Maandag 21/06/2021

WedstrijdverslagTirreno-Adriatico

Mathieu van der Poel: ‘De laatste tien à vijftien kilometer waren hels’

Mathieu van der Poel is total loss na de finish in Castelfidardo. “Ik ben nog nooit zo diep geweest.” Beeld LaPresse
Mathieu van der Poel is total loss na de finish in Castelfidardo. “Ik ben nog nooit zo diep geweest.”Beeld LaPresse

Mathieu van der Poel heeft het koud en trekt dan maar op avontuur. Na een heroïsche solotocht van meer dan 50 kilometer blijft hij aan de streep in Castelfidardo nog net leider Tadej Pogacar voor. Voor Wout van Aert lijkt de eindzege in deze Tirreno-Adriatico buiten bereik.

Afgelopen vrijdag kwam Mathieu van der Poel (26) in Gualdo Tadino na een sprint heuvelop als eerste over de finish met de armen voor de borst gevouwen. Zo doe je dat, heren. Makkie.

Hoe anders is het beeld zondag. Hij passeert de streep in Castelfidardo uitgeput hangend op het stuur. Hij ziet nog kans om zijn fietscomputer uit te zetten en zijgt dan tegen het asfalt, happend naar adem. Het kermende gestel is volkomen leeg gewrongen.

Belangrijkste overeenkomst met vrijdag: weer een ritzege, de tweede in de Italiaanse etappekoers Tirreno-Adriatico. Kort achter hem wordt Tour de France-winnaar Tadej Pogacar tweede. De Nederlandse kampioen, nadat hij weer op wankele benen staat: “Ik ben nog nooit zo diep geweest als vandaag. Ik was gewoon dood.”

Nooit een saai moment met Van der Poel. Er kan andermaal een pagina worden toegevoegd aan het plakboek met heroïsche overwinningen. Er worden geregeld vraagtekens geplaatst bij zijn ontembare aanvalslust, die op het suïcidale af zou zijn. Hij zou te vroeg met zijn krachten smijten, hij moet slimmer rijden. De werkelijkheid is dat de strategie hem tot dusver meer zeges dan nederlagen heeft opgeleverd. Als veldrijder en mountainbiker in de buitencategorie is hij in staat uiterste krachtsinspanningen van één tot anderhalf uur te doorstaan.

Gelletje nemen

In regen en wind aan de Adriatische kust begint hij op 65 kilometer van de finish aan zijn avontuur, de eerste van een reeks versnellingen die het peloton al snel aan flarden scheurt. Dat hij zijn zinnen op deze dag heeft gezet, was al duidelijk. In de etappe van zaterdag, de enige zware bergrit, had hij opzichtig een snipperdag genomen en twintig minuten prijsgegeven op winnaar Pogacar. De rit naar Castelfidardo, de volgende dag, is bezaaid met steile, korte klimmen, oftewel een tappa dei muri. Dat is meer iets voor hem.

In eerste instantie hebben de renners met klassementsambities een antwoord. Pogacar is mee, Wout van Aert, Sergio Higuita, Mikel Landa. Ook oud-Tour-winnaar Egan Bernal roert zich. Op 51 kilometer van de meet gaat Van der Poel er weer vandoor, intussen een gelletje wegsmikkelend. De lessen van het WK in Yorkshire, waar hij in de slotfase in kansrijke positie wegviel door een hongerklop, lijken geleerd. Het is de opmaat voor een bloedstollende ontknoping.

Wout van Aert komt als derde binnen op 49 seconden. Beeld Photo News
Wout van Aert komt als derde binnen op 49 seconden.Beeld Photo News

Zelf geeft Van der Poel als belangrijkste reden voor zijn vroege aanval dat hij het koud had. “Ik hoopte het warm te krijgen door te gaan koersen.” Tactisch gezien is het ook niet verkeerd. De eerste initiatieven leiden ertoe dat alle favorieten snel alleen komen te zitten, met uitzondering van Pogacar, die Davide Formolo nog bij zich heeft. Zelf krijgt hij de ruimte, hij is geen gevaar voor het algemeen klassement. De voorsprong loopt uit tot drie minuten.

De nummers één en twee in de rangschikking letten vooral op elkaar. Pogacar had zaterdag op de Prati di Tivo zowel de ritzege als de leiding in het klassement gegrepen. Van Aert, debuterend als rondekopman voor Jumbo-Visma, staat ruim een halve minuut achter hem. Het tempo ligt hoog, de omstandigheden zijn zwaar, menigeen uit de top tien moet de rol lossen.

Voorsprong verdampt

Als de Sloveen zich met nog zeventien kilometer te gaan losmaakt van de Kempenzoon en, op zoek naar meer marge, de jacht op de koploper opent, ziet het er ineens slecht uit voor Van der Poel. Hoewel hij gels en repen naar binnen blijft werken en geregeld aan zijn bidon lurkt, verdampen de drie minuten verontrustend snel. “Ik liep helemaal leeg. De laatste tien à vijftien kilometer waren hels.”

Op 300 meter voor de finish kijkt hij twee keer om en ziet de Sloveen naderen. “Ik dacht dat hij me zou pakken.” Er blijven nog tien seconden over. Van Aert wordt op 49 seconden derde en blijft in het klassement tweede, nu op 1:15 van Pogacar.

Deze zondag ontbreekt bij Van der Poel de fut om een vuist in triomf te heffen, dat begrijpt iedereen. Maar het zegegebaar van vrijdag, de armen over elkaar, kwam Van der Poel op een reeks schimpscheuten te staan. Misplaatste arrogantie, reageerden sommige wielervolgers. Hij zou de winst te danken hebben aan Van Aert, die het gat op de ontsnapte Zdenek Stybar dichtreed. Dan past enige reserve.

De aangesprokene was zich van geen kwaad bewust. Hij had het gebaar overgenomen uit de MotoGP, waar coureurs ook zo hun overwinning vieren. Hij twijfelde achteraf wel of het een juiste keuze was, bekent hij, maar dat was vooral om esthetische redenen. “In de MotoGP ziet het er heel cool uit, maar ik weet niet of het dat ook op de fiets was.” In Castelfidardo oogde zijn winst allerminst cool. Manhaftig was het zeker, alweer.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234