Zondag 22/09/2019

Wielrennen

Remco Evenepoel: ‘Een frietje steken is voor donderdag, na het EK’

Remco Evenepoel pikt op zondag nog een dernyrace mee in Putte. Beeld Photo News

Van de hemel in San Sebastián naar Putte: het is voor Remco Evenepoel slechts een kleine sprong. ‘Volgens mij is dit een droom’, zegt hij na zijn wonderweekend.

Het beeld bij uitstek om in te kaderen? Moeilijk kiezen uit het beschikbare materiaal. Is het de jump naar de ontsnapte Toms Skujins toe, op twintig kilometer van de finish? Daarmee zet Remco Evenepoel (19) zaterdag rond de klok van vijf zijn indrukwekkende zegetocht in, kort nadat hij op de Mendizorrotz zowaar heel even is gelost.

"Kettingproblemen deden me enkele posities verliezen en op den duur ook voeling met de staart van de groep", verklaart hij. “Op de klim scheurde het en ben ik wat tussendoor kunnen fietsen. Mét risico. Ik heb een paar keer de stouterik moeten uithangen, hier en daar een elleboog uitgedeeld. Maar ja, dat hoort erbij. In de afdaling ging ik extreem hard en zo keerde ik nel terug voorin." 

Met Skujins anticipeert hij vervolgens op de loodzware laatste hindernis, de Murgil Tontorra (gemiddeld 10 procent, pieken tot 20). Zo zet hij, na de opgave van ploegmaat Julian Alaphilippe, ook schaduwkopman Enric Mas in een zetel. De sterke blokken van Movistar en Astana spartelen achter hem aan. "We liepen snel uit. Toen we aan de voet van de klim een behoorlijke voorsprong hadden, ben ik blijven doorgaan terwijl Mas alle tegenaanvallen counterde.”

Die laatste rechte lijn misschien, het moment waarop Evenepoel zichzelf realiseert dat hij iets onwaarschijnlijks aan het verwezenlijken is? Winst bij zijn grote klassieke debuut in de UCI WorldTour. Derde Belg op de erelijst van de Clásica, na Claude Criquielion (1983) en Philippe Gilbert (2011) en dat na amper 19 jaar en 190 dagen in dit leven. 

Remco Evenepoel legt het vingertje op de mond na aankomst in San Sebastián. Beeld Photo News

Evenepoel grijpt zichzelf herhaaldelijk naar het hoofd, vol ongeloof, strekt de armen, drukt de wijsvinger op de lippen en zet het na zijn aankomst op een onbedaarlijk snikken. "Eigenlijk kreeg ik de laatste twee kilometer al tranen in de ogen. Ik moest me echt inhouden", vertelt hij achteraf. 

Dat vingertje lichten we graag even toe. Het verhaal over de liefdesbreuk en de nakende uittocht naar Monaco – al laat Evenepoel ook de naam Andorra vallen – weekte heftige emoties los bij het grote publiek. Steunbetuigingen, zeer zeker, maar ook meedogenloze kritiek. De renner zelf begreep alle heisa niet zo goed en bleef focussen op zijn sportieve doel. 

"Ik putte er geen extra kracht uit, neen. Ik was meer dan gemotiveerd genoeg. Al had ik tegen kamergenoot Tim Declercq wel gezegd: 'Als ik win, dan leg ik mijn vinger op mijn mond.’ Om aan te geven: het doet me niets."

Of toch maar de podiumceremonie? Evenepoel, breedlachend tussen Greg Van Avermaet en Marc Hirschi in, met een txapela (typische Baskische baret) op het hoofd. "Ik heb er eigenlijk geen woorden voor. Het zal enkele dagen duren om dit te laten bezinken. Overdonderd door emoties ben ik, echt niet normaal. Ik was zonder hoge verwachtingen naar hier gekomen en zou puur in dienst rijden van Alaphilippe, ook al droomde ik er wel van om deze koers ooit in mijn carrière eens te kunnen winnen. En dan win ik ze al in mijn eerste profjaar. Dit kan gewoon niet.”

IJs met slagroom

Vierentwintig uur later. “En hier is hij, dames en heren, het fenomeen uit Schepdaal! Uw applaus voor… Remco Evenepoel!” Wat doet de winnaar van de Clásica San Sebastián the day after? Hij rijdt het na-Tourcriterium in Putte en maakt het volk nog zotter van hem dan het al was. "Het was niet zo eenvoudig om Evenepoel hier te krijgen", klinkt het vanuit organisatiehoek. "Uiteindelijk is het toch gelukt en daar zijn we heel dankbaar voor. Hij geeft onze koers een extra dimensie." 

Een uit de kluiten gewassen ijsje reikt ex-veldrijder Jan Verstraeten hem aan. Met slagroom. “Ha, sorbet! Goed voor de vertering. Dank u. Mijn lievelingskes zijn speculoos en stracciatella. Geen idee wat hier in zit. Hoe dan ook ga ik er na de tweede dernyreeks nog een halen.”

Evenepoel laat zich alle aandacht welgevallen. Hij signeert naar hartenlust, gaat mee op de foto en geniet er zichtbaar van. "Als het allemaal een beetje onder controle wordt gehouden, is dat oké voor mij. Dat is hier zeker het geval. De start van San Sebastián was veel hectischer. Daar waren Alaphilippe, Mas en ik precies een hoopje stront waar de vliegen op afkwamen. Ze moeten me niet aan de schouder trekken, want dan durf ik me weleens boos te maken. Maar anders: héél tof om te doen."

Putte komt buiten voor de komst van Evenepoel. Beeld Photo News

Veel geslapen heeft hij nochtans niet. "Het was een goede maar korte nacht. Na mijn vlucht vanuit Bilbao op Düsseldorf reed ik met ploegleider Wilfried Peeters nog even door naar zijn café in Mol, waar ik mijn ouders ontmoette. Van daaruit ging het naar mijn supporterslokaal in Schepdaal. Alcohol kwam er niet bij te pas, neen. Ik ben geheelonthouder. En een frietje steken is voor donderdag, na het EK tijdrijden. Eenmaal thuis heb ik nog wat spullen uitgeladen. Halfvier was het toen ik erin lag."

Moment waarop alles toch wel wat dieper tot Evenepoel begint door te dringen. "Het was zo'n beetje als met die dubbele WK-titel, vorig jaar in Innsbruck. Moeilijk voor jezelf om dat goed te vatten, omdat je met je job bezig bent natuurlijk. Je hebt objectieven, werkt daar naartoe en als je ze dan realiseert, is dat heel mooi. Achteraf lijkt het ook allemaal normaal, terwijl het helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Ik was vanmorgen veel te vroeg wakker en zat me, languit op mijn bed, nog af te vragen: wat is er nu in godsnaam allemaal gebeurd? Het zal wel dagen zeker, als ik de jongens van de ploeg terugzie? Zij zullen het wel reconstrueren en beschrijven." 

Beelden heeft hij zelf nog niet teruggezien, geeft Evenepoel nog mee. "Op een paar televisiefragmenten na. En dat filmpje van die Italiaanse commentatoren, natuurlijk. ‘Mamma Mia!’ Een uitgebreidere revisie is voor later. Goed zo, jongens? (grijnst) Want ik heb nog een minuut of vijf nodig voor dit ijsje is verorberd en de tweede dernymanche gaat zo meteen van start.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234