Vrijdag 07/10/2022

NieuwsWimbledon

Mertens-killer Jabeur schrijft nu al geschiedenis op Wimbledon

Ons Jabeur (WTA 2) wilde al op haar zesde Roland Garros winnen. 'Iedereen lachte daarmee. Maar goed dat ik naar niemand luisterde.' Beeld AFP
Ons Jabeur (WTA 2) wilde al op haar zesde Roland Garros winnen. 'Iedereen lachte daarmee. Maar goed dat ik naar niemand luisterde.'Beeld AFP

Hoe eindigt het sprookje van Ons Jabeur? Het verhaal is er een over hoop en ongeziene wilskracht. ‘Op mijn zesde wilde ik al Roland Garros winnen’, zegt Jabeur, de eerste Arabische en Afrikaanse grandslamfinaliste.

FDW

‘De verwijdering van angst’ is een van de betekenissen van haar Arabische naam. Absoluut van toepassing op huidig nummer twee van de wereld, Ons Jabeur. Het parcours dat de goedlachse en getalenteerde Tunesische heeft afgelegd, is bewonderenswaardig. Niet vergeten dat uit een regio met 420 miljoen inwoners nog maar een vijftal spelers (vooral uit Marokko) ooit de top 100 haalden in het tennis. Jabeur had wel het geluk dan een landgenote, Selima Sfar (in 2001 het nummer 75 van de wereld), haar het voorbeeld gaf. Maar uiteindelijk moest de vrouwelijke Roger Federer – Jabeur kreeg op haar twaalfde in haar thuisland die bijnaam vanwege haar handigheid – toch vooral zelf dat pad naar de top bewandelen.

Uitzonderlijk multi-talent

Jabeur werd op weg geholpen door haar mama Samira. Een tennisfanate die haar jongste van vier kinderen vanaf haar anderhalf jaar meesleurde naar de tennisbanen. Trainers hadden snel door dat Jabeur uitzonderlijk was. Niet alleen qua balgevoel en tennis maar ook qua mentaliteit. Ze liep achter elke bal aan, kwam op voor haar mening en had een uitgesproken doel. “Op mijn zesde wilde ik al Roland Garros winnen. Iedereen lachte daarmee. We hebben niet echt zo’n kampioenenmentaliteit in Tunesië. Maar goed dat ik naar niemand luisterde.”

Ons Jabeur (WTA 2) in actie op Wimbledon. Beeld Photo News
Ons Jabeur (WTA 2) in actie op Wimbledon.Beeld Photo News

Jabeur liet alleszins niets aan het toeval over. Op haar twaalfde verhuisde ze naar hoofdstad Tunis om daar tennis en studie te combineren aan het Lycée Sportif El Menzah. Op haar vijftiende werd het succes internationaler: Jabeur speelde de finale van het juniorentornooi op Roland Garros. Die verloor ze kansloos van Elina Svitolina. Een jaar later had ze haar revanche beet: opnieuw in Parijs pakte ze als eerste Arabische de juniorentitel op een grandslamtoernooi na winst tegen Monica Puig. Haar carrière was gelanceerd. Maar ook dan liep het niet altijd van een leien dakje. “Op mijn zeventiende had ik coaches die me probeerden te controleren en dingen lieten doen waar ik niet van hield”, zei Jabeur. “Ik bleef gewoon voortdoen tot ik niet meer kon. Ik heb uiteindelijk geleerd om neen te zeggen en mijn eigen beslissingen te nemen. Ik werkte misschien wel te hard en de resultaten kwamen niet waardoor ik ontgoocheld raakte. Ik had geen plezier op de baan.”

Puzzelstukjes vallen in elkaar

Met haar palmares bij de jeugd verwachtte iedereen dat Jabeur makkelijk de oversteek naar het proftennis zou maken. Maar haar tennis, persoonlijkheid en de vorming van haar omkadering had tijd nodig. In 2015 trouwde ze met Karim Kamoun, een Russisch-Tunesische ex-schermer die haar conditietrainer zou worden. Het eerste puzzelstukje was gelegd. Ze werkte ook met sportpsychologen waarbij de Française Melanie Maillard mee de successen van de laatste jaren hielp verwezenlijken. De eveneens Franse coach Bernard Perret polijstte haar tennis verder naar haar huidig niveau. “Hij moedigde mij aan om dropshots te slaan en verbeterde ze ook”, aldus Jabeur die sinds begin 2020 met de Tunesiër Issam Jellali aan de slag is. Twee jaar geleden werd ze, na haar kwartfinale op de Australian Open, de eerste Arabische vrouw in de top vijftig van de wereld. Haar droom werd stilaan realiteit.

2021 werd het doorbraakseizoen voor Jabeur met haar eerste WTA-titel op het gras van Birmingham en een debuut in de top tien van de wereld. Haar honger was evenwel nog niet gestild. Nadat Jabeur in de kwartfinale van Wimbledon geklopt werd door Aryna Sabalenka, zwoer ze: “Ik kom terug voor de titel.” Als ze het vandaag haalt van Elena Rybakina, wordt ze de eerste Arabische grandslamwinnares. Nu al heeft ze een hele natie, een heel werelddeel bekeerd. “Tennis is even populair als voetbal aan het worden in Tunesië”, lachte Jabeur. “Ik leef in een droom en wil alle jongens en meisjes van mijn land en continent inspireren.” En ze is goed op weg. Toen Tunesië vorig jaar door een turbulente politieke periode ging, gaf Jabeur haar landgenoten een reden om te glimlachen. Sindsdien gaat ze daar door het leven als de minister van geluk.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234