Zondag 17/10/2021

NieuwsTour de France

Het dolle weekend van Van Aert: tijdrijden, sprinten, juichen en snel door naar Tokio

Familiegeluk op het podium in Parijs. Zoontje Georges en vrouw Sarah genieten mee van de ritzege van Wout van Aert. Beeld Photo News
Familiegeluk op het podium in Parijs. Zoontje Georges en vrouw Sarah genieten mee van de ritzege van Wout van Aert.Beeld Photo News

Het slotweekend van de Tour de France was traditiegetrouw toegesneden op de specialisten. Zaterdag was voor de tijdrijders en zondag, met de finish op de Champs-Elysées, voor de sprinters. Toch won beide dagen dezelfde man: alleskunner Wout van Aert.

De 26-jarige Belg bezorgde Jumbo-Visma een daverend slot van de Tour de France, die zo ongelukkig was begonnen met een overvloed aan valpartijen en het afstappen van onder anderen kopman Primoz Roglic. Uiteindelijk bereikten maar vier van de acht Jumbo-renners Parijs.

Dat was meer dan genoeg, want Van Aert klaarde het zaterdag vanzelfsprekend in zijn eentje. Hij won over het glooiende parcours tussen Libourne en Saint-Emilion met een gemiddelde snelheid van 51,5 kilometer per uur voor de Deen Kasper Asgreen en zijn eigen ploegmaat Jonas Vingegaard.

Zondag had hij maar één teamgenoot nodig: Mike Teunissen. De 28-jarige Nederlander leverde hem perfect af in het gedrang om de juiste posities. Van Aert kwam uit de laatste bocht met Mark Cavendish in zijn wiel, die kon geen kant meer op en werd derde achter Jasper Philipsen. Ondertussen bekommerde Sepp Kuss zich om Vingegaard, die de Tour als invalkopman voor Jumbo-Visma als tweede besloot.

Van Aert is sneller dan Cavendish op de Champs-Elysées. Beeld Getty Images
Van Aert is sneller dan Cavendish op de Champs-Elysées.Beeld Getty Images

Van Aert heeft Cavendish ervan weerhouden om het ritzegerecord van Eddy Merckx (34 stuks) in de Tour te breken. Maar zichzelf vergelijken met Merckx deed hij niet. “Merckx heeft vijf keer de Tour gewonnen, hij heeft zo’n beetje elke koers gewonnen die er bestaat. Ik ben echt maar een kleine wielrenner vergeleken met Merckx. Ik kan enkel trots zijn op mijn eigen prestaties.”

Ventoux als mooiste herinnering

Dat Van Aert, die ooit nog de groene trui wil winnen, kan sprinten bewees hij al eerder. In de voorgaande twee edities van de Ronde van Frankrijk boekte hij in totaal drie massaspurtzeges.

Zijn goede tijdrit mocht ook geen verrassing zijn. Hij werd tweemaal Belgisch kampioen en won afgelopen voorjaar in Tirreno-Adriatico de strijd tegen de klok, voor regerend wereldkampioen Filippo Ganna. En als hij in 2019 in Pau niet met zijn bovenbeen aan een dranghek was blijven hangen, had hij toen mogelijk al een Tour-tijdrit op zijn naam geschreven.

Klimmen, dat is toch wat anders. Vorig jaar kon hij al verbazend lang mee bergop in dienst van Roglic, maar dit jaar bleek hij nog beter. Hij won de elfde etappe, een van de zwaarste bergritten, waarin hij tweemaal de Mont Ventoux moest bedwingen. Terwijl hij 78 kilogram weegt, een zwaargewicht in wielertermen.

Zijn ploegmaat Vingegaard is een typische klimmer. De 24-jarige Deen is vederlicht, weegt slechts 60 kilo en reed de Ventoux op in 48 minuten en 24 seconden. Slechts tien keer werd daar sneller geklommen. Van Aert gaf, ondanks een lange zware dag in de ontsnapping, slechts 3,5 minuut toe. Dat was misschien wel zijn opzienbarendste prestatie in de Tour.

Afzien op de Mont Ventoux. Beeld Photo News
Afzien op de Mont Ventoux.Beeld Photo News

Het onderscheidt hem van Mathieu van der Poel. De twee waren aartsrivalen in het veldrijden en tegenwoordig ook in de grote voorjaarskoersen op de weg. Beiden zijn onwaarschijnlijk veelzijdig. Maar Van der Poel, die na de eerste week de Tour verliet om zich op de olympische mountainbikerace te richten, kan lang niet zo goed omhoog. Hij heeft het in elk geval nog nooit laten zien.

“Ik vind het ongelooflijk, uniek bijna, dat ik drie etappes kon winnen", zei Van Aert. “Ik was erg gemotiveerd voor de sprint op de Champs-Elysées. Ik wist dat het mogelijk was, ook al was het maar één dag na de tijdrit. Winnen in Parijs is historisch. Dat doet me erg veel. Maar als ik slechts één beeld mag kiezen, dan toch dat ik alleen de Mont Ventoux naar boven klim. Die foto gaat een mooie plaats in mijn huis krijgen.”

Naar vliegveld

Er stond een trotse wielrenner op het podium in Parijs. Een trotse vader ook. Van Aert wilde een foto voor de eeuwigheid en nam zijn zoontje Georges op de arm. Want hoe dikwijls wint een wielrenner de sprint op de Champs-Elysées? “Meteen na de finish heb ik mijn vrouw gevraagd of het mocht. De hele wereld heeft hem nu gezien. We zijn erg trots op onze zoon”, vertelde hij.

Niet lang na de huldiging in Parijs zat Van Aert in de auto naar het vliegveld voor zijn vlucht naar Tokio. Daar wil hij olympisch goud op de weg en in de tijdrit. Dat is ambitieus, maar Teunissen achtte hem bij de NOS tot alles in staat, zelfs na deze afmattende Tour de France. “Hij is zo sterk, misschien moet hij ook maar eens kijken of op de Spelen nog plaats is in de baanselectie”, grapte hij.

's Avonds stond hij alweer in de luchthaven voor de afreis naar Tokio. Beeld BELGA
's Avonds stond hij alweer in de luchthaven voor de afreis naar Tokio.Beeld BELGA
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234