Zaterdag 03/12/2022

InterviewKylian Mbappé

Kylian Mbappé: ‘Ik vind niet dat ik gewoon voetbal moet spelen. De wereld is veranderd’

Eerder dit jaar liet Mbappé weten dat hij tot en met 2025 in Parijs blijft. Of is dat maar schijn? Beeld Getty Images
Eerder dit jaar liet Mbappé weten dat hij tot en met 2025 in Parijs blijft. Of is dat maar schijn?Beeld Getty Images

Dromen van winst in de Champions League, de opvolging van Messi als beste speler ter wereld, en de lokroep van Real Madrid: in een zeldzaam interview laat Frans international Kylian Mbappé (23) in zijn kaarten kijken. ‘Ik wil helpen om racisme uit te roeien.’

Tariq Panja / NYT

Kylian Mbappé (23) zal uiteindelijk opdagen voor dit interview in een dikke slee met geblindeerde ramen, in het gezelschap van zijn moeder, twee pr-mensen, twee advocaten, een kleine reportageploeg, een stylist en een vriend wiens rol aanvankelijk niet zo duidelijk is. Zo verkiest een van de grootste sportsterren op aarde zich dezer dagen dus te verplaatsen. Kylian Mbappé komt niet gewoon door de deur binnengestapt. Hij arriveert.

Maar nog niet meteen.

Eerst komt een grote veiligheidsagent, die beleefd verzocht heeft – en het is duidelijk te nemen, niet te laten – eerst de ruimtes te controleren die zijn cliënt zal bezoeken, door dezelfde gangen te schrijden als Mbappé zal doen, zich te vergewissen van de snelste vluchtroutes “als ik mijn man met spoed moet ontzetten”. De veiligheidsagent zal een paar nachten eerder precies hetzelfde hebben gedaan in een restaurant in Manhattan waar Mbappé en zijn entourage wensten te dineren, en hij zal straks wellicht precies hetzelfde doen voor een evenement op Times Square voor Nike.

Pas wanneer de veiligheidsagent tevreden is, komt een telefoon boven en wordt iemand ­opgebeld. Pas dan mag de chauffeur Kylian ­Mbappé afzetten aan het gebouw van The New York Times in Manhattan.

Het gebeurde in de zomer waarin Mbappé, een van de beroemdste sporters ter wereld, ook een van de waardevolste werd. Het was het moment waarop een bovenmatig getalenteerde voetbalster de vruchten plukte van een ambi­tieus carrièreplan dat in gang werd gezet nog voor hij een adolescent was. Er ging een robbertje vechten aan vooraf tussen het nieuwe geld in zijn sport – het door Qatar gefinancierde Paris Saint-Germain – en de ultieme oude aristocraat, Real Madrid. Het resultaat was een contract dat hem in de komende drie jaar naar verluidt 250 miljoen euro zal opbrengen.

En het bezorgde Mbappé ook nieuwe macht bij zijn club, nieuwe middelen om zijn uitdijende zakenimperium uit te bouwen, en nieuw aanzien binnen én buiten het voetbal. Op een bepaald moment deze zomer werd de strijd om zijn handtekening zo hevig dat zelfs president Macron tussenbeide kwam om de balans te doen kantelen naar PSG, en de Franse natie.

BIO

geboren op 20 december 1998 in Bondy, een voorstad van Parijs • Frans voetballer van Kameroens-­Algerijnse origine • ging in 2015 voetballen voor AS Monaco en werd de jongste voet­baller ooit die debuteerde in een Franse A-ploeg • werd in 2017 uitgeleend aan en daarna voor 180 miljoen euro overgekocht door Paris St-­Germain • werd in 2018 wereldkampioen met het Franse nationale elftal • 5x Franse titel, 3x Franse beker, 27 inter­land­goals

In de komende maanden zal het prestige van Mbappé naar alle waarschijnlijkheid nog wat groeien. Hij is de blikvanger en primus inter pares van een sterrenteam met onder anderen de Braziliaan Neymar en de Argentijn Lionel Messi dat eindelijk eens de Champions League wil winnen. In november reist Mbappé naar Qatar, waar hij met de Franse nationale ploeg zal proberen het eerste team na het ­Brazilië van Pelé te worden om de wereld­beker twee keer na elkaar te winnen.

