Donderdag 15/04/2021

AchtergrondWielrennen

Klimtalent Mauri Vansevenant: ‘Ik ben de man van de techniek op de boerderij’

Mauri Vansevenant ontfermt zich over de lammetjes op de boerderij in Torhout. Beeld Florian Van Eenoo Photo News
Mauri Vansevenant ontfermt zich over de lammetjes op de boerderij in Torhout.Beeld Florian Van Eenoo Photo News

Wielrenner Mauri Vansevenant vloerde zondag dan wel enkele wereldtoppers, gisteren haastte hij zich vanuit Italië naar de boerderij om lammetje Rudy de fles te geven. ‘Ik vind het belangrijk om naast het werk nog over iets anders te kunnen praten.’

“Ah shit, ik heb dat hek laten openstaan.” Mauri Vansevenant (21) rept zich naar de overzijde van de schuur, maar het is al te laat. De lammetjes dartelen fluks door de voortuin van de hoeve in Torhout, waar Mauri samen met zijn vader en ex-wielrenner Wim, zijn moeder Vicky en zus Steffi woont. “Wel, dat ging ook snel. Kijk, die kleinste daar is Rudy. Grootgebracht met de fles.”

Snel, dat was Vansevenant zondag zelf. In de Grote Prijs van Larciano, een zware Italiaanse eendagskoers, troefde hij Bauke Mollema, Mikel Landa en Nairo Quintana af. “Geen pannenkoeken”, weet Wim Vansevenant, die vol verbazing toekeek hoe zijn zoon zijn allereerste profzege pakte. “Eigenlijk is hij helemaal niet rap in de sprint. Het is een slak, tegen wind.”

Van de euforie ten huize Vansevenant, daar kon ondertussen heel Vlaanderen van meegenieten. Zus Steffi filmde de laatste minuten van de wedstrijd en zwierde die uitzinnigheid na afloop op TikTok. “Toen Mauri over de meet kwam, dat was een moment van opperste geluk. Alle remmen los. Ik weet niet wat mijn dochter deed. Dat was iets tussen blèten, schreien en lachen. Ik dacht heel even dat ik haar zou moeten reanimeren.”

Ook Mauri zelf kreeg de beelden uiteraard te zien. “Ik lach plat van het lachen”, vertelt hij, terwijl hij gulzig een yoghurtje leeg lepelt. De renner met blozende kaken is zopas vanuit Italië thuis aangekomen. Hongerig, want in het hotel was geen ontbijt meer te verkrijgen. Een pak eierkoeken vliegt op tafel, een appel, een kop vers gezette koffie. “Ik heb mijn familie nog nooit op die manier gezien. Zo uitzinnig, zo hectisch dat dat hier in huis was.”

Moestuin

“En, hebben er nog schapen gelammerd terwijl ik weg was? Drieëntwintig nu?” Vader Wim knikt. “Ik dacht deze week nog spinazie te zaaien, maar ze geven geen denderend weer.”

Nee, het hoeft niet voortdurend over koers te gaan. Als Mauri Vansevenant thuiskomt, weet hij graag wat de stand van zaken op de boerderij is. “Een week in het wielermilieu is koers, koers, koers. Ik vind het belangrijk om nog iets anders te hebben om over te praten. Mijn ploegmaten Yves Lampaert en Pieter Serry zijn ook boerenzonen trouwens. Die vinden het leuk om het tijdens een rittenwedstrijd eens over de boerderij te hebben”, vertelt hij.

“Ik hou de telling van de lammetjes bij. Soms geef ik zelfs vanuit het buitenland richtlijnen. Dan belt vader dat de tractor niet marcheert, adviseer ik hem om die of die knop eens in te duwen. Ik ben hier wel een beetje de man van de techniek op de boerderij. En dan is er uiteraard nog mijn moestuin. Tomaten zijn mijn specialiteit, maar ik kweek ook prei, spruiten. Dat is mijn hobby.”

Vansevenant:
Vansevenant: "Ravotten buiten, met de tractor rijden, tussen de beesten vertoeven, dat was mijn ding."Beeld Florian Van Eenoo Photo News

“Hobby?! Je moet eens door het venster naar zijn serre gaan kijken.” Mama Vicky heeft wel een mening over de uit de hand gelopen hobby van zoonlief. “Elk jaar wordt dat groter." Vansevenant: “Ach, het is een mooie bezigheid. Nu is er nog niets te zien, maar tegen deze zomer staat het hier vol. Dan kan ik mijn eigen gekweekte groenten eten en dat is het grootste plezier.”

Wim Vansevenant mist geen wedstrijd van zijn zoon. Omgekeerd, toen de vader zelf nog koerste, was dat wel anders. Twee seconden, veel langer hield kleine Mauri het voor de televisie niet vol. “Ik was daar niet mee bezig. Ravotten buiten, met de tractor rijden, tussen de beesten vertoeven, dat was mijn ding.” De interesse voor de fiets kwam pas later, na een mountainbikeritje tijdens een jongerenkamp. “De aanhouder wint, maar er zat in het begin nochtans niet veel in”, lacht Vicky. “Wim belde mij na zijn eerste veldritje: ‘Je hoeft geen schrik te hebben voor nog een coureur in huis, we zullen niet meer moeten komen.’”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234