Zaterdag 27/11/2021

InterviewVincent Kompany

Kompany vereeuwigd met standbeeld: ‘Mijn kinderen hebben nu een plek waar ze papa kunnen herinneren’

Vincent Kompany viert een doelpunt met David Silva bij Man City, in 2015. Beeld EPA
Vincent Kompany viert een doelpunt met David Silva bij Man City, in 2015.Beeld EPA

Zo gaat dat in Engeland met clublegenden. Zaterdag onthult Manchester City een standbeeld van Vincent Kompany voor zijn Etihad-stadion. ‘Ik heb er deel uitgemaakt van een heel speciale groep.’

Als eerste Belgische voetballer staat Vincent Kompany (35) straks vereeuwigd voor een stadion in Engeland. Samen met David Silva en Sergio Agüero is hij het gezicht van een generatie bij Man City. Zijn meest succesvolle aanvoerder aller tijden met vier Premier League-titels, twee FA Cups en vier League Cups.

“Op mijn eerste dag bij City, in 2008, is er met geen woord gerept over een standbeeld. Het is niet iets wat ik had verwacht", zegt Kompany. “Achteraf realiseerde ik me wel dat ik van een erg speciale groep deel heb uitgemaakt. Maar toch, het is moeilijk te vatten. Het zal nooit echt voelen tot het standbeeld er effectief staat en ik het heb bezocht.”

Hoe het standbeeld eruitziet, houdt de club geheim. Heeft uw gezin een voorsmaakje gekregen?

“Ze hebben de schetsen gezien. Ik was er zelf niet bij, maar heb gehoord dat ze emotioneel waren. Ik ben iemand die op dat vlak met beide voeten op de grond staat. Een standbeeld is voor mij geen prestatie. Een prestatie is voor mij de emoties die ik voelde toen ik die trofeeën won, samen met mijn maats. Ik merk nu wel dat het wat losweekt bij de familie. Zij hechten er veel waarde aan. Dat maakt het betekenisvol.

“Mijn kinderen hebben nu een plek waar ze papa kunnen herinneren. De kleinkinderen later ook. Mijn vader, die de tocht van Congo naar België heeft gemaakt. Ik denk ook dat mijn moeder ongelooflijk trots zou zijn geweest. Die emoties maken het speciaal voor mij. Het is de ultieme belichaming van wat je als speler hebt betekend.”

In België kennen wij die traditie niet, in Engeland zijn standbeelden ingeburgerd.

“Toen ik aan andere stadions passeerde – West Brom, Sunderland of Arsenal – was ik altijd wel curieus om te ontdekken wat die persoon voor de club had betekend. Ik hoop dat mijn beeld zal uitdragen wie ik was. De tijd zal de rest wel doen. City was speciaal.”

Hoe wilt u als speler herinnerd worden?

“Ik vertel mijn jonge spelers dat ze moeten uitzoeken wat hun superkracht is. Iedereen heeft wel een specifieke kwaliteit. Als een speler zijn superkracht kent, raakt hij sowieso verder. Zeker als je die ook uitspeelt, op het arrogante af. Andere aspecten voeg je toe om completer te worden.

“Ik moest een complete speler zijn om onder Guardiola, Mancini, Pellegrini en co. te spelen. Mijn grootste kwaliteit was dat ik er altijd stond voor het team. Ik had de gave om mensen rond mij beter te maken, ook tijdens de week, achter de schermen. Dat zit ook in het standbeeld. Ik ben nooit perfect geweest, maar heb altijd hard gewerkt en mensen proberen te motiveren. Wanneer niemand erin geloofde, was ik diegene die dat wel deed. Dat was mijn superkracht. Ik was zo gedreven en bracht dat over op het team.”

Anderlecht-back Amir Murillo komt bij Vincent Kompany in de match tegen Vitesse. Beeld BELGA
Anderlecht-back Amir Murillo komt bij Vincent Kompany in de match tegen Vitesse.Beeld BELGA

Hoe kijkt u terug op uw afscheid van City, nu twee jaar geleden?