Maar hij is bereid eerst nog een interview te geven. En hij heeft nogal wat om over te praten.

Het was een van die typische taken die leerkrachten aan hun leerlingen geven: sta eens stil bij wie je bent en wat je wilt worden. In mei 2014 kregen de 15-jarige Kylian Mbappé en zijn klasgenoten aan de school van de Franse voetbalclub AS Monaco de opdracht een magazinecover met een beeld van zichzelf te ontwerpen.

Mbappé had al meteen een idee. Hij zou zich, anders dan een paar van zijn vrienden, niet ­baseren op Paris Match of GQ of de Franse ­Vogue, maar zou het nieuwsmagazine Time als vertrekpunt nemen. Als visuele focus opteerde Mbappé voor een beeld van zichzelf gezeten op een stoel, met het hoofd ietwat opzij gekanteld en zijn handen samengevouwen onder zijn kin. Eronder, in vette witte letters, de kop ‘El ­maestro’. De meester.

Kleinere koppen in kapitalen bovenaan noemden hem de beste jonge speler ter wereld, een prioriteit voor de Franse bondscoach en de toekomst van het voetbal volgens Mourinho.

Als fantasietrip van een kind had de magazinecover moeilijk visionairder kunnen ogen. Vier jaar nadat hij zijn taak had ingediend, stond Mbappé op de cover van de echte Time. En ook de koppen bleken profetisch. Op zijn 18de had Mbappé Frankrijk al naar de wereldtitel geleid – hij was de eerste tiener sinds Pelé die in de ­finale scoorde. Hij werd redelijk algemeen beschouwd als de beste jonge speler ter wereld. En hij stond volgens zowat iedereen voor de toekomst van het voetbal.

“Waanzinnig”, zegt Mbappé als we hem bij de start van het interview de magazinecover voorleggen. Het is een woord dat hij wel vaker hanteert om zijn levenspad te omschrijven. “Want als je 15 bent, heb je ambitie”, zegt hij. “Elk kind heeft die ambitie. Maar als dat dan uitkomt, amper een paar jaar later, is dat waanzinnig.”

Voor Mbappé is het allesbehalve waanzinnig, al het gedoe, alle onderdelen van het rondreizende circus, alle vergaderingen met modemerken en uitgeverijen en mediabonzen. Het maakt gewoon deel uit van een leven op hoge snelheid.

Voor dat leven is hij ook klaargestoomd sinds hij de eerste sprankels van zijn buitengewone aanleg liet zien in Bondy, dat deel uitmaakt van een netwerk van voorsteden van Parijs dat zich erop kan laten voorstaan de grootste kweek­vijver van voetbaltalent ter wereld te zijn. Het is de reden waarom hij als tiener zoveel talen leerde spreken: om klaar te zijn om te gedijen op de plekken waar hij naartoe wilde gaan. Het is de reden waarom hij en zijn familie kozen voor AS Monaco in de Franse competitie om zijn talent te doen ontbolsteren, in plaats van een van de vele grotere, rijkere, meer gerenommeerde clubs die achter hem aan zaten.

Maar ook in die omgeving was Mbappé altijd wat anders dan de andere beloftes in zijn klas, zeggen zijn leerkrachten van toen: intelligent en evenwichtig, gezegend met een mate van zelfvertrouwen en maturiteit die hem onderscheidde van zijn peers. “Het leek voor ons alsof hij dit al tien jaar deed”, zegt een leerkracht als hij kijkt naar een interview met de 16-jarige Mbappé, voor een ander schoolproject.

Kylian Mbappé: een ster nog voor hij 14 was, fulltime prof op zijn 16de, nationaal erfgoed op zijn 23ste. Beeld NYT
Kylian Mbappé: een ster nog voor hij 14 was, fulltime prof op zijn 16de, nationaal erfgoed op zijn 23ste.Beeld NYT

De opkomst

Lang voor zijn professionele carrière begon, had Mbappé al bewonderende blikken geoogst van veel verder dan de Parijse banlieues. Op zijn 14de werd hij uitgenodigd door Real Madrid, waar zijn helden speelden, om een weekje bij hen in Spanje te komen trainen. Het was Real verboden een zo jonge buitenlandse speler een contract aan te bieden, maar de club maakte hem uitgebreid het hof, door hem voor te stellen aan de sterren van het eerste elftal en hem naar het trainingscomplex te rijden in een sportauto, met aan het stuur Real Madrid-legende Zinédine Zidane.

