Dinsdag 29/11/2022

MuziekrecensieWorld Record

Neil Youngs ‘World Record’: naïef en nobel ★ ★ ★ ☆☆

Neil Young bruist op zijn 77ste nog steeds van de energie, net als zijn begeleidingsband Crazy Horse. Beeld Amy Harris/Invision/AP
Neil Young bruist op zijn 77ste nog steeds van de energie, net als zijn begeleidingsband Crazy Horse.Beeld Amy Harris/Invision/AP

Zelf zijn we hopeloos de tel kwijt, maar World Record zou weleens Neil Youngs 45ste studioalbum kunnen zijn. En meteen ook zijn vijftiende wapenfeit met zijn favoriete achtergronddravers van Crazy Horse.

Gunter Van Assche

Er worden andermaal goudaders aangeboord met deze samenwerking tussen Neil Young, Crazy Horse en producer Rick Rubin. Deze langspeler lijkt nochtans veeleer ingegeven door urgentie dan door gelaagde instrumentatie of gewiekste arrangementen. Op koortsachtige, soms zelfs naar existentiële wanhoop riekende wijze probeert Young je aan zijn kant te krijgen.

World Record zoekt aansluiting bij Barn (2021) met ecologische thema’s. Net als die voorganger verspilt Young amper tijd aan zorgvuldig weefwerk. De songs zijn van foefjes ontdaan, gitaren briesen en schuimbekken, bassen derailleren en zelfs tijdens de rustpunten op de plaat lijkt een rauwe energie-van-de-eerste-opname te primeren.

De stem van Ome Neil weifelt en wankelt al vanaf de ouverture ‘Love Earth’. Maar zijn woorden raken meestal doel. “Because the Earth has held me so/I never will let go”, klinkt het in de straathondenblues van ‘The World (Is in Trouble Now)’. Elders hoopt hij hardop: “We can bring the seasons back/Can you imagine that?” Dat hij een schijnbare ode aan de vervuilende ‘Chevrolet’ dertien minuten lang (briljant!) laat uitdijen, lijkt in dat opzicht een inconsistentie.

World Record is namelijk een nobele oproep tot protest en actie. Het kost geen moeite om de spot te drijven met de naïeve pleidooien van Young. Maar je wordt sowieso bij je nekvel en lurven gegrepen wanneer ‘Break the Chain’ een ruw duet uitspeelt tussen de feedback van Young en de slidegitaar van Nils Lofgren.

Zal World Record zo’n impact hebben als het iconische Harvest (1972), dat straks zijn jubileum viert? De kans zit er niet meteen in dat Youngs ecologische boodschap ingang vindt in elfendertig sponzige hersentjes van jonge fans. Maar wanneer de apocalyps ingezet wordt, kun je nog even je hart ophalen aan deze ongeslepen juweeltjes van jamsessies.

World Record is verschenen bij Warner.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234