Donderdag 01/12/2022

AchtergrondAflossingsploegen

Tornados troosten zich met zilver, Cheetahs balen ondanks sterk Belgisch record

De Belgian Tornados zijn niet superblij met zilver. Beeld Photo News
De Belgian Tornados zijn niet superblij met zilver.Beeld Photo News

Zelfs met Kevin Borlée die niet aan honderd procent kon spurten in de finale van de 4x400m grepen de Belgian Tornados zaterdag in München zilver: hun zestiende medaille op een kampioenschap. Minder geluk kenden de Belgian Cheetahs, voor wie zelfs een nieuw nationaal record niet volstond om het podium te halen.

Valerie Hardie

Twaalf jaar. Zo lang is het al geleden dat de Belgian Tornados aan hun succesverhaal begonnen, met zilver op het WK indoor. Kevin en Jonathan Borlée waren pas 22, kapitein Cédric Van Branteghem al 31. Terwijl hij intussen is opgeklommen tot CEO van het BOIC zijn de tweelingsbroers nog altijd aan het spurten, de ene met al wat meer blessures dan de andere.

Zo was Jonathan Borlée vorige maand niet inzetbaar op het WK, waar de Belgian Tornados naar het brons snelden. En in München liep Kevin Borlée dinsdag een contractuur in de hamstrings op. Zo greep hij naast de finale op de 400m maar na wat spoedsessies bij de kine kon hij zijn rol als kapitein toch opnemen.

Alleen kon hij niet aan maximale snelheid sprinten. Hij mocht ook niet van trainer Jacques Borlée, of hij riskeerde uit te vallen tijdens de finale. En zo komt het dat de Belgian Tornados hun Europese titel niet verlengden, maar dat ze genoegen moesten nemen met zilver na een sterke rush van Dylan Borlée als slotloper. Ze finishten in 2:59.49, ruim boven hun nationaal record (2:57.88). Met goud op het WK indoor in maart erbij kenden de Tornados hun meest vruchtbare jaar ooit.

“Ik sta elke keer weer van hen te kijken”, genoot Jacques Borlée een dag later nog na. “Ik word er ook op aangesproken: ‘Komen er nog Borlées aan of is het nu gedaan?’ (lacht) En het mooie is: ze zijn nog altijd even gretig.” Met dank aan de Brusselse coach, die bekende dat 2022, ondanks de drie medailles, misschien wel het moeilijkste jaar ooit was.

Hij zette zijn zoon Dylan uit het team voor de WK-finale en in München wisselde hij Jonathan Borlée door zijn broer Kevin en Jonathan Sacoor door Julien Watrin. “Terwijl Sacoor ook mijn atleet is. Het is niet makkelijk om de juiste chemie te vinden. Kevin, Jonathan en Dylan zijn niet alleen broers, maar ook concurrenten. En hun trainer is tegelijk hun vader. Dat is uitdagend maar het leidt altijd tot grandioze resultaten.”

Jacques Borlée gaf vorige maand aan dat hij na Parijs 2024 stopt als aflossingscoach. De kans is groot, zo gaf topsportcoördinator Rutger Smith van de Vlaamse atletiekliga (VAL) aan, dat Kevin of Jonathan Borlée hem dan opvolgt. Tot het zover is, zal de uitdaging erin bestaan hen blessurevrij te houden. Dat vraagt volgens Jacques Borlée een stevige investering in wetenschappelijk onderzoek.

“Meten is weten: alleen zo kan je blessures vermijden. Jonathan toont op training geregeld dat hij nog heel snel is, maar hij wordt telkens afgeremd door blessures. En hij is niet de enige die sukkelt met zijn hamstrings. Nu, als Jo toch beslist om te stoppen, dan zal ik dat respecteren, maar hij zou niet de enige zijn die gebaat is bij wetenschappelijke inzichten.”

Cheetahs eindigen vierde

Ook de Belgian Cheetahs kregen dit jaar hun portie ellende te verteren. Cynthia Bolingo was na het BK indoor vier maanden buiten strijd en raakte maar op de valreep toch in München, Paulien Couckuyt sukkelde in het voorjaar met de rug, Hanne Claes met de achillespees... verre van ideaal. Toch kwalificeerden de Cheetahs zich in Eugene voor de finale van het WK, waar ze zesde werden in 3:26.29.

Op het EK wilden ze, vier jaar na hun vierde plek op het EK in Berlijn en vijf jaar na hun oprichting, eindelijk op het podium staan. Bolingo, Claes, Helena Ponette - met een fenomenale ronde: alleen Femke Bol en de Poolse vice-Europees 400m kampioene Natalia Kaczmarek lieten een snellere split noteren - en Camille Laus snelden naar een nieuw Belgisch record van 3:22.12, meer dan een seconde sneller dan de 3:23.96 waarmee ze in Tokio zevende werden.

Laus begon als slotloper op de eerste plaats, maar kon de leiding niet vasthouden. Beeld Photo News
Laus begon als slotloper op de eerste plaats, maar kon de leiding niet vasthouden.Beeld Photo News

“Onvoorstelbaar dat die tijd niet volstond voor een medaille”, zuchtte Carole Bam gisteren. “In Rio won je daar brons mee, net als op het WK vorige maand. Vierde is echt de meest ondankbare plek die er is. Want met een medaille om je hals op het podium staan, dat is wat de sport zo mooi maakt, dat is de bekroning van al je harde werk. Het betekent dat we er nu nog harder tegenaan moeten gaan. Het potentieel is er maar dan moeten alle persoonlijke coaches zich daar bewust van zijn en bereid zijn om samen, met Parijs 2024 als gemeenschappelijk doel, ervoor te gaan.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234