Zaterdag 24/10/2020

Voetbal

‘Heb mij afgevraagd of mijn voet ooit nog zou genezen’: AA Gent-spits Laurent Depoitre voelt zich weer 100 procent na acht moeilijke maanden

Laurent Depoitre, hier tegen Beerschot.Beeld BELGA

Laurent Depoitre (31) heeft een lange lijdensweg achter de rug, maar eindelijk speelt ‘Lolo’ weer pijnvrij. In een monoloog keert hij terug naar 1 maart, toen Gent verloor op Cercle Brugge, zaterdag opnieuw de tegenstander van de Buffalo’s.

“1 maart? Was dat Cercle? We verloren, we speelden niet goed. Zelf had ik die match beter niet gespeeld. Ik had al lang last van mijn voet, ik speelde met inspuitingen. Ik heb me toen geforceerd, zoals ik dat eerder al deed tegen Roma. De match op Cercle was absoluut de match te veel. Zelfs met inspuitingen had ik pijn. Maar ik wil altijd alles spelen. Als ik wat pijn voel, probeer ik daar abstractie van te maken en de pijn te verbijten. De fysieke toestand neemt het bij mij niet over op de wil om te spelen.

“Ik sukkelde al met de voet vanaf januari. Ik trainde nauwelijks met de groep, maar de matchen waren op dat moment allemaal belangrijk, zowel Europees als met het oog op de play-offs. Het ging om een ontsteking aan de voet, ik dacht dat ik dat wel onder controle kon houden. Maar de pijn werd alsmaar erger. Voor de laatste twee, drie matchen had ik eigenlijk moeten zeggen: ‘Het gaat niet meer’. Maar soms neemt de wil om te spelen en om de ploeg te helpen dimensies aan die niet meer redelijk zijn. Het wás niet meer redelijk op dat moment.”

Mentaal zwaar

“Bij een knie-operatie weet je: ik ben drie maanden out. Hier was het in het duister tasten. Het ene moment ging het iets beter, maar dan was er weer een terugval. Mentaal begon dat ook te wegen. Op een bepaald moment ben ik me beginnen afvragen of mijn voet ooit nog zou genezen. In het begin zei men me dat het twee weken zou duren, maar die twee weken werden een maand. En twee maanden, enzovoort. Niemand kon me zeggen wanneer het zou ophouden. Dan bekruipt je toch wat schrik. Ik zat op het oefencentrum op mijn eentje in de gym, zonder dat ik vooruitgang zag. (zucht) Voor mij viel de covidperiode niet slecht, omdat ik op die manier de play-offs niet moest missen.

“Er werd voortgetraind in kleine groepjes, maar ik zat in de fitnesszaal. Voorts was er alleen verzorging, op het veld hebben ze me toen maanden niet gezien. Ik heb zelfs niet deelgenomen aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Pas helemaal op het einde ging het beter met mijn voet, maar na twee competitiematchen kreeg ik last van mijn rug. Ik kon weer niet trainen. Daarna had ik opnieuw last van de voet. Maar sinds enkele weken gaat het beter, de hinder is miniem. Niet te vergelijken met de pijn die ik voordien voelde. Ik kan nu eindelijk zeggen dat er geen probleem meer is. Ik heb de voorbije weken eindelijk weer voluit kunnen trainen en spelen, na acht moeilijke maanden.

Niet dezelfde samenhang

“We misten ook nog eens helemaal onze competitiestart. Na twee matchen kwam er een andere trainer, wat heel de organisatie overhoop haalde waarmee we al anderhalf jaar werkten. Vorig seizoen was alles heel stabiel, heel afgelijnd. En we wonnen veel. Plots voelden we ons verloren, in een situatie die niet normaal was voor ons én voor de club. We zaten in een zekere comfortzone met Thorup, omdat alles goed liep en we dachten dat zo zou blijven duren. Plots kregen we af te rekenen met een andere filosofie, een andere organisatie op en naast het veld, een andere tactiek... Allemaal dingen waar we niet aan gewend waren. 

“Met Bölöni hadden we niet dezelfde samenhang tussen de trainer en de spelers als voordien met Thorup. Dat marcheerde niet. Met de nieuwe trainer benaderen we weer de stijl die we hadden. We dwingen weer meer kansen af, het wordt weer meer het Gent zoals we dat kenden, met het offensieve voetbal dat wij als spelers zelf ook graag willen spelen. We vinden de filosofie van de aanval terug. Dan is Gent op zijn best.”

“De 5-1 tegen Beerschot was een referentiematch. Dat hadden we nodig, om voor onszelf duidelijk te maken dat we onze kwaliteiten niet verloren hebben. En vooral: we vonden weer plezier op het veld. Dat hadden we gemist. Zelf had ik ook weer een goed gevoel. Ik won sprints die ik in de maanden daarvoor nooit gewonnen had. Ik kon eindelijk weer spurten zonder me te moeten afvragen of het pijn zou doen. De mensen wisten dat niet, ze stelden zich wellicht vragen. Ik moet tijdens de week nog altijd een beetje opletten, maar in de match kan ik voor 100 procent gaan. Zo kan ik eindelijk bewijzen dat ik nog steeds dezelfde Laurent Depoitre ben.” (RN)

Cercle Brugge - AA Gent, zaterdag om 16u15, live op Eleven Sports

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234