De eerste ingrijpende beslissing – tekenen voor Monaco, een ploeg met een rijke geschiedenis als het erom ging begaafde jonge spelers aan de oppervlakte te brengen en te lanceren – bleek een schot in de roos. Mbappé maakte er op zijn 16de zijn debuut, speelde een belangrijke rol bij de onwaarschijnlijke plaatsing voor de halve finale van de Champions League twee jaar later, en trok vervolgens naar PSG voor het op een na hoogste bedrag (180 miljoen euro) ooit betaald voor een voetballer (Neymar staat bovenaan op de lijst van duurste transfers met 222 miljoen euro).

Net zoals Mbappés leerkrachten herinnert Unai Emery, de coach bij wie de jonge voetballer terechtkwam in Parijs, zich hoe hij onder de indruk was van diens zelfverzekerdheid. Emery en Mbappé hadden elkaar in Parijs gezien voor de tiener ermee instemde terug te keren naar de hoofdstad, en Mbappé had hem toen zijn eisen voorgelegd. Die gingen niet over geld.

Mbappé vertelde de Spaanse coach dat hij geen rekening mocht houden met het feit dat hij nog maar 18 was en dat hij hem moest behandelen als een ervaren prof. Emery moest beloven dat hij Mbappé niet uit de ploeg zou zetten als hij eens een keertje slecht presteerde; hij moest hem op het veld laten staan en mocht hem alleen naar de bank verbannen als de slechte prestaties aanhielden. Emery ging akkoord, maar dat had eigenlijk geen belang: Mbappé, zegt Emery lachend, speelde bijna nooit slecht.

Wat Emery destijds vooral opviel, was het gevoel dat de toekomst van Mbappé iets onontkoombaars had, dat de twijfels die de progressie van andere beloftes soms afblokken op de een of andere manier niet op hem van toepassing waren bij zijn ontwikkeling.

“Hij had een plan voor zijn carrière opgesteld”, zei Emery in 2017 tijdens een gesprek. “‘Ik ga voor vijf jaar bij PSG tekenen, en dan ga ik beslissen over de volgende stappen.’” Alles wat hij maar wilde, zo leek het wel, lag voor het grijpen. “Eerlijk gezegd heb ik nooit grenzen aan mijn ambities gesteld”, zegt Mbappé. “Ik vind namelijk dat je jezelf niet mag begrenzen.”

Dezelfde ambitie – geholpen door zijn geloofwaardigheid als wereldbekerwinnaar en de opties die ontstaan dankzij het contract van 250 miljoen euro dat hij van PSG kreeg om in Parijs te blijven − geldt nu ook bij de uitbouw van zijn zakelijk en filantropisch imperium.

Mbappé heeft bijvoorbeeld al een stichting die zich bekommert om kinderen uit Parijs en omgeving. En hij houdt aandachtig de zakenbelangen en liefdadigheidsinitiatieven van andere voetbalsterren in het oog. Zo nam hij tijdens de pandemie contact op met Manchester United-aanvaller Marcus Rashford, en feliciteerde hem met zijn campagne om de Britse overheid onder druk te zetten om gratis schoolmaaltijden aan kinderen te geven.

Mbappé spreekt zich ook almaar meer uit over de inspanningen – of het gebrek eraan – om ­racisme in het voetbal aan te pakken, en schrok er niet voor terug de voorzitter van de Franse voetbalfederatie de levieten te lezen. Kritiek op zijn spel, zei Mbappé, is prima. Wat er vaak mee gepaard gaat, is dat niet. “Je moet erover praten, we moeten er een einde aan maken”, zei hij over het blijvende onvermogen van het voetbal om racisme uit te roeien. “Ik ben er klaar voor. Ik wil graag helpen.”

