Woensdag 16/06/2021

NieuwsGiro d'Italia

Tim Merlier wint Giro-etappe bij debuut: ‘Wouter Weylandt sprintte met me mee’

Tim Merlier maakt met zijn handen een W, als eerbetoon aan Wouter Weylandt. Hij won de sprint in Novara voor onder anderen Nizzolo (r.) en Groenewegen. Beeld REUTERS
Tim Merlier maakt met zijn handen een W, als eerbetoon aan Wouter Weylandt. Hij won de sprint in Novara voor onder anderen Nizzolo (r.) en Groenewegen.Beeld REUTERS

Jazeker, er rijden nog andere Belgen dan Remco Evenepoel mee in de Giro. Tim Merlier won op indrukwekkende wijze de eerste massasprint. Zijn zegegebaar was een eerbetoon aan Wouter Weylandt, die exact tien jaar geleden het leven liet in Italië.

Tim Merlier doet niet aan hysterie en hoogdraverij. Hij zat erbij alsof hij net Le Samyn of de GP Monseré had gewonnen. Maar vergis je niet in de 28-jarige West-Vlaming. Ze zijn er wel, de emoties die hij doorgaans netjes de baas blijft. In Novara, waar hij een eerste van een handvol sprintkansen aangeboden kreeg, liepen ze zelfs heel hoog op. Geen oerschreeuw, geen wild armengezwaai, maar een mooie, attente ‘W’, gevormd met beide handen.

“Ik zat er al heel lang mee in mijn hoofd”, gaf hij toe. Merlier kon zijn moment niet beter hebben uitgekozen. Maandag 9 mei 2011 was de dag dat Wouter Weylandt verongelukte in de afzink van de Passo del Bocco. “Ik kende hem van het Scheldepeloton. Niet persoonlijk, maar we trainden wel samen. Als jong ventje keek ik toen naar hem op. In mij groeide een sprinter, Wouter was het al, dus werd hij een idool. Blij dat ik dit op deze symbolische dag voor hem kon doen. Ik denk dat hij me misschien wel heeft gesteund hierboven. Wouter sprintte met me mee.”

Van Weylandt was het ook geleden dat een Belg nog een massasprint won in de Giro. Helemaal prestigieus werd het bij de bedenking dat de laatste succesvolle landgenoot in Novara de naam Eddy Merckx (1968) droeg. En ja hoor, het deed Merlier zowaar ontdooien. “Ik word er een beetje emotioneel van. Het maakt me supertrots.”

Trots mocht hij ook zijn op de manier waarop hij Nizzolo, Viviani, Groenewegen en Sagan het nakijken gaf. Ewan werd pas tiende. Merlier ging van ver aan, op 250 meter van de finish al, wat hij toeschreef aan een uitstekende briefing en een hoge staat van frisheid dankzij zijn ijzersterke Alpecin-Fenix-ploeg. “In de laatste twintig kilometer hield die me constant goed gepositioneerd. Dat deed me heel veel energie sparen. Alexander Krieger lanceerde me vervolgens perfect. Op de laatste rotonde liet een renner van UAE een gaatje, waardoor ik plots vol aan de bak moest. Op zich niet slecht, zo kwam ik op snelheid. ‘Je ziet de aankomst pas in de laatste honderd meter opdoemen’, was ik ook goed gebriefd. Oké, begreep ik. Ik moet niet te lang wachten en op de verrassing spelen.”

De Giro is Wouter Weylandt niet vergeten. De organisatie pakt voor de start in Stupinigi uit met een sereen eerbetoon aan de overleden renner. Beeld Photo News
De Giro is Wouter Weylandt niet vergeten. De organisatie pakt voor de start in Stupinigi uit met een sereen eerbetoon aan de overleden renner.Beeld Photo News

Dat Elia Viviani hem vooraf, naast Caleb Ewan en Peter Sagan, als derde grote spurtconcurrent in deze Giro had getipt, gooide een Italiaanse journalist Merlier voor de voeten. “Echt? Ik wist niet dat Viviani me zo goed kende. Heel tof van hem. Ik reed al wel meerdere sterke sprints in mijn leven, maar dit is met voorsprong mijn mooiste zege tot dusver. Spreek gerust over een volgende stap in mijn ontwikkelingsproces. Winnen in een grote ronde, mijn allereerste ooit dan nog, dat is iets groots. Bovendien draag ik nu de paarse puntentrui. Het voelt allemaal een beetje raar aan, maar ik ben er dolgelukkig mee. Wat denk je? Ze zullen me nu allemaal wel kennen, zeker?”

Meer dan Van der Poel

Alpecin-Fenix doet waar veel WorldTour-ploegen enkel van kunnen dromen. “We hebben met onze ploeg nog nooit een etappe in een grote ronde verloren, behalve de tijdrit van zaterdag", zei ploegleider Michel Cornelisse met een dikke knipoog. “Ik ben normaal niet van het dronken worden, maar dit keer ga ik mee bier drinken.”

Mathieu van der Poel en de rest, zo kon Alpecin-Fenix vorig jaar worden samengevat. Daar was weinig mis mee. Van der Poel is zo goed, op zo veel domeinen, dat een procontinentale ploeg daar al een heel eind mee komt. De Europe Tour winnen in 2020, bijvoorbeeld, waardoor Alpecin-Fenix automatisch mag deelnemen aan alle grote koersen.

Daar hoorde ook een kwaliteitsinjectie bij. Van der Poel is nog steeds de leider, maar rondom hem rijden er dit jaar een pak meer renners die het verschil kunnen maken. Jasper Philipsen blijft een groot talent. Xandro Meurisse en Silvan Dillier zijn veelzijdig. Maar de renner die op dit moment het hoogste rendement haalt naast Van der Poel zat al in de stal van de gebroeders Roodhooft: Tim Merlier.

“Wij hebben heel veel vertrouwen in Tim”, zei Cornelisse. “Maar de eerste rit is vaak de moeilijkste omdat dan iedereen mee wil doen. Tim is een faire sprinter, dus hij laat zich soms iets te snel wegzetten uit een goede positie. Maar de ploeg deed geweldig werk. Hij zat ideaal geplaatst. Dan is hij een van de snelsten van de wereld.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234