Zaterdag 12/06/2021

AchtergrondTransfers in de sport

In de Amerikaanse topsport dienen de spelers als ruilwaar

Julius Randle van de New York Knicks verdedigt op Miami Heat-speler Trevor Ariza in de NBA. Beeld AP
Julius Randle van de New York Knicks verdedigt op Miami Heat-speler Trevor Ariza in de NBA.Beeld AP

‘Pak je koffers, je bent geruild.’ Jaarlijks krijgen vele sporters uit de Amerikaanse profcompetities het te horen. Afgelopen week sloot de transfermarkt in basketbalcompetitie NBA, waarbij tientallen spelers zonder inspraak moesten verkassen.

Een aan- en verkoopsysteem zoals in de Europese voetbalcompetities kent men niet in de Amerikaanse sport. De technisch directeur die zijn team wil verversen, is aangewezen op eerstejaarstalenten, spelers met aflopende contracten en vooral ruilhandel. Zolang de totale verdienste van de selectie onder het salarisplafond blijft, zijn de mogelijkheden eindeloos.

Sommige ploegen ruilen omdat ze willen verjongen, met het oog op de lange termijn, terwijl anderen de selectie juist proberen te versterken voor een gooi naar het kampioenschap. Behalve spelers worden draft picks ingezet als handelswaar, het recht om bij een toekomstige selectieronde een talent van een universiteit te plukken.

Spelers hebben bij de ruilhandel geen zeggenschap, tenzij ze een clausule in hun contract hebben opgenomen die vetorecht geeft. Onder anderen Patrick Mahomes, grootverdiener in het American football, kan niet worden geruild zolang hij dat zelf niet wil.

Deadline Day

Vooral bij het sluiten van de transfermarkt staan de telefoons in bestuurskamers roodgloeiend, zoals afgelopen week in de NBA. Voor liefhebbers is Deadline Day een bron van vermaak, soms nog meer dan de daadwerkelijke wedstrijden. Nauwlettend werd het Twitter-account van de goed ingevoerde basketbaljournalist Adrian Wojnarowski in de gaten gehouden. De ESPN-verslaggever kreeg nationale bekendheid door zijn onthullingen: bij elke razendsnelle tweet over een ruil spreken zijn 4,6 miljoen volgers van een Woj Bomb.

Voor de sporters zelf is de dag van de deadline in de meeste gevallen een stressvolle aangelegenheid. Mag ik blijven of kunnen de verhuizers worden gebeld? Clubs houden hun plannen meestal voor zich, om bij een mislukte deal niet met een ontevreden werknemer achter te blijven. Spelers die na een aantal seizoenen geaard zijn in een bepaalde stad, kunnen door één telefoontje met hun complete gezin naar de andere kant van het land worden gestuurd. Vaak is het in een mum van tijd geregeld.

Quarterback Patrick Mahomes (Kansas City Chiefs) kan niet worden geruild zolang hij dat zelf niet wil. Beeld AFP
Quarterback Patrick Mahomes (Kansas City Chiefs) kan niet worden geruild zolang hij dat zelf niet wil.Beeld AFP

In het beste geval komt het nieuws van een zaakwaarnemer, of anders de technisch directeur. Door de opkomst van sociale media is het een zeldzaam scenario. In veel gevallen ontdekken sporters, net als hun supporters, via Twitter dat ze geruild zijn, of worden ze op de hoogte gebracht door familieleden. Soms vindt de ruil plaats tijdens een wedstrijd.

Het is geen schande, geruild worden. In de Amerikaanse profcompetities gebeurt het vrijwel iedereen. Alleen de grootste sterren ontspringen de dans. Als zij getransfereerd worden, gebeurt dat meestal uit onvrede en op eigen verzoek, hetgeen hen de hoon van supporters oplevert. Waar clubs genadeloos doorselecteren, wordt van de beste spelers loyaliteit verwacht.

Vier keer geruild in een week

De ruilhandel kent geen grenzen, al gebeurt het in sommige competities meer dan andere. In de NFL compliceert de opzet van contracten de transacties en zijn nieuwkomers gedurende het seizoen moeilijker in te passen. In bijvoorbeeld het honkbal wisselen spelers vaker van club. Vorig seizoen kreeg A.J. Preller, technisch directeur bij San Diego Padres, het voor elkaar om in drie dagen in totaal 26 spelers te halen of laten vertrekken.

In de NBA heeft Trevor Ariza een opvallend record op zijn naam staan: sinds zijn debuut in 2004 werd de forward elf keer naar een andere club gestuurd. Eerder deze maand kon hij opnieuw verkassen, dit keer naar Miami Heat.

Soms worden spelers meerdere keren in een transferwindow geruild, zoals Luke Ridnour in de zomer van 2015. In het tijdsbestek van een week werd de basketballer vier keer betrokken in een ruil. Van Orlando ging het naar Memphis, Charlotte, Oklahoma City en uiteindelijk Toronto. Daarmee bevond Ridnour zich aan het einde van de rit in een ander land.

Curieus is het geval van honkballer Harry Chiti, een onopvallende speler die in 1962 richting het einde van zijn loopbaan ging. Bij New York Mets kon men wel een reservecatcher gebruiken, en dus waagde men een gokje door Chiti van Cleveland Indians te halen. Wie zou worden teruggestuurd, mochten de Mets later bepalen. Na vijftien wedstrijden besloten de New Yorkers om de tegenvallende Chiti terug te sturen, die zo de eerste sporter werd die voor zichzelf werd geruild.

In de NBA wisselen spelers zo vaak van club dat de officiële webshop van de competitie teleurgestelde supporters een handreiking biedt. Verandert de basketballer van wie je net een shirt hebt aangeschaft binnen negentig dagen van club, dan mag het hemdje worden geruild. In de Amerikaanse sport is het daarom raadzaam de bonnetjes even te bewaren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234