Een concreter project, de productiemaatschappij Zebra Valley, toont qua doelstellingen en ambities gelijkenissen met SpringHill Company, een entertainmentbedrijf opgericht door NBA-ster LeBron James in 2020. Dat is niet toevallig: James is een belangrijke inspiratiebron en een klankbord voor Mbappé sinds de twee elkaar vier jaar geleden leerden kennen tijdens een activiteit van Nike. Mbappé beschouwt ­James als rolmodel en vertrouwenspersoon voor zakelijke en charitatieve kwesties.

Om meer te weten te komen over dat nieuwe initiatief bracht Fayza Lamari, de moeder van Mbappé, die samen met zijn vader Wilfried en een ploeg advocaten de zaken van Mbappé beheert, vorig jaar een paar weken in de Verenigde Staten door met Kacy Grine, een financier uit Parijs en de partner van Mbappé in het ­Zebra Valley-project. De voetballer was er zelf niet bij – hij was in Parijs om daar het voetbal te spelen dat hem voor het derde jaar op rij de ­titel van beste speler van Ligue 1 zou bezorgen – maar volgde elke stap op door zijn moeder en Grine te bestoken met vragen.

Dezelfde nieuwsgierigheid werd, onafhankelijk daarvan, gewekt door leidinggevenden bij tal van grote bedrijven die met Mbappé samenwerken. Na zijn bezoek aan New York reisde hij bijvoorbeeld door naar Californië voor vergaderingen op het hoofdkwartier van Electronic Arts, de videogamemaker die de jonge speler uitkoos om op de cover van het jongste FIFA-­spel te staan.

Een van Mbappés beruchte versnellingen, in PSG-shirt. Beeld Photo News
Een van Mbappés beruchte versnellingen, in PSG-shirt.Beeld Photo News

David Jackson, een vicepresident bij EA Sports, was erbij. Er zijn niet veel sporters, zegt hij, die bereid zijn lange strategische sessies bij te wonen “en dan nog wat door te bomen met ons om te wijzen op dingen die hij toch wat scherper zou stellen of wijzigen”. Niet veel sporters, zegt hij, kijken zo ver en maken zulke bewuste keuzes en praten zo graag over ‘internationale positionering’ en de ‘performance’ van hun publieke imago vandaag, morgen en in de verdere toekomst.

Wat de productiemaatschappij betreft, gingen Mbappé en zijn partners uiteindelijk voor een benadering waarbij Zebra Valley films zal produceren die verder reiken dan voetbal. Een van de eerste projecten draait rond het leven van een Syrische vluchteling.

Voor Mbappé is het bedrijf de aanzet van een poging om iets te creëren dat zijn sport overstijgt, een manier om meer te zijn dan “gewoon die kerel die tegen een bal trapt en dan een punt zet achter zijn carrière en zich dan met al zijn geld terugtrekt op zijn jacht”.

“Ik wil meer zijn dan dat”, zegt hij. “En het kan misschien zijn dat mensen denken dat het te veel is en dat ik gewoon voetbal moet spelen. Maar dat vind ik niet. De wereld is veranderd.”

De keuze

Wat hij ook naast het voetbal doet, toch wordt de status van Mbappé nog altijd bepaald door zijn sportprestaties: hoe hij speelt en, misschien even belangrijk, waar hij speelt.

Iedereen − ook Mbappé − ging ervan uit dat hij na het seizoen PSG zou inruilen voor Real Madrid, een club die een enorme aantrekkingskracht op hem uitoefent sinds hij een klein jongetje was. Hij vertelde dat deze zomer ook aan PSG toen hij onderhandelingen over een nieuw contract stopzette. Zelfs EA Sports bereidde zich voor op een exit: op de jongste versie van zijn megapopulaire FIFA-spel prijkte Mbappé in de uitrusting van Real Madrid.

Maar PSG, dat financieel geruggensteund wordt door de staat Qatar, weerde zich hevig. Vorig jaar had het al een bod van 200 miljoen euro van Real Madrid afgewezen, in het volle besef dat Mbappé deze zomer als vrije speler kon wegwandelen.