“Misschien had ik nog een toekomst bij City, maar ik had het gevoel dat ik het Kanaal al te vaak over was gezwommen. Ik kon de club niet op een beter moment verlaten, met vijf prijzen in twee jaar. Ik was al een aantal keer miraculeus teruggekeerd uit blessure. Mijn geluk was bijna op en ik wilde niet meer gokken. Het was genoeg geweest. Het voetbal is een redelijk emotieloze wereld, maar een aantal ploegmaats is me expliciet komen vragen of ik toch niet wou blijven. De schoonste dank u wel die je maar kunt wensen.”

Heeft Guardiola van u een betere voetballer gemaakt?

“Wat als ik met hem had kunnen werken toen ik achttien was? Toen ik nog een beest was? Er zat zo’n groot gat in mijn voetbalkennis tot ik hem heb ontmoet. Het is moeilijk te beschrijven. Het draait niet om zijn filosofie, eerder om het spelen met ruimtes en de gevolgen van je acties op het veld. Pep heeft me die honger gegeven om trainer te worden. Niemand kan hem evenaren, hij is uniek. Ik wilde er vooral voor zorgen dat jonge spelers dat kennisgat niet meer ervaren. Dat ze alle middelen hebben om beter te worden.”

Helpt uw City-nalatenschap om op het eerste gezicht onhaalbare spelers toch naar Anderlecht te lokken?

“Ik benadruk mijn verleden niet, maar ik verberg het ook niet. Sommige mensen appreciëren me voor wat ik in Manchester heb neergezet. Anderen voor wat ik nu bij Anderlecht doe. Nog anderen voor wat ik voor de Rode Duivels heb betekend. Ik ben altijd een persoon geweest die zich op het heden en de toekomst focust, niet iemand die van de daken schreeuwt hoe geweldig hij wel was als speler.

“Vandaag ben ik bij Anderlecht een verhaal aan het schrijven met een toekomst. Ik wil vooruitgaan. Zó gedreven. Als speler stond ik niet stil bij een nederlaag. Ik haat verliezen. Dat zag je ook: ik legde mijn hoofd waar een ander zelfs zijn schoen niet durfde te zetten.”

Wat hebt u van Manchester mee genomen?

(grijnst) “Het accent! Zeker het accent.”

Komaan, dat kan niet alles zijn.

“Mijn vrouw en mijn kinderen. Niet onbelangrijk.

“Weet je, ik heb ook prijzen gewonnen als speler in België. Die aandenkens zijn voor de rest van mijn carrière daar gebleven. Ik ben terug naar Brussel gewandeld en nu zijn de herinneringen na achttien jaar weer bij mij. Mijn vader heeft zorg gedragen voor mijn memorabilia. (lacht) Mijn Gouden Schoen is meer de zijne dan de mijne. Bij ons thuis is het nu hetzelfde. Mijn vrouw, Carla, laat nooit iets onbenut. Als ik iets win, zorgt ze ervoor dat het de juiste waarde krijgt in huis. Misschien is het wel mijn blinde vlek. Ik ben nooit goed geweest in terugblikken. Op sommige momenten is het goed dat je dat wel kunt.

“Sowieso zal Manchester altijd mijn tweede thuis blijven. Ik heb er nog veel familie, mensen die belangrijk zijn in mijn leven. Met of zonder standbeeld, ik zou blijven terugkeren.”

Ook zij kregen een standbeeld in Engeland

Bobby Moore - Wembley

George Best, Denis Law, Bobby Charlton - Old Trafford (Man United)

Peter Osgood - Stamford Bridge (Chelsea)

Stanley Matthews, Gordan Banks - Britannia Stadium (Stoke)

Thierry Henry, Tony Adams, Dennis Bergkamp - Emirates Stadium (Arsenal)

Alan Shearer - St. James’ Park (Newcastle)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234