Zondag 27/11/2022

AchtergrondWielrennen

Historisch: 17-jarige Febe Jooris bezorgt ons land eerste vrouwelijke WK-medaille in tijdrijden ooit

Febe Jooris. Beeld Photo News
Febe Jooris.Beeld Photo News

Geen tienduizend landgenoten hebben live op televisie gezien hoe Febe Jooris op het WK wielrennen om 2u41 brons won in het tijdrijden voor juniores. De nachtbrakers hebben wel Belgische wielerhistorie meegemaakt. Het is de eerste WK-medaille voor een Belgische renster in het tijdrijden.

BVD

Dag drie van het WK en de wegritten moeten nog gereden worden, maar de ambitie (drie WK-medailles) van bondsvoorzitter Tom Van Damme is al vervuld. Brons voor Remco Evenepoel, zilver voor Alec Segaert en nu ook brons voor Febe Jooris. Een regenboogtrui kon Van Damme echter nog niet fêteren en dat was bij de junioren meisjes nooit aan de orde. Winnares Zoë Backstedt - dochter van Magnus (winnaar Parijs-Roubaix in 2004) - had over 14,1 kilometer een voorsprong van 1'35" op haar dichtste achtervolgster. Een fenomeen.

Aan het tussenpunt (na 7,1 km) was de 17-jarige Britse met Zweedse roots zelfs sneller dan Ellen van Dijk - winnares bij de elite dames. Jooris: “Het verbaast mij niks. Ze is echt van een ander niveau. Zoë beschikt over enorm veel power en kan dat heel lang volhouden. Ze reed al tijdritten van 50 kilometer, terwijl ik tot voor kort tijdritten van vier à vijf kilometer reed.”

Jooris was tiende bij het tussenpunt, maar zette dan een fikse rush in naar brons. “Ik had vooraf ook alles op het tweede deel gezet en ben niet beginnen panikeren toen ik aan het tussenpunt zestien seconden achterstond. De afdaling lag mij goed omdat ik een hoge cadans kan trappen en dankzij de aanmoedigingen van bondscoach Ludwig Willems ben ik in de pittige slotkilometer een beetje boven mezelf uitgestegen.”

Het was nodig, want op de streep was Jooris amper 33 honderdsten sneller dan de vierde. “Erg nipt, op het EK werd ik ook al derde met een even krappe voorsprong. Het geluk staat aan mijn kant dit jaar”, zegt Jooris.

Haar vader Tom Jooris is masseur bij Sport Vlaanderen-Baloise. “Mijn vader heeft vroeger nog gekoerst, maar op een laag niveau. De wielermicrobe zit dus wel een beetje in de familie, maar ik ben begonnen met zwemmen en ballet. Dansen is echter niks voor mij en elke dag in dat chloorwater zitten was ook niet mijn favoriete bezigheid. Lopen vind ik ook maar saai. Toen mijn vader vijf jaar geleden eens met de ploeg weg was naar een buitenlandse wedstrijd ben ik achter zijn rug een koersfiets gaan kopen. In het begin dacht mijn vader dat het een zotte bui was, maar hij is mij blijven steunen. Op zijn aanraden ben ik ook naar de piste getrokken om te verbeteren”, zegt Jooris, die steevast een fietsketting als armband draagt.” Zot van de koers.

Febe Jooris. Beeld BELGA
Febe Jooris.Beeld BELGA

Hoe we de bronzen medaille van Jooris toekomstgericht moeten inschatten, is nog koffiedik kijken. “Tijdrijden is mijn ding. Ik ben een hardrijdster en kan mijn power kwijt in de wegwedstrijden. Ik houd van koersen in slecht weer, maar ben geen afwerker. Al is er nog voldoende tijd om daar aan te werken en mezelf te ontdekken. Na dit WK start ik met de opleiding orthopedagogie in Kortrijk, maar ik ga die studie proberen spreiden, gezien ik een topsportstatuut heb. De eerste lessen begonnen deze week, maar ik hoop dat deze medaille als een valabel excuus geldt voor mijn afwezigheid.”

De weg naar de elite is nog heel lang voor Jooris. Haar bronzen medaille kan wel een katalysator zijn. Als je aan de Belgische wielerbond vraagt hoe het in de jeugdcategorieën gaat, maken technisch directeur Frederik Broché en voorzitter Van Damme zich telkens zorgen over de aanwas van jonge meisjes in de wielersport. Ondanks vele acties en stimulerende pogingen van de verschillende federaties tellen koersen bij de meisjes nieuwelingen vaak slechts een tiental deelneemsters. Met haar bronzen WK-medaille bewijst Jooris dat Belgische meisjes tot mooie dingen in staat zijn op de (tijdrit)fiets.

Op het WK 2018 van Innsbruck schreef Victor Campenaerts geschiedenis door als eerste profrenner een medaille (brons) te pakken op een WK-tijdrit. Het kreeg toen terecht het predikaat van strafste wielerstoot van het jaar. Sindsdien pakt ons land op elk WK een tijdritmedaille bij de profs. We gaan hier niet verkondigen dat Jooris en haar opvolgsters nu ook zo’n hausse gecreëerd hebben, maar het is op zijn minst een hoopvol signaal.

“Fietsen is een zware sport”, erkent Jooris. “Toen ik met wielrennen begon, leek het niet voor mij weggelegd. Ik was niet goed genoeg voor grote wedstrijden en reed maar twee lokale koersjes per jaar tegen de jongens. Ik heb ook nog geprobeerd te crossen, maar dat was helemaal niks voor mij. Eigenlijk fietste ik ook niet zo graag, maar ik heb toch doorgezet en zie nu tot wat het heeft geleid.”

Belgische wielergeschiedenis. “Mooi. Ik kijk in de eerste plaats naar mijn eigen prestatie, maar ik hoop dat ik met deze prestatie andere meisjes heb geinspireerd om ook te koersen.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234