Maandag 19/08/2019

Honkbal

Hoog aantal homeruns: geknoei met ballen, steroïden of pure klasse?

Tim Lopes van de Seattle Mariners volgt aandachtig de bal van zijn homerun. Beeld AFP

In het Amerikaanse honkbal regent het homeruns. Met een kleine twee maanden te gaan in het reguliere seizoen zijn de dertig clubs uit topcompetitie MLB op weg om het record van 6.105 homeruns uit 2017 te verpulveren met zo'n 10 procent. Niemand kan de piek verklaren.

Op papier lijken de pakweg 600 extra homeruns van dit seizoen goed nieuws voor de sport waarover steeds vaker wordt geschreven dat ze eigenlijk te saai is. Sinds 2016 kampt de Major League Baseball met een dalend aantal tv-kijkers en stadionbezoekers. Een bal die de tribunes in vliegt, is nu eenmaal een garantie voor opwinding.

Maar wanneer is veel eigenlijk te veel? De kenners waren er namelijk van overtuigd: meer homeruns dan in 2017, gedoopt als het ‘jaar van de homerun’, zouden honkbalfans nooit zien. Ze leken gelijk te krijgen toen het aantal vorig seizoen weer met zo'n 600 daalde.

In 2017 werd er volop gespeculeerd over de oorzaken van die plotse piek. Meest voor de hand liggend was een veranderde spelfilosofie. Via statistische analyses zouden clubs hebben ontdekt dat het gokken op een homerun (minimaal één punt) effectiever was dan gaan voor een relatief veilige honkslag (geen garantie op punten). Dat werd de spelers op het hart gedrukt, waarna ze hun manier van slaan aanpasten. Met als risico dat ze wel vaker mis zouden slaan.

Het zou nog niet verklaren waarom de afgelopen jaren het ene na het andere record sneuvelde. De New York Yankees sloegen dit seizoen een recordaantal van 31 duels op rij minimaal één homerun per wedstrijd. De Minnesota Twins verbreken dit jaar allicht het homerunrecord voor teams. De ploeg slaat er gemiddeld bijna 2 per wedstrijd, staat op 217 homeruns en heeft nog 50 duels om de 267 verre klappen van de Yankees uit 2018 uit de boeken te slaan.

Die aantallen overtreffen zelfs de totalen van spelers die rond 2000 de ene na de andere bal over de hekken sloegen. Op een enkeling na zijn die slagkanonnen later allemaal betrapt op het gebruik van stimulerende middelen. Is er sprake van een nieuw steroïdentijdperk? “Alsjeblieft, niet weer”, schreef columnist Bob Nightengale van USA Today begin juli over het sentiment rond doping in het Amerikaanse honkbal.

Plattere naden

Dus wordt er zonder bewijs daarvoor liever gezocht naar andere redenen. De populairste? Er is geknoeid met de ballen. “De Major League maakt van deze sport een grap”, vloekte topwerper Justin Verlander van Houston Astros vorige maand nog. Hij zag dit jaar al 29 slagmannen tegenover hem een homerun slaan.

Hij twijfelt er niet aan dat de ballen zijn aangepast om voor meer spektakel te zorgen. Daarnaast werd de MLB vorig jaar mede-eigenaar van ballenfabrikant Rawlings. “Dat kan geen toeval zijn”, volgens Verlander. “Ze passen al sinds mensenheugenis de ballen aan.”

Verlanders beschuldigingen zijn niet gebaseerd op lucht. Het was de verklaring die twee jaar geleden ook al kwam bovendrijven. Statistiekwebsite FiveThirtyEight ontdekte dat onder meer de naden en rode stikgaren platter waren dan bij voorgaande ballen, waardoor de bal minder last had van luchtweerstand en dus verder vloog.

Christian Yelich van de Milwaukee Brewers voert de ranking aan met 39 homeruns. Beeld Getty Images

Ook maakte de site röntgenscans van de ballen en riep ze hulp in van wetenschappers om de chemische samenstelling te bestuderen. Daaruit bleek dat met name de kern van kurk en rubber een lagere dichtheid had dan bij ballen van zo'n vier jaar geleden. Ze zouden daardoor lichter zijn geworden en meer stuiteren.

De Major League zelf ontkende de afgelopen jaren categorisch dat het speeltuig was aangepast. Toch schakelde competitiebaas Rob Manfred een groep wetenschappers in om het mysterie te ontrafelen. Die hebben na een jaar iets gevonden wat de vele homeruns verklaart, zo zeiden ze tegen USA Today. Wat dat is, mochten ze nog niet zeggen. Mogelijk geeft Manfred “ergens in de komende weken” zelf het antwoord. Gefrustreerde spelers wachten de uitkomst in spanning af. “We willen gewoon transparantie”, stelt Washington Nationals-werper Sean Doolittle.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden