Zaterdag 29/02/2020

Voetbal

Kompany’s filosofie is helemaal verdwenen

Vincent Kompany viel eind september uit met een blessure.Beeld Photo News

Gelijkspelen tegen KV Kortrijk, dat kan gebeuren. De manier waarop niet. In de zoektocht naar punten dreigt Anderlecht opnieuw zijn identiteit te verliezen.

Tiens, Anderlecht. Dit gingen ze toch niet meer doen? René Weiler is net niet met pek en veren het land uitgejaagd nadat hij kampioen geworden was met reactievoetbal dat haaks stond op alles waar paars-wit voor wilde staan. De teneur binnen de club was duidelijk: nooit meer. Twee jaar later zijn ze die les blijkbaar vergeten in het Astridpark.

Thuis tegen KV Kortrijk, een ploeg zonder vertrouwen die op verplaatsing zes van zijn zeven matchen had verloren, geraakte Anderlecht niet verder dan 0-0. “Je moet er vrede mee hebben dat je niet alles kunt winnen”, zei coach Frank Vercauteren.

“De match beantwoordde helemaal aan onze verwachtingen”, vertelde hij tijdens zijn persbabbel. “Dat wil zeggen: we wisten dat het een héél lastige wedstrijd zou worden, héél gesloten. Zolang we geen goal maakten, zou Kortrijk de boel gesloten houden en blijven vechten voor elke meter. Dat is wat gebeurd is.”

Anderlecht pakte de voorbije weken twaalf op achttien. Realisme, meer punten, dat was de reden voor de komst van Vercauteren. De 6 op 27 van Vincent Kompany - excuseer: Simon Davies - rechtvaardigde dat. Maar er viel op zijn minst nog wat te beleven. Anderlecht stond ergens voor. Het idee was er een van dominant voetbal. ‘We are Anderlecht’, weet u wel.

Kind met het badwater

Natuurlijk is paars-wit het verplicht om bij de eerste zes te eindigen. Maar in zijn zoektocht naar punten dreigt de club het kind met het badwater weg te gooien. Zelfs áls Anderlecht er nog in slaagt om play-off 1 te halen: op deze manier zit echt niemand daar te wachten op de recordkampioen.

Hoe zou Vincent Kompany naar de evolutie van 'zijn' project kijken? Sieben Dewaele knijpt in balbezit vanaf de linksachter naar het centrum van het veld. Dat is het enige restant van Kompany's filosofie. Na anderhalve maand Vercauteren lijkt het stilaan alsof de Grote Leider nooit op Anderlecht geweest is.

Beeld BELGA

Begonnen met een dubbele rol als speler-trainer. De man die, zo communiceerde hij intern toch zelf aan de rest van de kleedkamer, de sleutels van de club had gekregen. Nu is Kompany zelfs maar zelden in een trainingspak op foto te zien. Laat staan dat zijn visie in het spel terug te vinden is.

Weg is het balbezit. Verdwenen is het spelconcept waar voetbal centraal staat. In de plaats kwam de focus op de nul en het resultaat. Vercauteren anticipeerde op de persconferentie al op een vraag van een journalist die opmerkte dat Anderlecht dit seizoen al vijf keer 0-0 had gespeeld.

“Ik voel waar je naartoe wilt. Maar je kunt dat ook positief draaien: we hebben vijf keer de nul gehouden. Je moet kunnen toestaan of begrijpen dat het soms wat minder is. Dit is misschien niet het niveau waar we naartoe willen. In balbezit zag ik goede momenten en mindere momenten. Dat is nu eenmaal de gang van zaken.”

Le nouveau Anderlecht est arrivé. De exponent daarvan was Edo Kayembe. Het publiek is niet meteen gek van de verdedigende middenvelder, een breker die elke ploeg nodig heeft. Maar vanaf het moment dat de vriendelijke jongen de middenlijn zelfs maar ziet, draait hij terug. De positie van Kayembe is symbolisch voor de staat waarin paars-wit zich op dit moment bevindt: zekerheid boven alles.

Alle hoop op Chadli

Aanvallend is het improviseren. Sambi Lokonga, Verschaeren, Saelemaekers: mooie voetballers die gisteren onder de maat bleven. Het siert Vercauteren dat hij de jeugd uit de wind zet. “De jongeren zijn niet het probleem. Integendeel, er zijn veel jongens die de boodschap heel goed hebben opgepikt. Geen kwestie van jeugdigheid dus. Er zijn jonge gasten die net een constante in hun prestaties hebben gelegd. Zij gaan erop vooruit.”

Het probleem is dat paars-wit zo goed als al zijn eieren in het mandje van Nacer Chadli legt. Als die dan voor een keer niet als een deus ex machina op zijn eentje een wedstrijd beslist, blijft er niet meer veel over.

Derrick Luckassen legde de vinger op de wonde. “Ja, het klopt dat we het tegen een ploeg met een laag blok zeer moeilijk hebben. In dergelijke gevallen moet je meer snelheid maken, diepgang creëren. In zulke wedstrijden merk je pas hoe we offensief afhankelijk zijn van Chadli en Roofe. Dat zou niet mogen. We moeten collectief efficiënter zijn. Het gevaar moet van alle kanten kunnen komen.”

“Anderlecht moet alle matchen winnen om play-off 1 te halen”, stelde Vercauteren. “Maar Gent verliest op Antwerp, Antwerp verliest op Gent, Eupen pakt punten tegen ons en Genk... Iedereen kan overal punten verliezen. Het is niet evident om zogenaamde kleine matchen te winnen. Dus hadden we deze match moeten winnen? Op papier wel. Maar er is een groot verschil tussen papier en het veld.”

Play-off 1 is nog niet verloren. Maar dat kan niet gezegd worden van de identiteit.

De frustratie is groot bij Alexis Saelemaekers. De youngster van Anderlecht was gisteravond offensief vaak onmondig tegen KV Kortrijk.Beeld BELGA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234