Zaterdag 26/11/2022

InterviewJohn Lelangue

John Lelangue verdedigt zich na kritiek op vertrek bij Lotto-Soudal

John Lelangue. Beeld BELGA
John Lelangue.Beeld BELGA

Dat hij geen olie op het vuur wil gieten, benadrukt John Lelangue (51), afscheidnemend CEO van Lotto-Soudal. Hij verdedigt zich alleen maar tegen de kritieken. En slaat toch ook een mea culpa. ‘Natuurlijk heb ik fouten begaan. Als je niets doet of probeert, kan je er ook geen maken.’

Joeri De Knop

Er gingen geruchten dat Lelangue eigenlijk ontslagen is, dat hij niet de eer aan zichzelf hield. Dat ontkent hij echter. “Net na de Tour ben ik zélf naar Jannie Haeck (CEO Nationale Loterij, JDK) en onze raad van bestuur gestapt. Om hen mijn beslissing - er eind dit jaar mee stoppen, in het belang van de ploeg - mee te delen.

“Eerlijk: ik had toen niets anders, het voorstel van Lang Team, zeg maar het Poolse Golazo, kwam er pas de voorbije weken. Jannie, de raad en ik delen dezelfde visie. Over het beleid, de ontwikkeling van de ploeg én de koersstrategie. Ze reageerden ontgoocheld en porden me aan om te blijven. Maar het was het juiste moment, vond ik. Bedoeling was om er niet over te communiceren voor 20 oktober, de dag van onze eindeseizoensmeeting. Helaas lekte het uit. Jammer, want ik had mijn staf, ploegleiders en renners nog niet kunnen inlichten.”

Lelangue begon aan de job met enkele specifieke missies en een duidelijke opdracht. Veel heeft hij daar niet van kunnen waarmaken volgens de buitenwereld, zelf ziet hij dat enigszins anders. “Eigenlijk is het nooit mijn ambitie geweest om in 2019 vanuit de organisatiewereld, mijn echte dada, opnieuw het peloton in te stappen. Jannie overtuigde me, omdat het over een Belgisch team ging met een mooi jongerenproject. De situatie bij Lotto was toen wat... dramatisch. Ik had vier missies.

“Eén: een verjongingspolitiek doorvoeren in de rekrutering. Check. Al gaat dat gepaard met groeipijnen en vragen concrete resultaten met jonge renners de nodige tijd. Twee: een stevige structuur neerzetten voor de toekomst. Check, als je de uitbouw bekijkt van performance staff, management, ploegleidersgilde en alle andere functies. En het Ladies Team dat nu volledig in die structuur is geïntegreerd. Drie: continuïteit verzekeren op sponsorvlak. Check, met Dstny dat Soudal vervangt tot eind 2024. Vier: het WorldTour-statuut veiligstellen. Lukt wellicht niet, ook al kunnen er mogelijk nog andere dan sportieve criteria meespelen in de beslissing van de UCI-licentiecommissie.

Geen onverdeeld succes

“Daardoor kan je het, oké, geen onverdeeld succes noemen. Maar zelfs een ProTeam-statuut zal in 2023 niets aan het programma veranderen. Het is niet vergelijkbaar met degradatie naar de tweede klasse van het voetbal of basket. De ploeg zal nog altijd koersen op het allerhoogste niveau.”

Het komt over als dat hij als kapitein een zinkend schip verlaat met zijn ontslag. Dat ontkent Lelangue ten stelligste. “Dat doe ik níet. Ik werk nog steeds op ons UCI-dossier, op contracten en budgetten. Vol, tot de laatste snik. En dit is niet de Titanic. Het is, integendeel, een boot die een makeover onderging en nu met een nieuwe motor en nieuwe dynamiek vaart.”

De tweet van Marc Sergeant, die we kennen als correct en minzaam, was hard. Lelangue verweerde zich. “Natuurlijk heb ik de voorbije vier jaar fouten begaan. En ik zal er nog begaan. Als je niets doet of probeert, kan je er ook geen maken. Zo vond ik het doodzonde dat ik Ilan Van Wilder niet kon overtuigen, in mijn ogen de enige die op dat moment de diamant Bjorg Lambrecht kon vervangen.

“En als we het hebben over de contracten van Gilbert en Degenkolb (duur en lang, niet strokend met de verjongingspolitiek, JDK): Phil had toen net Parijs-Roubaix gewonnen, presteerde nog sterk. En John reed in 2020 bij ons nog top tien in Brugge-De Panne, Gent-Wevelgem en Ronde van Vlaanderen. Kan je dan 100 procent stellen dat het niet de moeite waard was? Rekruteren is ook af en toe gokken. Marc maakte als sportmanager trouwens mee deel uit van het bestuur toen we de twee aan boord haalden. Dat was niet mijn exclusieve keuze.”

Wie gaat het roer overnemen? “Ik heb enkele namen doorgegeven. Aan de ploeg nu om de juiste keuze te maken.” We kunnen ons voorstellen dat Axel Merckx daar als jeugdvriend zeker bij zal zijn geweest. “Voila. Weet je, mijn hart blijft bij Lotto-Soudal liggen. Ik zal de meest gelukkige mens ter wereld zijn als ik pakweg Segaert of Van de Paar in 2026 of 2027 een mooie koers voor ons zie winnen.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234