Dinsdag 06/12/2022

InterviewJulie De Wilde

Revelatie De Wilde: ‘Eigenlijk ben je tijdens de Tour de hele dag aan het eten’

Julie De Wilde in Laarne. Beeld Joel Hoylaerts / Photonews
Julie De Wilde in Laarne.Beeld Joel Hoylaerts / Photonews

Ze wordt plots herkend bij de bakker en wielertoeristen roepen haar na op de fiets. Sinds haar witte trui in de Tour de France Femmes rijdt Julie De Wilde niet langer anoniem door het land. ‘Maar ik heb nog niets bewezen.’

BCL

“Ik kijk uit naar de rustdag”, grapte Julie De Wilde (19) halfweg de Tour de France Femmes voor de camera. Tot groot jolijt van haar Plantur-Pura-collega’s, want er was uiteraard geen rustdag in die allereerste, acht dagen durende ronde. Een weddenschap op de ploegbus, zo bleek. “Ze dagen mij altijd uit en ik wil me dan niet laten doen natuurlijk. Als allerjongste van de hoop kan ik me wel een mopje permitteren.”

De Wilde fietste door Frankrijk alsof ze op scoutskamp was: ongedwongen, spontaan en met heel veel goesting. Maar tussen start en aankomst was het bittere ernst. “Ik weet wanneer het tijd is om onnozel te doen en wanneer het tijd is om te stoppen.” Het piepkuiken van het peloton blikt terug op haar bijzonder knappe Tour.

Plots kent iedereen jou wel. Hoeveel volgers op Instagram heb je erbij gekregen?

“Ik had er een vierduizendtal, nu meer dan zevenduizend. Maandag, de dag nadat ik was thuisgekomen van de Tour, ging ik met mijn fiets om brood en stonden de mensen naar mij te kijken. Iedereen spreekt me erover aan. En toen ik een uurtje alleen ging losrijden, riep een groep senioren in fluohesje in koor mijn naam. Ik vind dat wel leuk.”

Voor de Tour keek iedereen naar Lotte Kopecky, nu zijn de ogen ook op jou gericht.

“Als het goed gaat, zijn de mensen altijd positief. In België worden Shari Bossuyt en ik altijd als ‘de toekomst’ omschreven, maar ik moet toch niet hoog van de toren blazen nu? Ik heb nog niets bewezen.”

Je hebt wel drie dagen in het wit gereden in de grootste koers die het vrouwenwielrennen tot dusver kent.

“Dat is mooi, daar had ik vooraf voor getekend. Maar ik heb nog niets gewonnen. Morgen is er weer koers en als ik daar slecht rijd, is dat wit even snel vergeten. Ik heb voorlopig enkel nog maar wedstrijden gereden waar al die goede rensters aan de start staan, 1.1-koersen en WorldTour. Bij de vrouwen zijn er geen aparte U23-wedstrijden, het gaat van de junioren meteen over naar de profs. Het plan was wel om van die kleinere 1.2-wedstrijden te doen, maar toen viel ik in Parijs-Roubaix (De Wilde brak haar halswervel op twee plaatsen, BCL) en kwam ik weken niet aan koersen toe. Het is wel de bedoeling om dat nu te gaan doen. Ik zou graag eens meedoen en overschot hebben.”

Over de niveauverschillen tussen de vrouwen in het peloton is heel wat geschreven. Wat heb jij allemaal geleerd tijdens de Tour?

“Ik had nog nooit acht dagen na elkaar gekoerst en ook nog nooit langer dan 160 kilometer. Op vlak van voeding ben ik bijvoorbeeld veel te weten gekomen. Elke dag at ik voor de koers een bakje rijst. Onderweg had ik gelletjes en koeken, maar je moet weten: op dag één zijn er drie smaakjes en op dag acht zijn dat nog altijd dezelfde smaakjes. Ik had er echt moeite mee. Eigenlijk ben je de hele dag aan het eten: na het opstaan, voor de koers, tijdens en na de wedstrijd, na de massage, pff.”

De Wilde passeert de Eiffeltoren in Parijs voor de start van de eerste etappe. Beeld AFP
De Wilde passeert de Eiffeltoren in Parijs voor de start van de eerste etappe.Beeld AFP

Heb je koerstactisch stappen gezet?

“Ik heb veel tips gekregen van ploegleider Michel Cornelisse, die ook met de mannen in de Tour meeging. Op de Champs-Elysées verloor ik mijn sprinttrein en was ik veel te braaf. Op de beelden zie je dat ook: ik laat Kopecky mooi door. En dus kreeg ik de opdracht om op dag twee niet meer zo braaf te zijn. Dat heeft geloond, want in de pelotonsprint werd ik tweede na Lorena Wiebes.”

Wat vond jij van al die aandacht tijdens de Tour de France Femmes?

“Ik had wel gedacht dat het meer dan normaal zou zijn, maar elke morgen en elke avond interviews geven ben ik toch niet gewoon. Anderzijds, mocht ik daar niet mee om kunnen, dan had ik beter voor pingpong gekozen in de plaats van voor vrouwenwielrennen, dat serieus in de lift zit. Ik had trouwens niet verwacht dat er zoveel Belgen zouden zijn. Ik heb heel vaak mijn naam gehoord.”

Hoe ben jij eigenlijk in het wielrennen terechtgekomen? Want je was een goede voetbalster.

“Ik voetbalde omdat mijn broer Gilles (ondertussen prof bij Sport Vlaanderen-Baloise, BCL) dat deed. Van mijn zesde tot mijn zestiende heb ik bij de jongens van KVV Laarne-Kalken gespeeld. Ik heb weleens een aanbod gekregen van AA Gent en van Zulte Waregem, maar dat was te ver rijden en moeilijk te combineren met school. Op een gegeven moment ruilde mijn broer het voetbal in voor de koers en ik vond dat wel wijs.”

En ondertussen rijd je op de weg, op de baan én in het veld.

“Ik weet dat ik op de weg beter ben, maar ik maak me nog graag eens vuil. Als kind al speelde ik graag in de modder, bij mijn grootouders op de bloemisterij, en dat doe ik nog altijd graag. Het zorgt er niet alleen voor dat ik in de winter niet doelloos rondfiets, ik geloof ook dat ik er mijn stuurvaardigheid en explosiviteit mee aanscherp.”

Maar je toekomst ligt op de weg, toch?

“Ja, dat wel. Tenzij ik deze winter plots prijzen begin te rijden in de cross. (lacht) Neen, ik wil eerst mijn diploma communicatiewetenschappen halen. Dat vind ik wel echt nodig, want ik ga nooit kunnen blijven teren op de koers.”

Hoeveel heb je aan je witte trui overgehouden?

“Ik heb op het internet gelezen dat we met de ploeg 2.600 euro hebben verdiend. Te delen door zes is dat 433,33 euro. Een dag in het wit levert dus niet zoveel op. Ik vind dat niet erg, maar je mag vooral niet vergelijken. Als ik soms hoor wat ze bij mijn broer krijgen, of in het voetbal.”

Volgend jaar trekt Flanders Classics het prijzengeld alvast gelijk. Waar zie jij jezelf over vijf jaar?

“Dan zou ik toch graag af en toe een grote koers winnen. De Ronde van Vlaanderen, bijvoorbeeld. Als Belg is dat iets speciaals.”

Liever de Ronde dan de gele trui?

“Een dagje in het geel is altijd mooi, maar doe toch maar de Ronde van Vlaanderen.”

"We hebben met de ploeg 2.600 euro verdiend in de Tour. Te delen door zes is dat 433,33 euro."Beeld Joel Hoylaerts / Photonews

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234