Dinsdag 16/08/2022

PostuumMino Raiola

Spelersmakelaar Mino Raiola is niet meer: hij onderhandelde hard en had gevoel voor rechtvaardigheid

Mino Raiola in 2010 in Barcelona. Beeld AP
Mino Raiola in 2010 in Barcelona.Beeld AP

Met Carmine ‘Mino’ Raiola (54) stierf een van de grootste voetbalmakelaars uit het circuit, de zaakwaarnemer van onder andere Zlatan Ibrahimovic, Paul Pogba en Romelu Lukaku. Al verbrak onze landgenoot enkele jaren geleden alle banden met de Italiaanse Nederlander.

Willem Vissers

“Mino regelt alles”, zei voormalig prof Mark van Bommel eens in een reportage van de Nederlandse krant de Volkskrant over de laatste dag van de transfermarkt. “Je hoeft het maar te vragen en hij regelt het. En met alles bedoel ik ook alles.” Raiola was een keiharde onderhandelaar die aardig was voor zijn spelers, die meestal tot de absolute top behoorden, of nog behoren. Een greep: Haaland, De Ligt, Pogba, Donnarumma, Verratti, De Vrij, Lozano, Dumfries, Ibrahimovic en Lukaku.

Zaterdag werd bekend dat Raiola is overleden, nadat hij maanden geleden al in het ziekenhuis van Milaan was opgenomen, volgens hemzelf voor routinematige controles. Donderdag al meldde hij kwaad dat hij voor de tweede keer in vier maanden dood was verklaard.

Het voetbal maakte Mino Raiola schatrijk en dat leverde hem, naast waardering voor zijn handelsgeest, ook karrenvrachten kritiek op. Miljoenen verdienen aan één transfer, waar ging dat over? Bijna vijftig miljoen aan de overgang van Paul Pogba van Juventus naar Manchester United. Hij maakte de voetballers en de zaakwaarnemers veel te machtig ten opzichte van de clubs, zo luidde de kritiek. Hij onttrok daarmee miljoenen aan het voetbal. Raiola legde dergelijke kritiek altijd simpel terzijde. Zo was de markt, zo wilden de clubs het. Zij betaalden al die bedragen. En tegenover die ene grote transfer staan talloze kleine verhuizingen.

Raiola had trouwens ook een andere kant, waarin hij toonde dat spelers juist te weinig macht hebben. Een jaar geleden stuurde hij een bericht naar ondergetekende: “We spelen niet meer tegen Rusland, ook niet in de Champions League, totdat daar de mensenrechten op peil zijn.” Wat hij werkelijk wilde zeggen: “Spelers hebben geen enkele stem over waar een WK wordt gespeeld, maar ze krijgen wel telkens de vraag om een statement te maken. Waar is de Fifa nu?”

Hekel aan de Fifa

Raiola had een hekel aan de Fifa. Hij wilde zelfs helemaal af van de Fifa, die hij een ‘criminele organisatie’ noemde. Hij wilde dat een professionele bond het voetbal regelde, min of meer synoniem aan de NBA in het Amerikaanse basketbal. Geen corruptie, geen gedoe. Even overwoog hij zelfs zich kandidaat te stellen voor het voorzitterschap van de wereldbond, om zo van binnenuit een totale hervorming door te voeren, maar dan had hij zijn spelers in de steek moeten laten. En zijn spelers, daarvoor deed hij alles.

Hij vroeg geen spelers om zijn cliënt te worden. Ze kwamen vanzelf bij hem. Voetballers spreken geregeld met elkaar over hun zaakwaarnemers. Raiola was niet goed voor iedereen, want sommigen vertrokken ook weer bij hem omdat ze een andere aanpak wilden. “Ik ben nooit tevreden”, zei hij eens in een interview. “Als ik wegloop en ze hebben ja gezegd, denk ik toch even: ze hebben wel heel makkelijk ja gezegd.”

Het is gebeurd dat club en speler tevreden waren over een aanbieding, maar dat Raiola het anders wilde. Dan ging het niet door. Het is gebeurd dat hij, altijd sjofel gekleed in een t-shirt en een jeans, directeurs of zelfs premier Berlusconi van Italië doodleuk liet wachten. Ze haatten hem soms, maar even later hielden ze weer van hem, want ze hadden hem ook nodig. Hij had de lijntjes, hij had de spelers.

Hij was ook meer dan een makelaar van transfers. Hij dacht na over het beleid van clubs. Zo adviseerde hij Zlatan Ibrahimovic eens te vertrekken bij AC Milan, in diens eerste periode in Lombardije, omdat de club hem niet meer kon betalen. Intussen had hij al geregeld dat de Zweed terecht kon bij Paris Saint-Germain, dat aan een nieuw project begon met oneindig veel geld uit Qatar.

Raiola, geboren in de buurt van Napels, verhuisde als baby naar Nederland, waar zijn ouders een Italiaans restaurant in Haarlem begonnen. Raiola werkte daar, vooral als gastheer, en leerde over het voetbal als het bestuur van profclub Haarlem vergaderde. Later noemden ze hem vaak ‘pizzabakker’. Dat vond hij denigrerend. “Alsof een pizzabakker niets kan bereiken in de voetbalwereld.” Bovendien bakte hij geen pizza’s. In de woning van zijn ouders in het centrum van Haarlem stonden de films van The Godfather prominent in de kast.

Hij vond al gauw dat ze meer risico dienden te nemen bij Haarlem. Hij ging het anders doen. Eerst in dienst bij makelaar Rob Jansen, met wie hij later in onmin raakte, later voor zichzelf. Bryan Roy naar Foggia brengen was een van de eerste transfers waarin hij een deel had, mede omdat hij Italiaan was. Pavel Nedved was zijn eerste grote klant. Zo ging het verder, met steeds grotere spelers. In de biografie Ik Zlatan, van Zlatan Ibrahimovic, ontfermt hij zich over de Zweede spits, die eenzaam is op zijn appartement in Diemen, nadat hij als tiener naar Ajax is gekomen.

Raiola is streng en rechtvaardig. Eerst die Porsche weg. Eerst goals maken, dan geld uitgeven. Zlatan en Raiola werden onafscheidelijk. In zijn onlangs verschenen boek Adrenaline noemt Zlatan hem een vader, zijn beste vriend.

Raiola in 2019 in Turijn. Beeld ANP / EPA
Raiola in 2019 in Turijn.Beeld ANP / EPA
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234