In juni kwam Real Madrid opnieuw op de proppen, met het vetste contract uit de geschiedenis van het voetbal. Maar PSG counterde op de valreep met een tegenoffensief en kreeg zelfs hulp van Macron. De Franse president hield de ster voor dat hij de vaandeldrager van het Franse voetbal was, althans de komende jaren – hij had de kans om tegelijk een held voor Frankrijk en voor PSG te zijn.

De rechtstreekse tussenkomst van Macron in de carrièreplanning van een voetbalspeler heeft misschien maar één precedent. In 1961, toen alle grote Europese clubs op hem aasden, vaardigde de Braziliaanse regering een wet uit die Pelé ­bestempelde als ‘nationaal erfgoed’, uitermate waardevol cultureel bezit dat het land nooit mocht verlaten. Macron ging wel lang niet zo ver om Mbappé in Frankrijk te houden, maar zijn woorden wogen wel door bij de beslissing van de speler om bij PSG te blijven.

“Ik had nooit gedacht dat ik met de president over mijn toekomst zou praten, over mijn carrière. Het is echt waanzinnig”, zegt Mbappé. “Hij zei tegen me: ‘Ik wil dat je blijft. Ik wil niet dat je nu vertrekt. Je bent zo belangrijk voor het land.’”

Macron sprak ook over de olifant in de kamer: het besef dat Mbappé uiteindelijk naar Madrid zou trekken. Volgens Mbappé zei hij: “Je hebt nog tijd om weg te gaan, je kunt nog eventjes blijven.”

“Als de president zoiets zegt, dan hou je daar uiteraard rekening mee”, zegt Mbappé.

Maar de aanvaller liet niet in zijn kaarten kijken. Macron zou net zoals iedereen moeten wachten.

Aangezien hij geen agent heeft, neemt Mbappé naar eigen zeggen elke belangrijke – en vaak ook minder belangrijke – beslissing na uitgebreid overleg met de enige twee adviseurs van wie de mening er voor hem echt toe doet: zijn ouders. Zijn moeder, die in een aanpalend vertrek zat terwijl Mbappé werd geïnterviewd in aanwezigheid van een uitgever en een advocaat, was een cruciale factor in de onderhandelingen met zowel Real Madrid als PSG het voorbije jaar. Ze beantwoordde liever geen vragen voor dit interview, maar dat ze een grote invloed uitoefent, is duidelijk.

“We gaan rond de tafel zitten en we praten over alles”, zegt Mbappé, die ook verwijst naar zijn advocaat Delphine Verheyden als een belangrijke factor in het besluitvormingsproces. Maar aan het einde van de rit is het Mbappé die beslist.

Sommige krantenkoppen insinueerden dat Mbappé had gekozen voor het Qatarese geld toen hij besloot bij PSG te blijven – het tekengeld van 125 miljoen euro was het hoogste bedrag ooit in de voetbalgeschiedenis betaald voor een eindecontractspeler. Hij ontkent dat. “Want waar ik ook naartoe ga, ik zal altijd geld krijgen. Ik ben dat type speler, waar ik ook terecht­kom.”

De status van Mbappé bij PSG, en de investering in hem, kennen hem nu een leiderschapsrol toe die hem zelfs hoger plaatst dan andere sterren in het team, zoals Neymar en Messi. En zowel supporters als de media zijn bijzonder alert voor elke vorm van egotripperij: frustratie over een niet gekregen pass, een discussie met Neymar over wie een penalty mag trappen, de vreemde publieke aankondiging van zijn coach onlangs dat Mbappé in de toekomst de strafschoppen zal nemen.

Mbappé zegt dat het “irritant” is beschuldigingen te lezen dat hij zeggenschap geëist heeft over wie hem zou coachen en zelfs wie zijn ploeggenoten zouden zijn, als een voorwaarde om te blijven.

“Dat is niet mijn taak”, zegt hij. “En ik wil dat ook niet doen, want ik ben daar niet bijster goed in. Ik ben goed op het veld. Buiten het veld is dat niet mijn rol. Er zijn zo veel mensen die dat beter kunnen dan ik.”

