Dinsdag 20/08/2019

Tour de France

Met kwijl uit de mond redt Alaphilippe geel

Julian Alaphilippe ziet af op de flanken van de Galibier, maar behoudt zijn leiderstrui. Beeld Photo News

208 kilometer, 3 Alpencols, ruim 4.000 hoogtemeters en nog is niet te zeggen wie zondag de Tour wint. Alaphilippe heeft het geel, Thomas liet zich zien, Bernal klom drie plekken. En Pinot? Niet super.

Het was elkaar beloeren. Het was wachten op de toch 23 kilometer lange klim naar de top van de Galibier, de imposante kale mastodont in de Alpen, waar dreigende donderwolken over de kam kropen. Het was ook doseren uit angst tegen een muur aan te lopen met het vooruitzicht dat er nog twee loodzware dagen in het drieluik van de waarheid aankomen. 

Het was dan toch maar versnellen op het laatste steile stuk, in de hoop alsnog de ontmanteling van de reserves bij de ander in te zetten. Met als nettoresultaat dat na de etappe met de meeste hoogtemeters in de Tour de France, ruim 4.000, de spanning voor een zinderende ontknoping in het slotweekend doodleuk overeind bleef.

Na 208 kilometer over achtereenvolgens de Col de Vars, de Col d'Izoard en de Col du Galibier behield Julian Alaphilippe nog maar eens de gele trui. Het kluitje belagers achter hem staat nu zelfs nog wat dichter op elkaar; tussen de nummers twee en vijf zitten slechts twintig seconden.

Egan Bernal (Ineos), in de witte trui als beste jongere, maakt de beste indruk op de Galibier. Beeld AP

Alleen Egan Bernal zag zijn aanvalsdrift beloond. Hij wipte over Steven Kruijswijk, de Fransman Thibaut Pinot (in de Pyreneeën nog de beste klimmer) en zowaar zijn kopman Geraint Thomas heen. De losbarstende regenbui vlak voor Valloire deed niets af aan zijn dadendrang.

De Colombiaan staat nu tweede, op 1:30 van het geel. Zijn onderneming oogde als de gisting van een rebellie binnen Ineos. Thomas viel op door achter zijn ploegmaat aan te gaan. Volgens de ploeg was het allemaal volgens plan, zij het dat de bedoelde poging tot aansluiting snel strandde.

Afdalingskunstenaar

Dat Alaphilippe zijn voorsprong vrijwel geheel in tact kon houden, dankte hij aan het parcoursprofiel, dat na het ronden van de Galibier negentien kilometer afliep naar Valloire. Daarvoor had hij voor de tweede keer in de Tour zijn tegenstanders moeten laten gaan, net als op Prat d'Albis in de Pyreneeën. Hij gaf zich niet zomaar gewonnen, het kwijl liep hem uit de mond, zijn tong raakte bijna de bovenbuis van zijn fiets.

Dankzij zijn onverschrokken afzinkkunst sloot hij snel weer aan bij de groep met onder anderen Thomas, Kruijswijk en Pinot. Alaphilippe rijdt geen voorbedachte vloeiende lijnen, hij is in staat misrekeningen te corrigeren. Dat hij soms akelig dicht de afgrond nadert, neemt hij op de koop toe.

Hij was blij met het resultaat. “Ik zat echt aan mijn limiet voor de top. Ik heb het even rustig aan gedaan en een gelletje genomen. Daarna heb ik vol gas gegeven en alle risico's genomen.” De eerder weggereden Bernal konden ze niet meer achterhalen.

Dat de druk intussen alleen maar toeneemt voor het behoud van het geel tot in Parijs, ziet Alaphilippe vooral als steun. “Ik zie het publiek, ik zie de media, ik zie de gekte. Ik weet wat er wordt verwacht. Het motiveert me. Ik geef niet op.”

Van zijn concurrenten in het klassement achter hem, was het Bernal die als eerste zijn kaarten op tafel gooide. Op twintig kilometer ging hij op de pedalen staan, nadat de Nederlanders Dylan van Baarle en Wout Poels enige tijd het tempo op de Galibier hadden bepaald, zonder dat ze daarmee de belangrijkste tegenstanders in moeilijkheden brachten. Maar op de versnelling van de Colombiaan stond geen maat.

Tactiek Ineos

Van onenigheid in de Ineos-gelederen zou geen sprake zijn. Na de finish zei Bernal dat het vooral de bedoeling was om tijd te winnen op Alaphilippe. Het was volgens hem Thomas die hem opdroeg weg te springen, waarna die zelf zou proberen de oversteek te maken. “We zijn een team en alles wat we doen is in opdracht van de leiding.”

Thomas zei dat het tempo niet hoog genoeg lag en de versnelling van Bernal was bedoeld om de wedstrijd op gang te brengen. Dat hij korte tijd daarna zelf ging, was slechts bedoeld als test. “Ik voelde me behoorlijk goed. We wisten dat deze dag niet veel verschil zou maken, maar deze etappe heeft iedereen wel wat vermoeider gemaakt.”

Geraint Thomas probeert naar zijn ploegmaat Bernal toe te rijden, maar faalt. Beeld BELGA

Steven Kruijswijk (Jumbo-Visma) was niet heel verrast door de acties van Ineos. “Thomas kan als geen ander één kilometer ontzettend hard rijden. Als ze dan met zijn tweeën samenkomen, zijn ze helemaal weg. Gelukkig viel hij stil.”

Zelf was Kruijswijk de etappe naar eigen zeggen behoorlijk goed doorgekomen, ook al voelde hij zich niet super. “Het was een slopende dag met drie lange cols.” Ook zijn belangrijkste assistent in de bergen, George Bennett, kreeg het voor de kiezen: hij kwam twee keer ten val. Volgens de ploeg staat hij vandaag gewoon weer aan de start.

Kruijswijk had het vooral zwaar in de laatste kilometer voor de Galibier-top. “Het ging hard, maar ik kon gelukkig mee. Daarna was het alle hens aan dek in de afdaling om te proberen de schade op Bernal te beperken. In de regen kon je ook niet te veel risico's meer nemen.”

Met zijn aanval droeg de Colombiaan eraan bij dat de escarabajos, de kevertjes uit de Andes, de wedstrijd in de Alpen kleurden. Winnaar van de rit was zijn landgenoot Nairo Quintana.

Alaphilippe weet dat hij de komende dagen nog zwaarder op de proef zal worden gesteld. Beide etappes eindigen bergop. Het wapen van de afdaling heeft hij niet meer. Toen hij dit kreeg voorgehouden, reageerde hij afgemeten: “Precies.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden