Donderdag 24/06/2021

WielrennenE3 Harelbeke

Koersrealisme breekt anarchie: Asgreen wint na ouderwets ploegenspel E3 Harelbeke

Kasper Asgreen. Beeld Photo News
Kasper Asgreen.Beeld Photo News

Ploegenspel. Zo kan het natuurlijk ook om de G2 te verslaan. Geen ploeg doet dat beter dan de ploeg van Patrick Lefevere. Want we zijn niet voor niets in de zogenaamde heilige Vlaamse wielerweek. Kasper Asgreen won de E3 Harelbeke. Na doorgedreven en bij wijlen irriterend ploegenspel van Deceuninck-QuickStep. Italië is geschiedenis, we zijn aan een nieuw hoofdstuk in het klassieke voorjaar begonnen.

Gisteren, in de E3 Harelbeke, stonden de G2 aan de start. Niet de G3, want Julian Alaphilippe was er niet. Wout van Aert en Mathieu van der Poel, zij waren er wel. We kennen ze van hun verbluffende Italiaanse campagne, van de Strade Bianche, over de Tirreno-Adriatico tot Milaan-Sanremo.

Dat was Van Aert en Van der Poel voor, tijdens en na. Alaphilippe deed daar ook mee. Ze waren niet te kloppen en er was niets tegen ze te beginnen.

Tot Jasper Stuyven zomaar Milaan-Sanremo won. Stuyven heeft zijn collega’s in het peloton vorige zaterdag op de Via Roma in Sanremo hoop gegeven, dat de G3 en gisteren de G2, toch nog gewoon te verslaan zijn.

Dat moest niemand de renners van Patrick Lefevere komen vertellen natuurlijk. De ploeg wordt nu al jaren geroemd om haar voorbeeldige samenspel, de paardenkracht van haar renners en het tactische inzicht waarmee ze jaar na jaar de meeste koersen wint.

Dat demonstreerde ze gisteren nog een keer ten overvloede in de E3 Harelbeke, die door de Deense kampioen Kasper Asgreen werd gewonnen. Na een aanval van Asgreen op 65 kilometer voor de streep, die 53 kilometer standhield. En na een nieuwe aanval van Asgreen op 5 kilometer voor de streep, die Asgreen dit keer tot de finishlijn volhield.

Alsof hun leven ervan afhing

Koers was de voorbije weken zo leuk omdat er gewoon gekoerst werd. Door Wout van Aert, door Mathieu van der Poel en door Julian Alaphilippe. Van Aert en Van der Poel koersten gisteren weer alsof hun leven ervan afhing. Ze probeerden, ze vielen aan, Van Aert reed lek, Van Aert keerde terug en werd er tenslotte toch uit gereden. Van der Poel koerste tot de streep, maar hij haalde het uiteindelijk ook niet.

Ze woekerden met hun krachten, zoals ze de voorbije weken zo vaak hebben gedaan, tot groot vermaak van de echte wielerfan. Maar gisteren botsten ze steeds opnieuw op één of meer renners van Lefevere, wier belangrijkste opdracht het was om de boel weer plat te leggen.

Het was de nieuwe anarchie versus het oude koersrealisme. We schrijven het derde decennium in de 21ste eeuw. Maar plots leek het of we waren weer in de jaren 80 van de vorige eeuw beland, toen een zekere Peter Post als ploegleider de plak zwaaide. We moeten niet koersen, meneer, want we hebben een mannetje vooraan rijden. Zo ging dat toen en zo ging dat gisteren ook. Dat is ouderwets koersrealisme en het leverde uiteindelijk ook de winnaar op. Maar zoals gezegd, het was niet mooi om naar te kijken en bij wijlen zelfs irritant.

Hardrijder die zijn gelijke niet kent

Kasper Asgreen is, het moet gezegd, een indrukwekkende winnaar. Hij is minder flamboyant dan Mathieu van der Poel, maar hij is een hardrijder die zijn gelijke niet kent. Asgreen leverde gisteren in de E3 Harelbeke een prestatie die de vergelijking met zo’n spectaculaire solovlucht van de beste Mathieu van der Poel kan doorstaan. Van der Poel brengt dat dan doorgaans in zijn eentje tot een goed einde. Asgreen, die was gisteren meer onderdeel van een machine.

Wout van Aert? Hij botste gisteren ook op zijn limieten. Kwam het omdat hij op 32 kilometer voor de streep nog een drinkbus miste en het energiereepje dat daar doorgaans aan kleeft? Wie zal het zeggen? Van Aert was, net als Van der Poel, indrukwekkend in Italië. Hij miste de overwinning in Milaan-Sanremo op een haar. Van Aert heeft nu nog acht dagen de tijd om te bezinnen waar het in Harelbeke mis is gegaan. En dan is het de Ronde van Vlaanderen.

Er reed, diep in de finale van de E3 Harelbeke, nog een ploeg voorop. Greg Van Avermaet en Oliver Naesen zijn de klassieke kopmannen van AG2R, un duo de rêve. Ze reden waar ze moesten rijden, maar ook Van Avermaet en Naesen reden in de laatste 5 kilometer het gat op Asgreen niet meer dicht. Alleen: het was niet van niet willen, maar niet kunnen. Of zoals Naesen zei: “We hebben hier boven onze gewichtscategorie gebokst.” (MG)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234