Dinsdag 05/07/2022

PortretCharles Leclerc

In Monaco rijdt Leclerc voor zijn overleden vrienden en vader

Ferrari-rijders Charles Leclerc en Carlos Sainz (r.) wandelen door het mondaine Monaco. Beeld ANP
Ferrari-rijders Charles Leclerc en Carlos Sainz (r.) wandelen door het mondaine Monaco.Beeld ANP

Voor de grote prijs van Monaco gaat alle aandacht naar thuisrijder Charles Leclerc. Genadeloos in zijn auto, aimabel ernaast. Op zijn 23ste is de kandidaat-wereldkampioen ook al serieus getekend door het leven.

JB

Eerst een misverstand uit de wereld helpen. Charles Leclerc is niet van rijke afkomst. Oké, hij woont in Monaco. Alleen doet hij dat sinds zijn geboorte, want hij is een echte Monegask. Moeder Pascale was vroeger kapster, schijnt het. Vader Hervé ging ook gewoon werken. Om maar te zeggen: het was niet het familiefortuin dat Leclerc naar de top van de autosport loodste.

“Ik denk dat ik vier was toen ik mijn eerste grand prix van Monaco zag”, zegt Leclerc. “Ik zat in de living met autootjes te spelen met mijn broertje en veerde recht als de auto’s voorbijkwamen, rende naar het balkon en zocht die rode machines. Die Ferrari’s, ja. Die fascineerden mij.”

Een betere prikkel konden de genen niet krijgen – vader Hervé had in zijn jonge jaren ook even wat autosport bedreven. “Ik moet een jaar of zes geweest zijn”, mijmert Leclerc. “Ik had geen zin om naar school te gaan en veinsde dat ik ziek was. Mijn vader had die dag een afspraak met zijn beste maat, Philippe Bianchi, vader van Jules. Ik mocht dus mee naar Brignoles, waar Philippe de kartbaan uitbaatte. Ik zag die karretjes en vroeg of ik eens mocht proberen. Vanaf die dag dacht ik alleen nog aan formule 1. Karten was voor mij geen amusement, het was bittere ernst. Ik wilde alles winnen, om zo snel mogelijk mijn grote doel te bereiken: formule 1.”

Snelle opmars

Bianchi, gelinkt aan Ferrari, vroeg zijn manager om toch maar eens te komen kijken naar dat jonge vriendje van hem. Een paar weken later was Leclerc opgenomen in de jeugdopleiding van Ferrari. Na de karting ging het snel: kampioen in GP3, kampioen in F2, debuteren bij Sauber, transfer naar Ferrari. Klaar.

Het leek allemaal zo makkelijk voor de jongeling die Leclerc nog steeds is. Bij Ferrari begon hij als tweede coureur naast Sebastian Vettel, maar halverwege seizoen 2019 reed de viervoudige wereldkampioen al in zijn schaduw. Leclerc gedroeg zich van bij zijn F1-debuut als een coureur die de lakens uitdeelt. Of dat persoonlijkheid is? “Neen”, verrast hij. “Het is iets dat je leert. Tien jaar geleden was ik mentaal zeer zwak, maar in de jeugdopleiding van Ferrari hebben we daar hard aan gewerkt. En dan heeft het leven me ook goed geholpen.”

Jules Bianchi overleed in juli 2015 na maanden coma, het gevolg van een crash in de GP van Japan in oktober 2014. Ironie van het lot: eigenlijk nam Leclerc bij Ferrari de plaats in die voorbestemd was voor zijn oudere vriend naar wie hij zo opkeek. En dan was er vader Hervé, die overleed in maart 2017 na een slepende ziekte, amper 54 jaar. Een paar dagen later moest Charles racen in de formule 2 in Bakoe. Hij pakte de poleposition en won de koers op een dominante manier. ‘Merci papa’, stond op zijn helm.

In 2019 verongelukte Anthoine Hubert in de F2-koers op Francorchamps. Alweer een van zijn beste vrienden weggemaaid. De volgende dag stond Leclerc met de Ferrari op de poleposition en won zijn eerste grand prix.

Nog niets veranderd

Ondertussen zijn we 2022 en is Leclerc de onbetwiste kopman van Ferrari. Maar, opvallend: hij is nog geen spat veranderd sinds hij in 2018 debuteerde in de F1. Een genadeloze krijger achter het stuur.

Leclerc beseft als geen ander dat succes in de formule 1 én in het leven ook te maken heeft met attitude. “Ik ben zeer zelfverzekerd, ja. Dat is goed. Moet zelfs. Maar je moet tegelijk bescheiden blijven. De formule 1 is groter dan om het even welke coureur.”

Iets dat Leclerc nog niet voor elkaar kreeg, is zijn thuisrace winnen. Meer zelfs, hij slaagde er nog nooit in om te finishen in Monaco. Altijd liep er wel iets verkeerd. Straks opnieuw? Hij lacht: “Ik geloof niet in pech of de een of andere vloek. Ik denk daar ook nooit aan.” Waar hij dan wel aan denkt als hij in Monaco koerst? “Dat ik nu als een gek over de baan scheur die de schoolbus vroeger volgde.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234