb dat meegenomen vanuit de atletiek. Er is wel een verschil: muziek blijft. Hoe oud je ook bent, je kunt altijd muziek maken waar mensen plezier aan beleven.’

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234