Maar ook al heeft hij beslist nog minstens drie jaar in Parijs te blijven – hij hoopt op de Olympische Spelen 2024 aan te treden, die plaatsvinden in Parijs –, toch is de lokroep van Real Madrid nooit verstild. Mbappé zal pas 26 zijn als zijn contract afloopt, en je hebt het gevoel dat als Madrid opnieuw aanklopt zelfs de miljarden van Qatar hem niet zullen tegen­houden.

null Beeld ANP / EPA
Beeld ANP / EPA

Eerder dit jaar verraste Mbappé de voetbalwereld immers met de aankondiging dat hij tot en met 2025 bij PSG en in Frankrijk zou blijven. Maar deze week raakte bekend dat hij eigenlijk maar tot en met 2024 aan dat contract vasthangt; over het optionele jaar 2025 zou hij eenzijdig kunnen beslissen. Begint de transfersoap over een klein jaartje dan opnieuw?

“Je weet nooit wat er gaat gebeuren”, zegt Mbappé, die niet wegsteekt dat hij weg is van Real Madrid. “Je bent er dan wel nooit geweest, maar je hebt toch het gevoel dat het je thuis of zoiets is.”

Voorlopig richt hij zich op de verankering van zijn status als nationaal icoon in Frankrijk. Hij wil nog eens de wereldbeker winnen. Hij wil eindelijk met PSG de beker van de Champions League in de lucht steken. Hij wil Messi en ­Ronaldo naar de kroon steken als beste speler van het jaar, en weet precies hoeveel Ballons d’Or beiden hebben gewonnen − misschien wel het beste voorbeeld van wat zulke onderscheidingen voor hem betekenen −, ook al onderstreept hij dat bekroningen van het collectief op de eerste plaats komen.

“Ik denk dat ik op het punt sta hem te winnen”, zegt Mbappé over de trofee van beste speler van het jaar, die Messi en Ronaldo al meer dan tien jaar zowat onder elkaar verdelen. Hij zegt dat heel zakelijk, alsof het niet meer dan een logisch vervolg is van het carrière­pad dat hij heeft uitgestippeld.

“Ik zeg altijd dat ik over alles droom”, zegt hij. “Ik heb geen limieten. En het is inderdaad een nieuwe generatie. Ronaldo en Messi: het gaat ooit eindigen. We moeten iemand anders vinden, iemand nieuw.”

De volgende stap

“Het enige waar ik een beetje spijt van heb, is dat ik zo snel man ben geworden”, zegt Mbappé, terwijl een tiental mensen op hem wacht om een einde te maken aan deze professionele klus.

Hij mag zichzelf dan “een gewone gast” noemen die “normale dingen” doet, toch is zijn leven – een ster nog voor hij 14 was, fulltime prof op zijn 16de, nationaal erfgoed op zijn 23ste – allesbehalve normaal.

“Het is een leven dat ik altijd heb willen leiden”, zegt hij over de karavaan van mensen in zijn zog, de ontruimde restaurants, de lijfwachten aan zijn zijde. “Het is een ander leven. Maar zoals ik zei: ik ben tevreden. Ik ben dankbaar.”

Maar zelfs een simpel interview en een simpele fotosessie vergen een mate van nauwkeurige planning die je meestal alleen bij staatshoofden of grote Hollywood-sterren ziet. Hij geeft toe dat hij weleens jaloers is als hij anderen eenvoudige dingen ziet doen, zoals met een ijsje in de hand over straat wandelen.

Op de dag dat dit interview werd afgenomen in de gebouwen van The New York Times was hij naar eigen zeggen liever te voet naar Times Square gestapt, wat wellicht veel sneller zou gaan. Maar terwijl hij naar de deur die uitgeeft op de straat kijkt, zich schijnbaar niet bewust van het feit dat de vriend zijn haar aan het ­stylen is met een kam, beseft Mbappé dat dat onmogelijk is.

Een paar tellen later wordt opnieuw een telefoontje gepleegd. Even later houdt een zwarte SUV halt voor de stoep, die Mbappé naar zijn volgende afspraak zal brengen, een evenement van Nike op Times Square om de hoek.

Zijn vriend met de kam springt naast hem in de auto. De rest van zijn entourage gaat te voet.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234